ΝΕΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Απόστολος Ρίζος – Χρύσα Κωττάκη
Σχεδία
Μουσική: Χρύσα Κωττάκη 
Στίχοι: Καλλιόπη Κουντούρη

Ένα τραγούδι για το περιοδικό δρόμου «Σχεδία» και τους ανθρώπους της, σε μουσική Χρύσας Κωττάκη και στίχους της εθελόντριας στη Σχεδία και Ιστορικού Τέχνης Καλλιόπης  Κουντούρη, κυκλοφορεί σήμερα από τον Μετρονόμο, σε ερμηνεία Απόστολου Ρίζου και Χρύσας Κωττάκη.

«Όμορφη, σκληρή και παράξενη πατρίδα η Αθήνα. Στους δρόμους της συναντώνται όλα τα χρώματα της πραγματικότητας, από τα πιο ζωηρά στα πιο σκοτεινά. Στις παράξενες τροχιές των δρόμων της πόλης, αντικρίζουμε όλα τα πρόσωπα του Ανθρώπου. Ένα από τα πιο όμορφα και αληθινά, είναι των ανθρώπων της Σχεδίας, αυτών που εργάζονται για αυτήν και αυτών που ταξιδεύουν δύσκολες θάλασσες πάνω στην ασφάλειά της. Αυτοί γέννησαν μέσα μας το τραγούδι “Σχεδία”. Σε αυτούς είναι αφιερωμένο. Από καρδιά σε καρδιά, γινόμαστε κι εμείς ένα κομμάτι της Σχεδίας, μακάρι ένα μικρό της πανί.»

Η «σχεδία» είναι το μοναδικό ελληνικό περιοδικό δρόμου και μέλος του Διεθνούς Δικτύου Εφημερίδων Δρόμου (International Network of Street Papers-INSP), το οποίο απαριθμεί 122 περιοδικά δρόμου, σε 41 χώρες, με 14.000 άστεγους, άνεργους πωλητές και 6.000.000 διεθνώς αναγνώστες.
Η «σχεδία», όπως συμβαίνει με όλα τα περιοδικά δρόμου του κόσμου, δεν πωλείται στα συνήθη σημεία διάθεσης Τύπου, όπως περίπτερα, αλλά αποκλειστικά και μόνο στους δρόμους της πόλης από διαπιστευμένους πωλητές. Οι πωλητές προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικά πληθυσμιακές ομάδες: άστεγοι, άνεργοι και γενικώς άνθρωποι που αποδεδειγμένα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Αποτελεί μια ξεχωριστή ευκαιρία να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο, αξιοπρεπές εισόδημα, αλλά και μέσο απεγκλωβισμού από το φαύλο κύκλο της κοινωνικής απομόνωσης και του αποκλεισμού. Αποτελεί επίσης ένα επιπλέον κίνητρο να ξαναχτίσουν τις ζωές τους.

Aκούστε το τραγούδι εδώhttps://www.youtube.com/watch?v=WGY3De4TbFI

Παίζουν οι μουσικοί:
Απόστολος Ρίζος, φωνητικά, ηλ. κιθαρόνι, φυσαρμόνικα, drum & bass programming, φωνητικά
Χρύσα Κωττάκη, πιάνο, φωνητικά

Ενορχήστρωση: Απόστολος Ρίζος

Ηχογράφηση – μίξη – mastering: Απόστολος Ρίζος , Hamster studio
Η φωνή της Χρύσας Κωττάκη και το πιάνο ηχογραφήθηκαν στο M.M Studios από τον Μάριο Χατζηχρήστο
Έργο εξωφύλλου: Άννα Δημητρίου

Κυκλοφορεί ψηφιακά από τον Μετρονόμο

Τα όποια έσοδα προκύψουν από την κυκλοφορία του τραγουδιού, θα διατεθούν για την ενίσχυση του περιοδικού δρόμου «Σχεδία»

Στίχοι:
Ήμουνα κάπου
μες στο στομάχι πόλης λωτοφάγου
λύγισα, χάλασα
άνιση μάχη εγώ κι η θάλασσα

Τα πιο παράδοξα
μνημεία αυτής της πόλης
τα πιο άδοξα
στην κουβέρτα σαν ψωμιά του πρόσφυγα
τυλιγμένα για το κρύο
και το βλέμμα του καθένα
βλέμμα του κανένα

κι εκεί που πήγαινα σε βράχια ανήμερα
πλώρη, αγωνία
μου είπαν κοίτα
σε περιμένει μια σχεδία

Περπατώ εις το δάσος της πόλης
στις φραγμένες αρτηρίες
στις μεγάλες ευκαιρίες
με μικρές ελευθερίες

Δες με τώρα πια
μ ένα χαρτί φτιάχνω σκεπή
και προκοπή
έχω ανηφόρα
δεν είμαι μόνος
διάβασέ με αδερφέ

Κι εκεί που πήγαινα σε βράχια ανήμερα
πλώρη, αγωνία
μου είπαν κοίτα
σε περιμένει μια σχεδία

Στην πολιτεία έχω ένα σχέδιο
έχω σχεδία
πήρες τη φοβία μου αδερφέ
την έκανες σχεδία μου

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο23ο ΦΝΘ: Η Αγορά Ντοκιμαντέρ πρωτοπορεί με μια υβριδική διοργάνωση
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.