ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΜΑΡΑΤΗ ΣΤΗ DONOPOULOS IFA GALLERY

VIRAL

What is that sound high in the air

Murmur of maternal lamentation

Who are those hooded hordes swarming

Over endless plains, stumbling in cracked earth

Ringed by the flat horizon only

What is the city over the mountains

Cracks and reforms and bursts in the violet air

Falling towers

Jerusalem Athens Alexandria

Vienna London

Unreal

(T.S.Eliot, THE WASTE LAND)

 

Τι είναι αυτός ο ήχος ψηλά στον αέρα Μουρμούρισμα μητρικού θρήνου

Ποιες είναι αυτές οι ορδές με τις κουκούλες Που κατακλύζουν τις απέραντες πεδιάδες, Σκοντάφτοντας στη ραγισμένη γη που την Περιζώνει μόνο ο επίπεδος ορίζοντας  Ποια είναι η πόλη πέρα απ’ τα βουνά

Ραγίζει και ανασχηματίζεται και σκάει στον Μενεξεδένιο αέρα πύργοι σωριάζονται Ιερουσαλήμ Αθήνα Αλεξάνδρεια

Βιέννη Λονδίνο

Εξωπραγματικές

(Τ.Σ. Έλιοτ, Η ΑΓΟΝΗ ΓΗ,

μτφρ. Χάρης Βλαβιανός)

 

 

Η Αλεξάνδρα Μαράτη συνεχίζει τις εικαστικές της περιπλανήσεις περνώντας από πολιτείες κοντινές ή μακρινές που τις άγγιξαν οι πολυεπίπεδες και μακροχρόνιες σύγχρονες viral πληγές.

Με ανιχνευτική ματιά η καλλιτέχνης εισβάλλει στα εσωτερικά κλειστών χώρων, αποκαλύπτει τόπους – καταφύγια και τρόπους διαφυγής με μέσα μεταφοράς και φαντασιακά οχήματα.

Οι σπονδυλωτές αλληγορικές εικόνες της, διεισδύουν παράλληλα στις ψυχικές διαδρομές των προσώπων που εμφανίζονται καλυμμένα, κρυμμένα, χαμένα.

Οι ερημικές σκηνές τονίζονται από ομιχλώδεις γκρι αποχρώσεις, στις οποίες παρεμβαίνει ένας χρωματικός καταρράκτης που δημιουργεί φώτα μέσα στο viral σκοτάδι.

Διαφαίνονται μεμονωμένα οχήματα και αντικείμενα που μετεωρίζονται και εκτινάσσονται με δύναμη, πολλαπλασιαστικά… η απέραντη Δύναμη του Ανθρώπου.

Η αίσθηση της ερημιάς μετατρέπεται σε αχνούς τόνους αισιοδοξίας……

Γράφει η Θάλεια Στεφανίδου:

Επαναλαμβάνει τα σημάδια της

Όλα διφορούμενα

Ανάμεσα σε συνοριακά πεδία με ενεργειακή αύρα

Μοντέλα αναπαράστασης– ακτινογραφικές/φασματικές εικόνες- αποσυναρμολογήσεις

Συναισθηματικές ιχνογραφές αντικειμένων, τόπων, επιθυμίας, αινίγματος

Η διέλευση είναι πάντα το πρόταγμα, σχεδόν εμμονή

Εκείνο το απειροελάχιστο πέρασμα ανάμεσα σε χωρικές και χρονικές διαστάσεις…..

Η Σάνια Παπά αναφέρει:

Η ζωγραφική της διαδικασία βασίζεται στη «διαμάχη» πολλαπλών χρωματικών επιπέδων. Οι αντιπαραθέσεις, οι συνειρμικές τονικές ποιότητες και οι αλληλοεπικαλύψεις έντονων χρωμάτων με τη φωτεινή ακτινοβόλα τους διαύγεια προβάλλονται ως ερμητικοί τόποι αυτογνωσίας και εξάσκησης του βλέμματος. Το «εσωτερικό» φως με τις προσθετικές τεχνικές του μεταλλάξεις, ενδυναμώνει την αίσθηση της απειλής αλλά ταυτόχρονα και της εσωτερικής αναζήτησης.

Η ενότητα αποτελείται από έργα ζωγραφικής και μεταλλικές κατασκευές.

Για την έκθεση γράφουν οι ιστορικοί τέχνης Hartwig Knack, Θάλεια Στεφανίδου, Σάνια Παπά.

 

Εγκαίνια Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2021, 19.00.

Διάρκεια έκθεσης 08.10-08.11.21

 

 

3 AG.THEODORAS str. THESSALONIKI / T 2310552633

ifa@donopoulos.gr / WWW.DONOPOULOS.GR

TUE-THU-FRI 11:00-14:00 & 18:00-21:00 WED 11:00-14:00 SAT 11:00-15:00

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο“Συμβολαιογράφος” με την Υρώ Μανέ στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Επόμενο άρθροH μουσική παράσταση «Χθες το βράδυ» στο Μουσικό Βαγόνι Orient Express
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.