ΕΠΤΑΝΗΣΑ: Η Ταυτότητα ως Επιθυμία/ Η Επιθυμία της Ταυτότητας

 

Το ΔΗΠΕΘΕ ΚΕΡΚΥΡΑΣ συμβάλλοντας στους εορτασμούς των 200 χρόνων από την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης, στις 21 Μαρτίου 2021, εγκαινιάζει σειρά δράσεων κάτω από τη θεματική:

        «Η Ταυτότητα ως Επιθυμία»

Θέλοντας να δώσουμε ένα αισιόδοξο μήνυμα, τη στιγμή που η  απουσία φυσικής παρουσίας λόγω Πανδημίας πλήττει το χώρο του Θεάτρου, μετατρέπουμε αυτή τη δύσκολη συγκυρία, σε μία ευκαιρία συνάντησης και προβληματισμού, στη νέα μας ‘πατρίδα’, το Διαδίκτυο, με ενδιαφέροντες ανθρώπους του Θεάτρου, της Φιλοσοφίας , της Επιστήμης, που ίσως σε μία διαφορετική συνθήκη, δε θα ήταν δυνατόν να βρεθούν ‘όλοι μαζί’.

 

Ακολουθώντας την πορεία που ακολούθησε και η Ελληνική Επανάσταση, δηλαδή ανιχνεύοντας το αποτύπωμα της Ελλάδας και της Ελληνικότητας έξω από την Ελλάδα, σε δημιουργούς από το εξωτερικό, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕΚ, Βαρβάρα Δούκα, συνομιλεί με διακεκριμένους ανθρώπους του θεάτρου, στην πρώτη διαδικτυακή κουβέντα/στρογγυλό τραπέζι με θέμα:

 

«Vice versa: Επιθυμία για μια νέα οικουμενική ταυτότητα»

         Κυριακή 21η Μαρτίου 2021 – Ώρα: 6μμ

 

Σε αυτήν την τόσο σημαντική συνομιλία οι συμμετέχοντες ,o δημοφιλής σκηνοθέτης Ivo van Hove γνωστός και στην Ελλάδα, από την πρόσφατη παράσταση του στην Επίδαυρο ‘Ορέστης/Ηλέκτρα’, ο  ριζοσπαστικός Milo Rau, οι πρωτοπόροι Massimo Furlan & Claire de Ribaupierre , διάσημοι σε όλον τον κόσμο για τις site-specific παραστάσεις τους, ο Leo Moreira, το νέο τρομερό παιδί του παγκόσμιου θεάτρου από τη Βραζιλία, που η Αθήνα ακόμα θυμάται την απροσδόκητη ‘Οδύσσεια’ του,  και ο Darko Lukic, σημαντικός δραματουργός και θεωρητικός από την Κροατία, για πρώτη φορά συναντιούνται όλοι μαζί και κάθονται σε ένα στρογγυλό τραπέζι.

Με κείμενα που γράφτηκαν ειδικά για το ΔΗΠΕΘΕΚ και το συγκεκριμένο project παρεμβαίνουν: ο εμβληματικός Βρετανός συγγραφέας Howard Barker , και ο δραματουργός και συγγραφέας Pablo Gisbert συνιδρυτής της ομάδας των  τρομερών παιδιών, El Conte del Torrefiel, από την Ισπανία.     

Οι συγκεκριμένοι δημιουργοί και άνθρωποι του θεάτρου, έχουν συμβάλει με το έργο τους σε θέματα εθνικής ταυτότητας, στον προβληματισμό του τι είναι Ελλάδα και Ευρώπη και ευρωπαϊκά/ανθρωπιστικά κεκτημένα.

Σε έναν κόσμο που καταλήγει όλο και περισσότερο εξω-ανθρώπινος, επιλέχτηκαν για να συζητήσουν τη σχέση κέντρου-περιφέρειας στο «Παγκόσμιο Χωριό», τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας ‘σύνορα’, όταν μιλάμε για μια παγκόσμια Πανδημία, το ρόλο του θεάτρου προς έναν κόσμο συμπερίληψης και αποδοχής της διαφορετικότητας.

Όλοι μαζί θα προσθέσουν τον προβληματισμό τους πάνω στα θέματα :ΙΔΑΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ / ΙΔΑΝΙΚΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ / ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΤΟΠΟΣ  / ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ / ΙΔΑΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

           

Στο πλαίσιο της συζήτησης θα πραγματοποιηθούν διαδικτυακές προβολές έργων των

Milo Rau, Leo MoreiraMassimo Furlan και Ivo van Hove το τριήμερο 19 -21 Μαρτίου.

 

                         Επιστημονικός υπεύθυνος/Συντονίστρια: ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΟΥΛΟΥ

Για μια πιο αναλυτική επισκόπηση του έργου των σημαντικών καλεσμένων του ΔΗΠΕΘΕΚ:

Λίγα Λόγια για τις γενικότερες δράσεις:

ΕΠΤΑΝΗΣΑ: Η Ταυτότητα ως Επιθυμία/ Η Επιθυμία της Ταυτότητας

H Ελληνική Ταυτότητα λειτουργεί ως ‘επιθυμία’ ανεξαρτήτως φύλου, καταγωγής ή προέλευσης, φωτίζοντας τις κινητήριες δυνάμεις που οδηγούν σε μία αληθινή Επανάσταση, ατομική ή συλλογική, σε έναν «Ου –Τόπο», μία ιδανική ουτοπία.

Η Κέρκυρα, και γενικότερα τα ΕΠΤΑΝΗΣΑ, τα οποία απέκρουσαν την τουρκική κατοχή αλλά υπήρξαν πύλη εισόδου ιδεών και ανθρώπων που στήριξαν την ελληνική επανάσταση, γνωρίζουν καλά τι σημαίνει ‘Επιθυμία’ για μια Πατρίδα. Γνωρίζουν επίσης τι μπορεί να αποτελέσει το ιδεώδες για το οποίο κάποιος μπορεί να πολεμήσει, να φτάσει μέχρι την άλλη άκρη της γης, αλλά και ως και την πιο βαθιά άκρη του εαυτού του, για να νιώσει ότι ανήκει κάπου, ότι έχει κάποια ταυτότητα, η οποία του επιτρέπει να δημιουργεί και να εξελίσσεται.

«Σκάβοντας σε βάθος την ταυτότητα, αναδεικνύεις τη στάση σου», λέει ο Λευκάδιος Χερν, μορφή ‘παγκόσμιας ψυχής’, ο οποίος αναζητώντας μια Ελλάδα που δε γνώρισε ποτέ, έφτασε μέχρι την Ιαπωνία, έχοντας τα Επτάνησα στην καρδιά του.

Αυτήν την Ελλάδα θέλουμε να αναζητήσουμε και εμείς, μέσα από προσωπικότητες που έδρασαν σε αυτόν τον τόπο, αλλά και σε όλο τον κόσμο, μέσα από κείμενα και ιδέες που φώτισαν ψυχές, αλλά και μέσα από ιδεώδη που παραμένουν ακόμα κινητήριος δύναμη για δημιουργία και επιθυμία για δράση.

 

Η συζήτηση  θα πραγματοποιηθεί στα αγγλικά και θα μεταδοθεί απευθείας στο FB page του ΔΗΠΕΘΕΚ.

Για τις προβολές του τριημέρου 19 -21 Μαρτίου θα δοθούν ειδικά  links.

 

 

 

Υπεύθυνος Επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

Εmail: kokolakispr@yahoo.gr και kokolakispr@gmail.com

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΞεκινά το online 23ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.