Αυτοδίδακτοι Σαλαμίνιοι Ζωγράφοι

Ο χώρος της Tέχνης ήταν, είναι και θα είναι ένας εκ των σημαντικοτέρων τρόπων έκφρασης της ανθρώπινης ψυχής και συναισθημάτων. Η ζωγραφική, αναμφισβήτητα, αποτελεί ένα από αυτά τα είδη της τέχνης που προσπαθούν να εκφράσουν στον καμβά, αυτό το οποίο δεν εκφράζεται με τα λόγια. Έτσι, πιθανώς θα πρέπει να συμφωνήσουμε με το γνωστό ζωγράφο Ανρί Ματίς, ο οποίος ισχυριζόταν πως ο μεγάλος ζωγράφος δεν πρέπει να έχει γλώσσα, έτσι ώστε να εκφράζει τον εαυτό του μόνο με το πινέλο.

Το νησί  της Σαλαμίνας διέθετε και διαθέτει πολύ καλούς ζωγράφους. Αυτοί που ακολουθούν δεν είναι εν ζωή και υπήρξαν αυτοδίδακτοι. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων η καταγραφή τους γίνεται με αλφαβητική σειρά. Ας δούμε, λοιπόν, ποιοί ήταν κάποιοι από τους σημαντικότερους.

Ανδριανός Δημήτριος

Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα το 1846. Λόγω ενός σοβαρού προβλήματος υγείας, έπρεπε να μένει σε μεγάλο υψόμετρο και γι’αυτό εγκαταστάθηκε στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στα Λεμόνια. Το έναυσμα για την ενασχόλησή του με την τέχνη της ζωγραφικής απετέλεσε ένας ζωγράφος μοναχός από το Άγιον Όρος. Ο Δημήτρης Ανδριανός ή αλλιώς «Μητροζουγράφος», ασχολήθηκε με την αγιογραφία και σπανίως με άλλα ελεύθερα θέματα. Τελικά, ο Ανδριανός θεραπεύτηκε στο μοναστήρι και όντας γέρος επέστρεψε στην πόλη της Σαλαμίνας, όπου και απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 1923.

Νικόλαος Ανδριανός

Υιός του προαναφερθέντος Δημητρίου Ανδριανού γεννήθηκε το 1886 και πέθανε το 1948. Το ρητό «το μήλο θα πέσει κάτω από τη μηλιά» επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά, καθώς ο Νικόλαος Ανδριανός ασχολήθηκε κι αυτός με την αγιογραφία. Αρκετοί ναοί, αλλά και εικονοστάσια του νησιού διαθέτουν έργα του ιδίου, αλλά και του πατέρα του.

Kαπαραλιώτης Γιάννης

Γεννήθηκε το 1909 και πέθανε σε ηλικία 62 ετών, το 1971. Ο Γιάννης Καπαραλιώτης ζωγράφιζε από μικρή ηλικία, από τα πρώτα κιόλας χρόνια του δημοτικού σχολείου. Αρχικά ζωγράφιζε με μολύβι και έπειτα έκανε ελαιογραφίες.   Το περιεχόμενο των έργων του αφορούσε κυρίως πορτραίτα, αγιογραφίες, νεκρές φύσεις κλπ.

Κορρός Θόδωρος

Ο Θόδωρος Κορρός γεννήθηκε το 1894 και πέθανε το 1976. Έντονα επηρεασμένος από τον Πολυχρόνη Λεμπέση ξεκίνησε να ζωγραφίζει, αλλά το 1923 μετανάστευσε στη Μασσαλία, όπου και ασχολήθηκε με οικοδομικές δραστηριότητες. Οκτώ χρόνια αργότερα επέστρεψε έχοντας παντρευτεί και έχοντας αποκτήσει δυο παιδιά. Από το 1962 και μέχρι το θάνατό του άρχισε ξανά να ζωγραφίζει. Το έργο του αποτελείται από πολλούς πίνακες ζωγραφισμένους πάνω σε μουσαμά και πανί.

Κούκη Ελευθερία

Γεννηθείσα το 1903 και αποθανούσα το 1943. Πρόκειται για την μετέπειτα Μοναχή Ευδοκιμία. Μέντοράς της υπήρξε ο προαναφερθείς Δημήτρης Ανδριανός, ο οποίος όντας γέρος τότε τη μύησε στα μυστικά μονοπάτια της ζωγραφικής. Συγκεκριμένα, της παρείχε απλές συμβουλές και εκείνη ασχολήθηκε ως επί το πλείστον με την αγιογραφία και σπανίως ζωγράφιζε και κάποια πορτραίτα. H ζωή της παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς αποφάσισε να μονάσει. Το πιο αξιοσημείωτο όλων είναι ότι προσπάθησε να μεταμορφώσει την αμφίεσή της σε ανδρική κουρεύοντας τα μαλλιά της και με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να τους ξεγελάσει όλους.

Κρουστάλλης Βαγγέλης

Γεννήθηκε το 1933 και πέθανε το 1981. Το επάγγελμά του ήταν ψαράς και ασχολήθηκε με όλα τα είδη ζωγραφικής, με τοπία, πορτραίτα κλπ. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των έργων του είχε ως κύρια θεματολογία τη θάλασσα, πράγμα λογικό αν αναλογιστεί κανείς την ποιότητα της δουλειάς του.

Κωτσέλης Παναγιώτης

Γεννήθηκε το 1875 και πέθανε το 1947. Ήταν ναυτικός και ο πρώτος που πραγματοποιούσε το δρομολόγιο Παλούκια-Πέραμα με τη βάρκα του. Το περιεχόμενο των έργων του σχετιζόταν με μπρατσέρες και σταυρούς στολισμένα με διαφόρων ειδών ναυτικά σύμβολα.

Λουκάς Προκόπης

Γεννήθηκε το 1905 και πέθανε το 1961. Ναυτικός κι αυτός, με το ταλέντο του στη ζωγραφική να είναι εμφανές από τα σχολικά του χρόνια. Ασχολήθηκε, κυρίως, με θαλασσογραφίες και τοιχογραφίες.

Μάθεσης Αλέκος

Γεννήθηκε το 1903 και πέθανε το 1974. Ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, γνωστός και ως «Παπαλέκος». Ζωγράφιζε από μικρή ηλικία, ασχολούμενος σχεδόν με όλα τα είδη της ζωγραφικής, αλλά ειδικεύτηκε στην αγιογραφία. Διδάχτηκε πολλά από το Νίκο Ανδριανό. Εκτός από τη ζωγραφική ασχολήθηκε και με τη Βυζαντινή μουσική, ψέλνοντας για πολλά χρόνια στον Άγιο Μηνά. Όταν αποστρατεύθηκε, χειροτονήθηκε παπάς.

Μάθεσης Νίκος

Γεννήθηκε το 1907 και πέθανε το 1975. Γνωστός και αλλιώς ως «Τρελλάκιας» ή «Ντρίτσας». Η τέχνη του αφορούσε πορτραίτα, θαλασσογραφίες, γελοιογραφίες κλπ. Κάποια έργα του σώζονται σε σπίτια και ταβέρνες της Σαλαμίνας. Επίσης, ο Νίκος Μάθεσης ήταν ένας από τους πρώτους μουσικοσυνθέτες του Ρεμπέτικου τραγουδιού.

Μάθεσης Σταμάτης

Γεννήθηκε το 1890 και πέθανε το 1946. Από παιδί είχε μικρή αναπηρία στα πόδια και για βιοποριστικούς λόγους έκανε τον επιγραφοποιό και το φαναρτζή. Ζωγράφιζε με μολύβι, κάρβουνο και λάδι και η θεματολογία του αφορούσε πορτραίτα, νεκρές φύσεις κλπ.

Σαλτάρης Ανδρέας

Γεννήθηκε το 1914 και πέθανε πολύ νέος, όντας 33 ετών το 1946. Η ζωγραφική ήταν η αγαπημένη του ενασχόληση, αφού ξεκίνησε να σκιτσογραφεί από τα μαθητικά χρόνια του Γυμνασίου.

ΠΗΓΕΣ:

1) «Κατάλογος Έργων Σαλαμινίων Συγγραφέων», Ηλίας Δρίβας – Μαρία Μπούτση, Σαλαμίνα 1996.

2)Σαλτάρης Νίκος, «Οι ζωγράφοι της Σαλαμίνας», Εφημερίδα «Η Σαλαμίνα», φυλ. 250,251,252 έτος 1980.

 

Γράφει ο Λάμπρος Καπαραλιώτης.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.