festival_kinimatograofu_thessalonikis

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης πάει Χαλκιδική, στο 5ο Parthenώn Film Festival

12 – 14 Ιουλίου 2019, Παρθενώνας Χαλκιδικής       #summertiff

 

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στηρίζει για ακόμα μία χρονιά το Parthenώn Film Festival – Σινεμά στο χωριό, το οποίο πραγματοποιείται στην υπέροχη πέτρινη πλατεία του παραδοσιακού οικισμού του Παρθενώνα Χαλκιδικής, από την Παρασκευή 12 έως την Κυριακή 14 Ιουλίου 2019, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Το 5ο Parthenώn Film Festival – Σινεμά στο χωριό επιστρέφει με διάθεση να «μιλήσει ελληνικά». Ένα πρόγραμμα εξ’ ολοκλήρου Made in Greece, που περιλαμβάνει ταινίες που άφησαν το δικό τους στίγμα στο σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο.

Η αυλαία ανοίγει την Παρασκευή 12 Ιουλίου με την σουρεαλιστική κωμωδία δρόμου Ας Περιμένουν οι Γυναίκες του Σταύρου Τσιώλη -ένα μέρος των γυρισμάτων της πραγματοποιήθηκε στη Χαλκιδική, στην περιοχή του Νέου Μαρμαρά. Το πρόγραμμα συνεχίζεται με τα Φτηνά Τσιγάρα του Ρένου Χαραλαμπίδη, ένα οδοιπορικό σε μία νυχτερινή Αθήνα σε κατάσταση ερωτικής αποσύνθεσης. Το Σάββατο 13 Ιουλίου, σειρά παίρνει  Το Κλάμα Βγήκε απ’ τον Παράδεισο, η ανελέητη σάτιρα των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα για το σινεμά των πρώιμων και ύστερων χρόνων της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής, με πλείστες φιλμικές και μουσικές αναφορές. Την Κυριακή 14 Ιουλίου θα προβληθούν τα μικρού μήκους φιλμ 7 Ώρες σε παραγωγή του Λυκείου Νέου Μαρμαρά και το παγωμένο -μα ζεστό στην καρδιά- βραβευμένο Χαμομήλι του Νεριτάν Ζιντζιρία. Το φεστιβάλ ολοκληρώνει τις προβολές του με τις μελαγχολικές και αφοπλιστικά ρομαντικές Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου του Παντελή Βούλγαρη.

 

Πρόγραμμα προβολών:

Παρασκευή 12 Ιουλίου

21:30 | Ας Περιμένουν οι Γυναίκες (1998) του Σταύρου Τσιώλη

23:00 | Φτηνά Τσιγάρα (2000) του Ρένου Χαραλαμπίδη

 

Σάββατο 13 Ιουλίου

21:30 | Το Κλάμα Βγήκε απ’ τον Παράδεισο (2001) των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα

 

Κυριακή 14 Ιουλίου

21:30 | Το Χαμομήλι (2012) του Νεριτάν Ζιντζιρία (μικρού μήκους)

21:50 | Ήσυχες Μέρες του Αυγούστου (1991) του Παντελή Βούλγαρη

 

Μόλις 5 χλμ από το Νέο Μαρμαρά, ο Παρθενώνας Χαλκιδικής είναι ένας παραδοσιακός οικισμός, χτισμένος σε υψόμετρο 350 μέτρων, με πλούσια μακεδονίτικη αρχιτεκτονική.

Στο πλαίσιο των παράλληλων δράσεων του φεστιβάλ, θα παρουσιαστεί μία εργασία της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΑΠΘ του 1985, στην οποία παρουσιάζεται το σύνολο των κτιρίων του Παρθενώνα Χαλκιδικής, καθώς και σπάνιες πληροφορίες για τον οικισμό. Παράλληλα, η έκθεση παρουσιάζει μια πρόταση για τη βιωσιμότητα του οικισμού στο μέλλον.

 

Περισσότερες πληροφορίες για το Parthenώn Film Festival: http://parthenonfilmfestival.tumblr.com/
https://www.facebook.com/parthenonfilmfestival

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΟμαδική έκθεση «Σε στίχους Λίνας Νικολακοπούλου» & Opening Blue Fusion Art με υπαίθρια έργα γλυπτικής
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…