IANOS | ΚΥΚΛΟΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ «ΠΕΡΙ ΩΡΑΙΟΥ» ΣΤΟ CAFE ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ

O ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΜΙΑΚΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΘΑΝΑΣΗ ΛΕΡΟΥΝΗ

ΘΕΜΑ: Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΣΙΑ

 

Link Φωτογραφικού υλικού:

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/k/a/kazamiakis_lerounis.jpg

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/f/i/file_222.jpg

              https://cdn.ianos.gr/media/articles/galleries/k/a/kalash_of_birir_valley__coniferous_forest__tahsin_shah_01.jpg

 

Την Τρίτη 14 Ιανουαρίου στις 18:00 ο επιμελητής της Αλυσίδας Πολιτισμού IANOS, Κώστας Καζαμιάκης στο πλαίσιο του κύκλου συζητήσεων «Περί Ωραίου» στο Cafe του ΙΑΝΟΥ, συνομιλεί με τον καθηγητή Θανάση Λερούνη που ασχολείται, εδώ και 25 χρόνια, με τη φυλή των Καλλάσσα με θέμα «Η ελληνική παρουσία στην κεντρική Ασία και οι απόηχοι της στην παράδοση της φυλής των Καλλάσσα του Β.Δ. Πακιστάν (Ινδικός Καύκασος)».

 

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον ΙΑΝΟ της Αθήνας (Σταδίου 24) και η είσοδος είναι ελεύθερη.

 

Λίγα λόγια για τη συζήτηση

Οι Καλλάσσα (αγγλικά: Kalash) είναι φυλή του ορεινού Πακιστάν και μέρους του Αφγανιστάν, η οποία ομιλεί την διάλεκτο Καλάς, η οποία υπάγεται στις δαρδικές διαλέκτους( Νταρντού). Ο πληθυσμός φτάνει τους 5.000. Διαφέρουν από τις γειτονικές τους φυλές εθνολογικά, κοινωνιολογικά, και η θρησκεία τους αποτελεί μίξη ανιμισμού, πολυθεϊσμού και πρωτο-ινδουϊσμού. Στην Ελλάδα πολλοί αποδίδουν τη διαφοροποίηση των Καλλάσσα, σε σχέση με τις φυλές που τους περιβάλλουν, στο γεγονός ότι έχουν ελληνική καταγωγή, αφού θεωρούν τη φυλή τους μακρινή απόγονο των στρατευμάτων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αποτελούν πληθυσμό που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον.Έχουν γίνει αρκετές γενετικές  έρευνες αλλά δεν προέκυψε

 

ελληνική  καταγωγή. Μπορεί το “αίμα”, λόγω των επιμειξιών 2300 χρόνων, να έχει διαφοροποιηθεί αλλά “ο αίμα δεν μιλάει”, μιλάνε όμως τα ανασκαφικά τεκμήρια και τα ελληνικά “απολιθώματα” της γλώσσας των Καλλάσσα. Τα παρακάτω ερωτήματα γίνονται  πιεστικά και ζητούν τεκμηριωμένες απαντήσεις.

-Πως συνδέονται οι Καλλάσσα με το στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου( Σικάντε Ράζα);

-Πως εξηγείται η εύρεση πολλών αρχαίων νομισμάτων των Ελλήνων Βασιλέων της Βακτρίας και της Ινδίας; Χρυσά και αργυρά νομίσματα με ονόματα ελληνικά πάνω τους όπως Δημήτριος, Καλιόππη, Αγαθόκλεια, Ευκρατίδης, Πανταλέων,..

-Πως διασώθηκαν, επί 2300 χρόνια, ελληνικές λέξεις στη φυλή των Καλλάσσα; Ντί Ζάου( Δίας Ζευς), Τζέστα( Εστία), Πίε( πιές), λίγκο-λίγκο( λίγο-λίγο), ίλα( έλα), ισπάτα( ασπασμός), χεμάν( χειμώνας), ίντρο( έντερο), αλόλ( τραγούδι, από το λαλώ), ζαγός( υιός), ιώ( εδώ), ντίμο( δήμος), κρατά( κραταιός),..

-Πως οι λιγοστοί αυτοί άνθρωποι κράτησαν πολλά αρχαιοελληνικά ήθη, έθιμα, γλώσσα, θρησκεία ανάμεσα σε ωκεάνεια πλήθη Μουσουλμάνων, Ινδουϊστών, Βουδιστών,..

-Γιατί οι Μουσουλμάνοι αποκαλούν τους Καλλάσσα, Καφίρ( άπιστους) και πως η λέξη Καφίρ συνδέεται με τους Καβείρους;     Σ` ένα παραδοσιακό τραγούδι των Καλλάσσα τραγουδούν με καμάρι: Εμείς από την περήφανη γενιά των Καβερί,..

Η θεά προστάτιδα της οικογενειακής εστίας στους Καλλάσσα, λέγεται Τζέστα. Η ομοιότης της αντίστοιχης αρχαίας ελληνικής θεάς Εστίας και στην ονομασία(Εστία- Τζέστα), αλλά και στην θεϊκή υπόσταση είναι προφανής.

-Ο Θεός Παλουμάϊν των Καλλάσσα, έχει πολλές ομοιότητες με τον Απόλλωνα του ελληνικού 12θεου.

-Το θρησκευτικό πολυθεϊστικό πάνθεον των Καλλάσσα, έχει πολλές ομοιότητες με την θρησκεία της αρχαίας Ελλάδας. Δεν έχει την αυστηρότητα και τους περιορισμούς των θρησκειών του Ισλάμ, ούτε  την πολυπλοκότητα άλλων ανατολικών θρησκειών. Οι θεοί των Καλλάσσα είναι οικείοι, φιλικοί προς τους ανθρώπους.

– Πως εξηγούνται τα πολλά Διονυσιακά στοιχεία στις γιορτές των Καλλάσσα; Πομπές, πυρσοφορίες, θυσίες, μασκαρέματα, έντονα σεξουαλικά πειράγματα, ζύμωμα άρτων, κυκλικοί χοροί, σφυρίγματα( τα σφυρίγματα οι Καλλάσσα τα θεωρούν πολύ επικοινωνιακά. Σφυρίγματα δεν συναντάμε σε καμιά ισλαμική χώρα.).

-Οι Καλλάσσα καλλιεργούν αμπέλια, παράγουν και πίνουν κρασί, κάτι που απαγορεύεται στο Ισλάμ.

-Στη μουσική τους κυριαρχούν οι φλογέρες, όπως στην ελληνική αρχαιότητα οι αυλοί.

-Η ζωή στις τρεις κοιλάδες που ζουν οι Καλλάσσα, έχει πολλά κοινά στοιχεία με τη ζωή στην ελληνική ύπαιθρο μέχρι και τη δεκαετία του 1950.

-Πως εξηγούνται οι μεγάλες ομοιότητες στην ενδυμασία των Καλλάσσα με την ενδυμασία των αρχαίων Μακεδόνων( καυσία) και Θρακών;

-Πως επέζησαν τόσα στοιχεία των Καλλάσσα ζωντανά μέχρι σήμερα;

-Πως εμπλέκονται με ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο στην ιστορική διαδρομή των Καλλάσσα οι μύθοι, οι θρύλοι, τα παραμύθια;

-Γιατί το άγαλμα του όρθιου Βούδας φέρει ελληνικό χιτώνα και αποκαλείται ” Βούδας με ελληνική τεχνοτροπία”( Greek style Boudas);

 

Ο Κ.Ν.Μ. Καζαμιάκης συνομιλεί με τον Μεγάλο Εθελοντή και Ήρωα Κτίστη για τη φυλή των Καλλάσσα, καθηγητή Θανάση Λερούνη. Οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν ” ήρωα κτίστη” τον ιδρυτή ενός συλλογικού θεσμού, τον ιδρυτή μιας πόλεως,.. Θεωρούμε τον Θανάση Λερούνη Μέγα Εθελοντή γιατί προσφέρει ανιδιοτελώς και αδιάκοπα για ένα συγκεκριμένο σκοπό με συνεχή και έντονη παρουσία, δράση και προσφορά. Η οργανωμένη προσφορά του στο κοινωνικό σύνολο των Καλλάσσα, αλλά και όλων των Ελλήνων, είναι τεράστια και μάλιστα χωρίς καμιά απαίτηση ανταλλάγματος.

 

Είπε ο Θανάσης Λερούνης:

-Ανήκω, από το 1994, στην οικογένεια των Καλλάσσα και θέλω να παραμείνω.

-Κάτι χρωστάμε στους Καλλάσσα.( ΕΤ3 και κανάλι της Βουλής των Ελλήνων)

 

Η αφοσίωση και το πάθος του Θανάση Λερούνη για τους Καλλάσσα μας παραπέμπει στα παρακάτω λόγια:

-Κανένα μεγάλο επίτευγμα δεν είναι δυνατό χωρίς πάθος. Φρίντριχ Χέγκελ, 1770-1831.

-Όλη η ανθρωπότητα είναι πάθος. Χωρίς πάθος, η θρησκεία, η ιστορία, τα μυθιστορήματα, η τέχνη δεν θα υπήρχαν.Μπαλζάκ, 1799-1850.

-Για μένα, οι πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες είναι εξωτερικά ήρεμοι και στατικοί, αλλά εσωτερικά φορτισμένοι με ένα ξέφρενο πάθος. Αντρέι Ταρκόφσκι, 1932-1986.

Κ.Ν.Μ. Καζαμιάκης, Αρχιτέκτων, Ιστορικός Αρχιτεκτονικής, Ιστορικός Τέχνης.

 

Λίγα λόγια για τον κύκλο συζητήσεων «Περί Ωραίου»

Από το 2015 που ξεκίνησε ο κύκλος συζητήσεων «Από το Αμπέλι στο Θέατρο», ο Κώστας Καζαμιάκης έχει συνομιλήσει με πλήθος εικαστικών καλλιτεχνών, φιλοσόφους, συγγραφείς, αρχαιολόγους καθώς και ανθρώπους του θεάματος στο Cafe του ΙΑΝΟΥ. Σε συνέχεια αυτών των επιτυχημένων κύκλων, το Σεπτέμβριο 2018 ξεκινά ο νέος κύκλος παρουσιάσεων με τίτλο: «Περί Ωραίου. Συζητήσεις για την Τέχνη, τη Λογοτεχνία, τη Φιλοσοφία, την Αρχαιογνωσία».

 

Χρήσιμες πληροφορίες

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιούνται στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΙΑΝΟΥ και θα προβάλλονται ζωντανά διαδικτυακά σ` όλον τον κόσμο.

Η είσοδος στις συναντήσεις είναι ελεύθερη

Οι εκδηλώσεις θα προβάλλονται ζωντανά και στο ianos.gr

IANOS | Σταδίου 24, Τ. 210 3217810, www.ianos.gr

 

Link Εκδήλωσης:

      https://www.ianos.gr/events/peri-wraiou-kostas-kazamiakis-thanassis-lerounis-ekd.html

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤο σκάκι |Μανόλης Αναγνωστάκης
Επόμενο άρθροTo Tραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…