ΦΕΓΓΑΡΙ

 

Φεγγάρι ετερόφωτο

η δανεική σου λάμψη

στην πλάνη οδηγεί

αυτούς που σε πιστέψανε

στα όνειρα τους

κάνοντας σε πλοηγό

Αχτίδες οι αυτόφωτες

του Ήλιου σαν ξημέρωσε

το χρώμα σου το αργυρό

το σκιάσανε με μιας

Κι όμως για πάντα θα ’ρχεσαι

ακούραστα εσύ

τα μάτια τους σαν κλείνουνε

αυτοί που ονειρεύονται

στην θέα σου μπροστά

 

***

 

ΜΕΔΟΥΣΑ

 

Λάμψη κεραυνού
φωτίζει τον καθρέφτη
αντανακλά το πρόσωπο
που μάγεψε τον Ήλιο

Η μέδουσα μαρμάρωσε
λίγο προτού μ’ αγγίξει
άγαλμα πέτρας έγινε
την νίκη μου κηρύσσει

Στα χείλη με μειδίαμα
περήφανο χλευάζω
φτύνοντας τα φίδια
που λάμπρυναν τα μαλλιά της

Της ίδιας αστραπής
κουτσό ζευγάρι η βροντή
κομμάτια κάνει το γυαλί
μένει ορφανή η κορνίζα

Τα θρύψαλα από κάτω
ταιριάζω ένα-ένα
μα η Μέδουσα δεν είναι εδώ
το πρόσωπο μου βλέπω

Τα ίδια φίδια που ‘φτυσα
μου ζώνουν το κεφάλι
κι ο κεραυνός που έρχεται
σκιάζει το ουρλιαχτό μου

 [από τη συλλογή Όρνια-Λάμιες, CompuMedia 2014,http://isbn.nlg.gr/index.php?lvl=author_see&id=84963]

*http://homouniversalisgr.blogspot.com/2015/03/blog-post_38.html

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤραγουδάμε για την Αγάπη στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο
Επόμενο άρθροἘπικίνδυνη Μοναξιά, Ντίνος Χριστιανόπουλος
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.