Ένας κύκλος. Έξω από αυτόν τον κύκλο, αιωρείται μια βεβαιότητα. Ή μάλλον, η ανυπαρξία της.

Ο Αντώνης Σαμαράκης, ασχολείται με ιστορίες ανθρώπων. Άντρες, ως επί το πλείστον: οι δρόμοι τους αδιέξοδοι, ή έστω έτσι αυτοί πιστεύουν,  άντρες που έχασαν ή δεν βρήκαν αυτό που τους κρατά στη ζωή, ή πιο σωστά, που διατηρεί την όρεξή τους για ζωή.

Τα πολιτικά τεκταινόμενα, οι κοινωνικές συνθήκες και προσδοκίες, όπλα που γίνονται δόλωμα, διαμερίσματα που σπρώχνουν τους ενοίκους τους στη σωτηρία, το κάλεσμα της Άνοιξης, ο Πόλεμος που συνταράσσει την υπάρχουσα ψυχική ισορροπία του νεαρού ζευγαριού.

Σημασία στη ζωή, έχει να ακουμπάς πάνω σε μία βεβαιότητα. Έστω σε μία, μία μονάχα.

Άπαξ κι αυτή χαθεί, είναι ικανή να οδηγήσει τον άνθρωπο σε αποφασιστικές αλλαγές και σπασμωδικές αντιδράσεις;

Είναι η προσδοκία ένας διαρκής αγώνας να πάμε τη ζωή παρακάτω;

Το βραβευμένο βιβλίο του Αντώνη Σαμαράκη, κρύβει μέσα του ανθρώπους που –ίσως χωρίς να τα κατάφεραν ποτέ-, ψάχνουν την απάντηση.-


 

Ο Αντώνης Σαμαράκης του Ευριπίδη και της Ανδριανής γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε νομικά (1937-1941). Από το 1935 ως το 1963 εργάστηκε στο Υπουργείο Εργασίας, θέση από την οποία παραιτήθηκε με την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά και στην οποία επέστρεψε το 1945. Συμμετείχε ως εκπρόσωπος της χώρας μας σε διεθνείς συναντήσεις για θέματα εργασιακά και μεταναστευτικά. Το 1963 παντρεύτηκε την Ελένη Κουρεμπανά. Την περίοδο 1968-1969 ηγήθηκε αποστολής εμπειρογνωμοσύνης στις χώρες της Αφρικής μετά από ανάθεση της Διεθνούς Ομάδας Εργασίας. Ως εκπρόσωπος της Ουνέσκο ταξίδεψε στην Αιθιοπία και δραστηριοποιήθηκε με άρθρα του για τη διεθνή κινητοποίηση υπέρ της επίλυσης των προβλημάτων των κατοίκων της χώρας. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ως ποιητής από τις στήλες των περιοδικών “Παιδικός κόσμος” και “Διάπλασις των Παίδων”. Ακολούθησαν δημοσιεύσεις του στις σελίδες της “Νέας Εστίας” και άλλων περιοδικών, όπως το “Ξεκίνημα”, και τα “Νεοελληνικά Γράμματα”. Συνεργάστηκε επίσης με το περιοδικό “Ακτίνες” μετά τον πόλεμο του 1940. Το 1954 εκδόθηκε η πρώτη του συλλογή διηγημάτων με τίτλο Ζητείται ελπίς. Ακολούθησαν πέντε ακόμη βιβλία του, τα οποία γνώρισαν πολλές επανεκδόσεις και μεταφράσεις σε ξένες γλώσσες.


*Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γ.Κ.Ελευθερουδάκη.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.