Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Μαρία Λιάκου

Μαρία Λιάκου

Μαρία Λιάκου
5 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκα στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1995 και μεγάλωσα σε επαρχιακή πόλη της Βοιωτίας, με καταγωγή από ορεινό χωριό της Καρδίτσας. Το 2018 αποφοίτησα από το τμήμα της Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου μπροστά σε έναν καθρέφτη να μιλάω σε ένα αόρατο κοινό εκφράζοντας τις απόψεις και τις σκέψεις μου. Αυτή μου η ανάγκη ενσαρκώθηκε πριν κάποια χρόνια με τη δημιουργία του προσωπικού μου blog στο διαδίκτυο. Μου αρέσει η μυρωδιά του γιασεμιού, οι παφλασμοί των κυμάτων, τα μικρά κυκλαδονήσια και τα πεφταστέρια, ενώ παράλληλα φλερτάρω με την ιδέα της προσωρινής διαμονής σε κάποιο ήσυχο νησί. Με τρομάζουν η απώλεια, τα κενά βλέμματα, η συνήθεια και ότι τα δεδομένα κάποια στιγμή θα γίνουν ζητούμενα. Απεχθάνομαι το δήθεν, την αδικία και την υπεροψία. Αγαπώ τα ζουμερά μαγουλάκια των μωρών, τον εθελοντισμό, τα καθαρά βλέμματα και τους διαλλακτικούς ανθρώπους με κοινωνικές ανησυχίες. Θαυμάζω τους μαχητικούς ανθρώπους με όραμα και πίστη στα όνειρά τους. Προσπαθώ να εμπιστεύομαι την ροή των πραγμάτων και να γίνω ο άνθρωπος που ο μικρός μου εαυτός θα θαύμαζε. Τέλος, όταν η σκέψη ψάχνει καταφύγιο, ανασύρει την εξής εικόνα: καλοκαίρι στο χωριό, να τρώω τα γεμιστά της μαμάς κάτω από τον έλατο στην αυλή, με θέα το δάσος. Τάσσομαι υπέρ της φιλοσοφικής αρχής πως ο άνθρωπος γεννιέται ως “λευκός πίνακας” και διαμορφώνεται από τα βιώματα και τις εμπειρίες κατά τη διάρκεια της ζωής του για αυτό και η ενότητά μου ακούει στο όνομα “Tabula Rasa”.

Πώς γίνεται, όταν πονάει το μέρος, να μην σφαδάζει το όλον;

Πριν από κάμποσα χρόνια έπεσα πάνω στο εξής: "όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει", είχε πει ο...

Ήρωες και Αντιήρωες.

Σήμερα θα μιλήσουμε για ήρωες και αντιήρωες. Η αλήθεια είναι πως την τελευταία εβδομάδα συναναστράφηκα αρκετά με αμφότερους. Πέρασα από τους ήρωες του Στάινμπεκ και...

Για όλα αυτά.

Για τη θάλασσα που θα ξαναδείς. Για την βουτιά που θα ξαναγευτείς. Για τον παφλασμό που θα ξανακούσεις. Για την βουνοκορφή που θα ξαναγναντέψεις. Για το φιλί της αμυγδαλιάς στη μέση της άνοιξης. Για...

Μια χούφτα μαξιλάρι

Το μαξιλάρι ήταν κοινό. Ίσως, κατά βάθος, να μοιράζονταν το ίδιο μαξιλάρι για να συνδέονται ακόμη και στα όνειρά τους. Ίσως, εκεί να τα έλεγαν και καλύτερα. Κάπου,...

Λευκός Πίνακας

"Λευκός πίνακας" ή αλλιώς ευρέως γνωστός ως "tabula rasa": σε γενικές γραμμές, πρόκειται για όρο της φιλοσοφίας, ο οποίος άπτεται του ρεύματος του εμπειρισμού...