Αν θέλεις να λέγεσαι ποιητής ,
το κάνεις πιθανότατα για τους λάθος λόγους
και μην προσπαθήσεις να βαφτίσεις
ένα σύννεφο ως λευκό αν δεν το έχεις δει
κάποτε να μαυρίζει και να φέρνει βροχή
και κάποιος πρέπει να προσέχει τα δέντρα
σε σχήμα βραστήρα αλλά αν
θέλεις να λέγεσαι ποιητής
το κάνεις πιθανότατα για τους λάθος λόγους
αν θα περίμενες η επιθυμία σου να αρκεί
ξανά σκέψου το πολλές φορές
και αν δεν νιώσεις τις λέξεις
να σχηματίζονται τότε
άφησε το
δεν είναι πως
όλοι δεν μπορούν να είναι ποιητές
αλλά γιατί να χρειάζεται να δώσεις
στον εαυτό σου αυτόν τον τίτλο;
αν μπορείς να γράφεις για τα δέντρα, για τα νοσοκομεία
για τα νεκροτομεία, για τους απόκληρους της κοινωνίας
κάνε το αλλά χωρίς να χρειάζεται να το αναγνωρίζει κανείς
και αν κάποιος πρέπει να μιλήσει για ότι βγαίνει από σένα
αυτός
δεν είσαι εσύ
εσύ πρέπει απλώς να γράφεις
όπως βγαίνει αυτό από μέσα σου
χωρίς άλλα περιτυλίγματα και χωρίς προσπάθεια
γιατί η προσοχή στα δέντρα, στα πουλιά, στους απόκληρους
δεν συνεπάγεται τέχνη
αλλά μπορεί να γίνει
αν θέλεις να λέγεσαι ποιητής
τότε πιθανότατα το κάνεις για τους λάθος λόγους
υπάρχει μια ροή στα πάντα
στις λέξεις, στις παύσεις,
στους ήχους του στυλό
πάνω στο χαρτί
στο χτύπημα των πλήκτρων
ο οποίος ξεπερνά εσένα
και όποιον άλλον καταπιάνεται
με τις παύσεις ανάμεσα από τις λέξεις
ο ρυθμός που θα έλεγε ένας θεωρητικός
που
υπερέχει όλων των άλλων
αν θέλεις να λέγεσαι ποιητής

το κάνεις πιθανότατα για τους λάθος λόγους


Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΑποδοχή, Ολυμπία Θεοδοσίου
Επόμενο άρθροΈνιωθα τον χρόνο να φεύγει |Αλέξης Τραϊανός
Ο Βαγγέλης Ρουσσάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κάρπαθο. Αποφοίτησε από το τμήμα ιστορίας και αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Αγάπησε από παιδί τη Λογοτεχνία, γιατί μέσα από εκείνην ξέφευγε από τον κόσμο που πολλές φορές επιβάλλεται στους ανθρώπους. Έκτοτε ανακάλυψε κι άλλες αγάπες. Όλες είχαν να κάνουν με μικρά - μικρά κομμάτια που κρύβονται μέσα σε ψυχές και περιμένουν να αναδυθούν. Πολλές από τις αγάπες του, τις εφηύρε γιατί ήταν εκείνες που χρειαζόταν, για να μην επιβιώνει μόνο. Τώρα, ξανά μαθαίνει να ψάχνει για χρώματα, και στιγμές και κομμάτια μικρά. Με την γνώση πως δεν θα τα βρει ποτέ όλα. Του αρκεί. Ταξιδεύει.