aggelwn_vima

14η Καλλιτεχνική Περίοδος 2018-19

Θεματική Ενότητα:  Ντουέτα

«GRACE & GLORIE» του Tom Ziegler, με τις Αλεξάνδρα Παντελάκη και Δώρα Χρυσικού, σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, στο θέατρο Αγγέλων Βήμα σε Πανελλήνια Πρώτη συγγραφέα και έργου. 

Το βραβευμένο έργο «GRACE & GLORIE» του πρωτοεμφανιζόμενου στην Ελλάδα Tom Ziegler, παρουσιάζεται στο θέατρο Αγγέλων Βήμα στο πλαίσιο της φετινής θεματικής του ενότητας με τίτλο «Ντουέτα». Η παγκοσμίου φήμης ντραμεντί σε μετάφραση Μαργαρίτας Δαλαμάγκα- Καλογήρου και σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, ανεβαίνει τον Νοέμβρη με τις Αλεξάνδρα Παντελάκη και Δώρα Χρυσικού στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

ΛΑΣΠΙΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Υπόθεση

Ψηλά, πάνω στα όμορφα βουνά της Βιρτζίνια, σε μια άκρη ενός μεγάλου κτήματος, που πρόσφατα ξεπουλήθηκε σε έναν απατεώνα εργολάβο, ζει ολομόναχη, η ενενηντάχρονη Γκρέις, μέχρι πρότινος ιδιοκτήτρια και πρώην αγρότισσα. Η πρόβλεψη των γιατρών του νοσοκομείου, από όπου μόλις βγήκε, είναι πως τής απομένουν λίγες εβδομάδες ζωής.

Από την άλλη, η πρόβλεψη του εργολάβου είναι πως σύντομα η ηλικιωμένη γυναίκα  θα τού «αδειάσει» ακόμα και εκείνο το μικρό καλύβι που τής έχει παραχωρήσει για να μένει όσο ζήσει. Ήδη, οι μπουλντόζες του γκρεμίζουν το μεγάλο σπίτι και τις υπέροχες δεντρόφυτες εκτάσεις που το περιβάλλουν για να κατασκευαστεί, όσο πιο σύντομα γίνεται, ένα «πολυτελές resort».

Απρόβλεπτη και γεμάτη θέληση για ζωή, η Γκρέις ακούει εκκλησιαστικούς ύμνους αλλά και μουσική κάντρι με την αγαπημένη της Ντόλυ Πάρτον, ενώ δεν αφήνει στιγμή της ημέρας να περάσει χωρίς να ασχοληθεί με κάτι χρήσιμο.ΔΩΡΑ ΧΡΥΣΙΚΟΥ

Εκεί, στη μέση του πουθενά, εμφανίζεται η Γκλόρια μία γυναίκα σαράντα ετών, πτυχιούχος του Χάρβαρντ, πρώην κάτοικος Νέας Υόρκης καιπρώην διευθυντικό στέλεχος μεγάλης εταιρίας, που πρόσφατα παράτησε τα πάντα και ακολούθησε τον δικηγόρο σύζυγό της στο μέρος όπου γεννήθηκε, σε μια προσπάθεια να σώσουν τον γάμο τους μετά από μια οικογενειακή τραγωδία.

Η πρόβλεψη της Γκλόρια είναι πως η ζωή δεν τής επιφυλάσσει τίποτα πια. Έτσι, με χαμένη την πυξίδα της, απλώς σπρώχνει τον χρόνο συντροφεύοντας εθελοντικά ανθρώπους που βρίσκονται στο τέλος της ζωής τους. Αυτή την συντροφιά, έρχεται σταλμένη από το νοσοκομείο να προσφέρει και στην Γκρέις. Μόνο που η Γκρέις δεν είναι μια τέτοια περίπτωση. Και εκεί αλλάζουν όλα.

Δύο εντελώς διαφορετικοί κόσμοι, έρχονται να αλληλοσυμπληρωθούν μέσα από μια δυνατή ιστορία αγάπης και συμφιλίωσης, με δυνατές δόσεις χιούμορ και συγκίνησης, όταν, παρά τις τεράστιες διαφορές τους, αυτές οι δύο γυναίκες βρίσκουν τα ίδια μέτρα για να ξανα μετρήσουν τις αξίες της ζωής, αλλά και την ζωή την δική τους.ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ

Όσο για τις «προβλέψεις» όλων, αυτές δεν θα μείνουν παρά προβλέψεις…

Τους ρόλους  έχουν ερμηνεύσει ντουέτα του μεγέθους των Τζίνα Ρόουλαντ / Νταϊαν Λέιν   και Εστέλ Πάρσονς / Λούσυ Αρνάζ.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο3ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Καστελλορίζου «Πέρα από τα Σύνορα»
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.