festival_kinimatograofu_thessalonikis

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συμμετέχει στο
1ο Φεστιβάλ «Η Αντανάκλαση της Αναπηρίας στην Τέχνη»

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018, αίθουσα Σταύρος Τορνές, είσοδος ελεύθερη

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με χαρά συμμετέχει και υποστηρίζει το 1ο Φεστιβάλ «Η αντανάκλαση της αναπηρίας στην τέχνη – Reflection of Disability in Art» (R.o.Di.), που πραγματοποιείται από τις 3 έως τις 10 Δεκεμβρίου 2018.

Το Φεστιβάλ διοργανώνει η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, το Τμήμα Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής και το Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης.

Σκοπός του 1ου Φεστιβάλ «Η αντανάκλαση της αναπηρίας στην τέχνη» είναι η ανάδειξη της τέχνης μέσα από την οπτική των ατόμων με αναπηρία. Η κύρια ιδέα βασίζεται στην αναγνώριση του αναφαίρετου ανθρώπινου δικαιώματος της έκφρασης μέσω της Τέχνης. Απώτερος στόχος του φεστιβάλ είναι η καθιέρωσή του ως θεσμού παρουσίασης της καλλιτεχνικής πλευράς των ατόμων με αναπηρία, της άρσης των εμποδίων συμμετοχής και κοινωνικής συμπερίληψής τους, καθώς και της σύζευξης Πανεπιστημίου και Κοινωνίας.

Στο πλαίσιο της δράσης, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018 στην αίθουσα Σταύρος Τορνές, τρεις ξεχωριστές ταινίες, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Πρόκειται για τα φιλμ:

Αντουάν της Λάουρα Μπάρι (2008), ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την αληθινή -και φανταστική- ζωή ενός 5χρονου τυφλού αγοριού με εξαιρετικό θάρρος

Μακροβούτι της Ιρίνας Μπόικο (2016), ένα ντοκιμαντέρ με ήρωα έναν αρμένιο αυτοδίδακτο συγγραφέα και ζωγράφο, ο οποίος ζει και δημιουργεί με απίστευτη ψυχική δύναμη, παρά τα κινητικά προβλήματα που αντιμετωπίζει

Δολοφονικά αμαξίδια του Ατίλα Τιλ (2016), μια κωμωδία δράσης με πρωταγωνιστές τρεις άντρες σε αναπηρικά αμαξίδια που φλερτάρουν με το ρίσκο και τον κίνδυνο (η ταινία απέσπασε τον Χρυσό Αλέξανδρο στο 57ο ΦΚΘ)

Το πρόγραμμα του 1ου Φεστιβάλ «Η αντανάκλαση της αναπηρίας στην τέχνη» περιλαμβάνει Διαγωνιστικό Τμήμα ταινιών, το κινηματογραφικό αφιέρωμα που διοργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, καθώς και άλλες εκδηλώσεις. Αναλυτικά το πρόγραμμα στο http://rodi.uom.gr/files/Programma.pdf

Η κριτική επιτροπή του Διαγωνιστικού Τμήματος της διοργάνωσης αποτελείται από τον Γιώργο Αρβανίτη, τον διεθνούς φήμης διευθυντή φωτογραφίας και πρόεδρο του Δ.Σ. του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, τη Γεωργία Φύκα, κοινωνική λειτουργό με εξειδίκευση στις Σπουδές Αναπηρίας στο Πανεπιστήμιο του Leeds και στην Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας, και τον καθηγητή Michael L. Wehmeyer, διακεκριμένο επιστήμονα παγκοσμίως σε θέματα αυτοπροσδιορισμού και ειδικής αγωγής.

Πρόγραμμα προβολών

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2018, αίθουσα Σταύρος Τορνές, είσοδος ελεύθερη

19:00 – Μακροβούτι της Ιρίνα Μπόικο

20:00 – Αντουάν της Λάουρα Μπάρι

22:00 – Δολοφονικά αμαξίδια του Ατίλα Τιλ

Οι ταινίες

 

Αντουάν / Antoine (ντοκιμαντέρ)
(Καναδάς, 2008)

Σκηνοθεσία: Λάουρα Μπάρι / Laura Bari. Έγχρωμο, 82΄.

Η αληθινή και φανταστική ζωή του Αντουάν, ενός αγοριού-ντετέκτιβ που τρέχει, οδηγεί, παίρνει αποφάσεις, παρουσιάζει ραδιοφωνικές εκπομπές και λατρεύει τις ταυτόχρονες τηλεφωνικές συνομιλίες. Για ένα διάστημα δύο ετών χρησιμοποιεί ένα μικροσκοπικό μικρόφωνο προσαρτημένο σ’ ένα ακουστικό και μ’ αυτό ανακαλύπτει και καταγράφει τους ήχους που τον περιβάλλουν. Με αυτό τον τρόπο συνυπογράφει το σάουντρακ του ντοκιμαντέρ. Ο 5χρονος βιετναμέζικης καταγωγής Αντουάν είναι τυφλός και έχει ενταχθεί στο εκπαιδευτικό σύστημα του Μόντρεαλ με πρωτοφανή επιτυχία.

ANTOINE_1

Μακροβούτι / Long Dive (ντοκιμαντέρ)
(Ελλάδα, 2016)

Σκηνοθεσία – σενάριο: Ιρίνα Μπόικο / Irina Boiko. Έγχρωμο, 43΄.

«Ο άνθρωπος είναι ένα άπειρο… είναι ένας δρόμος» λέει ο Βρεζ Κιρακοσιάν, ο ήρωας του ντοκιμαντέρ. Ανάπηρος από παιδί λόγω ατυχήματος, μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια της Αρμενίας με τον πατέρα του στην φυλακή. Στα τέσσερά του έμαθε μόνος του να διαβάζει και να γράφει, λίγο αργότερα να ζωγραφίζει. Στα 18 του άρχισε να γράφει το πρώτο του βιβλίο. Στα 20 πούλησε τον πρώτο του πίνακα. Στα 29 του γνώρισε μια κοπέλα μέσω διαδικτύου. Στα 30 απέκτησε οικογένεια. «Τι είναι το παρόν ενός ανθρώπου», λέει. «Είναι η μάχη. Η μάχη των παθών του. Η μάχη που η εξέλιξή της είναι άγνωστη και εξαρτάται μόνο απ’ τον άνθρωπο».

Makrovouti_3

Δολοφονικά αμαξίδια / Kills on Wheels (ταινία μυθοπλασίας)
(Ουγγαρία, 2016)

Σκηνοθεσία – σενάριο: Ατίλα Τιλ / Attila Till. Έγχρωμη, 105΄.

Ένα 20χρονο αγόρι, ο φίλος του κι ένας πρώην πυροσβέστης, όλοι καθηλωμένοι σε αναπηρικά αμαξίδια και παρακινημένοι από την απελπισία και το φόβο ότι σύντομα θα θεωρούνται άχρηστοι, προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στη Μαφία. Μόνο που τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία θολώνουν και η ταινία, ανάμεσα στους γκάνγκστερ και τα πιστολίδια, φανερώνει τη γεμάτη προκλήσεις και εμπόδια ζωή στο καροτσάκι, και όχι μόνο. Το φιλμ βραβεύτηκε με τον Χρυσό Αλέξανδρο στο 57ο ΦΚΘ.

anapirika amaxidia_2

panepistimio_makedonias                     r.o.Di.Festival

Η αντανάκλαση της αναπηρίας

στην τέχνη Reflection of Disability in Art (R.o.Di. Festival)

xorigoi_59oφκθ

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροH Ρόζα | Παναγιώτης Ρώνης
Επόμενο άρθρο«Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΕΥΤΥΧΗΣ» της Δήμητρας Πυργελή || Εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗΣ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…