Αθήνα, Νοέμβριος 2019
Δελτίο τύπου

Kaspar Machine
“Awareness raising and
Participation in the performing arts for social inclusion”

Η Εταιρεία Labillusions, Creativity and Art, ανακοινώνει την έναρξη του προγράμματος “Κaspar Machine. Awareness raising and participation in the performing arts for social inclusion”, το οποίο είναι μία διακρατική συνεργασία μεταξύ τεσσάρων χωρώνΕλλάδας, Ιταλίας, Πολωνίας, Ρουμανίας, στο πλαίσιο του Eυρωπαϊκού Προγράμματος Creative Europe. Leader και συντονιστής του προγράμματος είναι η ελληνική εταιρεία Labillusions και συμμετέχουν οι: Helix Street Theatre (Ελλάδα), Teatro dei Venti (Ιταλία), Teatr Biuro Podrozy (Πολωνία), FOA (Fusion of Arts Association, Ρουμανία) καθώς επίσης και το Κέντρο Αναπτυξιακών Μελετών Prisma, με τη συμμετοχή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης ως associated partner.

Ο στόχος του Προγράμματος είναι η δημιουργία μέσω συνεργασίας, ενός θεάματος μεγάλης κλίμακας για τον Δημόσιο Χώρο.

Το θέαμα δρόμου «Μηχανή Kaspar»
Το θέαμα δρόμου “Μηχανή Kaspar” σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζηπαπά, είναι σχεδιασμένο να παρουσιάζεται σε πλατείες, παλιά εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, νταμάρια, προβλήτες λιμανιών, βομβαρδισμένα, άνυδρα τοπία και χωματερές. Η “Μηχανή Caspar” αποτελεί μία προσπάθεια ανάκτησης του θεάτρου της πραγματικότητας.

Έχοντας ως αφετηρία το κείμενο “Κραυγές Βοήθειας” του Αυστριακού συγγραφέα της πρωτοπορίας, Πέτερ Χάντκε, καθώς και ψηφίδες από κείμενα του ιδίου, όπως το “Κaspar” και το “Βρίζοντας το Κοινό” τα οποία χαρακτηρίζονται  ως “έργα αγόρευσης“ και είναι θεμελιωμένα στα ηχητικά στοιχεία της μουσικής beat – το θέαμα δρόμου “Μηχανή Κaspar”, καθιστά την ίδια τη γλώσσα ως κύριο περιεχόμενό του, επωφελούμενο από τη φυσική εξωτερίκευση της βρισιάς, της μετάνοιας, της κατάθεσης, της ερώτησης, της απολογίας, της πρόφασης, της προφητείας, των κραυγών βοήθειας. Με τα στοιχεία αυτά, ο συγγραφέας καταστρέφει τον απατηλό χαρακτήρα, ακόμα και του μοντέρνου θεάτρου. Οι ηθοποιοί είναι οι θεατές και θέμα το ίδιο το κοινό.

Ο Handke καταργώντας το θέατρο, δημιουργεί ένα καινούριο θέατρο. Τα θεατρικά γεγονότα που σχεδιάζει, καταργούν τη θεατρική σύμβαση και φέρουν τον ηθοποιό αντιμέτωπο με τον θεατή, σε μία κατά μέτωπο συνεύρεση – αναμέτρηση, κάτι ανάλογο που συμβαίνει στο θέατρο του δρόμου. Το θέατρο στο δημόσιο χώρο καταργεί τα όρια της σκηνής και μετουσιώνει το αστικό τοπίο σε χώρο θεατρικής δράσης και καλλιτεχνικής έκφρασης, διαφοροποιώντας εκ βάθρων τη σχέση ηθοποιού – θεατή.

Το θέαμα “Μηχανή Caspar” είναι η αφετηρία της δημιουργίας ενός καμβά, μια πρώτη έρευνα, μια απόπειρα μιας διαφορετικής προσέγγισης του θεάτρου στον δημόσιο χώρο.
Το Θέαμα θα δημιουργηθεί μέσω συνεργασίας και διαδοχικών εργαστηρίων (Workshop) στην Ελλάδα, την Πολωνία, την Ιταλία και την Ρουμανία.

Ο χαρακτήρας του προγράμματος
Το πρόγραμμα, που έχει και εκπαιδευτικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό χαρακτήρα,  βασίζεται, όπως προαναφέρθηκε, σε κείμενα του πρόσφατα βραβευμένου με το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2019, Peter Handke και έχει ως στόχο να προσφέρει καλλιτεχνικό χώρο σε επαγγελματίες ηθοποιούς, σπουδαστές σχολών υποκριτικής και ερασιτέχνες ηθοποιούς που θα διερευνήσουν ένα διαφορετικό τρόπο ερμηνείας  εκτός του συμβατικού θεατρικού πλαισίου.

Επίσης, βασική επιδίωξη του προγράμματος είναι να διαδώσει ένα κοινωνικό μήνυμα στο ευρύ κοινό, «φωτίζοντας» κοινότητες που αντιμετωπίζουν τον κοινωνικό αποκλεισμό, όπως άτομα με αναπηρία, μετανάστες / πρόσφυγες ή φυλακισμένους, προσεγγίζοντας σημαντικά κοινωνικά ζητήματα που επιβαρύνουν τη συλλογική συνείδηση.

Εκτός από τα επαγγελματικά σχήματα των εταίρων, στο πρόγραμμα συμμετέχουν οι σπουδαστές  της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης «Δήλος» της Δήμητρας Χατούπη και ένα πλήθος εθελοντών από ευάλωτες κοινωνικά ομάδες.

Οι πρώτες εργασίες των εταίρων πραγματοποιήθηκαν με επιτυχία  στην Ελλάδα από τις 5 έως και τις 8 Νοεμβρίου 2019 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ενώ αντίστοιχες εργασίες θα πραγματοποιηθούν, το Μάρτιο στην Μόντενα της Ιτάλίας, έδρα του Teatro dei Venti. Το καλοκαίρι του 2020 στην Αθήνα, θα γίνει και η πρώτη παρουσίαση της «Μηχανής Kaspar». Θα ακολουθήσουν συναντήσεις στην Πολωνία και την Ρουμανία, πριν από την ολοκλήρωση του προγράμματος το 2021.

Η όλη διαδικασία, από τα πρώτα στάδια της προετοιμασίας, οι συναντήσεις των εταίρων, τα εργαστήρια μέχρι την ολοκλήρωση και την παρουσίαση της παραγωγής θα βιντεοσκοπηθεί και θα παραχθεί ένα φιλμ το οποίο θα συμπεριληφθεί στα ντοκουμέντα και θα προβληθεί κατά την λήξη του προγράμματος.

Να σημειωθεί ότι η Labillusions, είναι η μοναδική ελληνική εταιρία, που έλαβε Ευρωπαϊκό πρόγραμμα ως Leader για το 2019.

Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα θα ανακοινωθούν στο άμεσο μέλλον.
——————————————————————————————————
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο«Μετέωρη γυναίκα» του Μιχάλη Πιτένη
Επόμενο άρθροTο Τραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…