Μια αγκαλιά, ένα χάδι και ένα φιλί.
Λίγη θαλπωρή για το παιδί που πνίγεται.
Οι νύχτες περνούν αξημέρωτες και βρέχει.

Κάτι χαρακωμένα αγάλματα
γιορτάζουν, πίνουν και τα σπάνε.
Μιας εποχής ανώφελων πράξεων,
συνήθεια των ηλιόλουστων ημέρων.
Το κενό της ματαιότητας όλο και βαθαίνει.

Eνώ η φωτιά της πραγματικότητας θεριεύει,
χίλια στόματα μέσα της στέκονται και σε κοιτούν,
πεινάνε.
Βαθιές πληγές,
σπασμένες κόρες,
και τα σύνορα κλειστά.
Πνιγμένοι.

Και εσύ χαρούμενος περιμένεις να πας στο σχολείο.
Με κοιτάς και δείχνεις τα γένια μου, θέλεις να μεγαλώσεις.
Όλο καμάρι, μου δείχνεις την σχολική σου τσάντα.

Μέσα στη λάσπη του πολέμου,
άνθρωποι γεννιούνται διωγμένοι.
Τα παιδιά παίζουν,
η αγάπη είναι ένστικτη
και όλο βρέχει.

Μια αγκαλιά, ένα χάδι και ένα φιλί.
Ένα πέλαγος και στη μέση η αδικία.

Άλλοι πιο κάτω ντύνονται, τον θάνατο να κρύψουν.
Καταστροφική συνήθεια.
Μια χούφτα άνθρωποι κλαίνε, λησμονούν και γελάνε.

Και εσύ εκεί να περιμένεις με την σχολική σου τσάντα.
Με όνειρα για τη ζωή, τις θάλασσες περνάς,
το υγρό νεκροταφείο και πηδάς.

Μια ψυχή που δεν πρόλαβε να ριζώσει, δεν πρόλαβε να χάσει.
Ανήλικη,
κοιτάζει τους ψηλούς ανθρώπους και απορεί.

Δεν φτάνει ο άνθρωπος μόνο να
γεννιέται.

Κόπηκε η ανάσα.
Έφυγε η λαλιά.
Βρόγχος,
η αγνότητα στέκει ασάλευτη,
αγωνιά.
Η ενηλικίωση δεν θα έρθει.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΒαγγέλης Ραπτόπουλος: «Η κινητήρια δύναμη που κρύβεται πίσω από τα γραπτά μου είναι εν πολλοίς υποσυνείδητη»
Επόμενο άρθροΧρήστος Κωνσταντόπουλος | ΤΑ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΜΑΖΙ / ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…