[ φιλοδοξία «Υψίστου» ]

 

Έτσι κι αλλιώς την ευτυχία

δεν ακολουθεί ο χρόνος∙

ταυτόχρονος;

φιλοδοξία Υψίστου∙

ύστερος! επίμονος!

με ανάγωγο πείσμα,

(ηθικόν ακμαιότατον!)

 

Ανθίζει , βεβαίως,

σε μέρη γκρεμισμένα,

Σήραγγες και αρχαίγονες σπηλιές.

Πώς – τάχα – να σμίξουν οι κλωστές

σε γωνιές άφωτες, σε σημεία ξερά;!

Πώς  – τάχα – τη χαρά σε δυο

να δωρίσει η θνήση;!

(στις όλότητες υποτάσσεται η στιγμή∙

της ζήσης τ’άγιο φως έναν στεφανώνει)

 

Έτσι κι αλλιώς καθένας μας

ξεχωριστά επιθυμεί

Κι έπειτα, ίδια καμαρώνει

τ’ασημί της ύπαρξης (καν φθίνει!)

 

(Τι μάταιο να μιλούμε για ευτυχία..

Τι άδοξη η τόλμη (μου) τούτη!…)

 

Γράφει η Μελπομένη Τ. Λαζαρίδου

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.