Κάθε χρόνο που πλησιάζει ο καιρός να βγούμε στην παραλία οι γυναίκες -και όχι μόνο- περνάμε από διάφορες φάσεις. Φάσεις προγραμμάτων δίαιτας-αστραπής, φάσεις κατεπείγουσας συνδρομής στο γυμναστήριο, φάσεις ανασφάλειας, φάσεις άρνησης, φάσεις ακόμη και μελαγχολίας. Και τι γίνεται όταν όλες αυτές οι φάσεις μάς πιάνουν τη στιγμή που υπάρχουν εκατομμύρια άλλα πράγματα που είναι πολύ πιο σημαντικά στο ευρύτερο φάσμα της καθημερινότητάς μας; Τι είναι προτιμότερο, μια ζωή που την καθορίζουν μερικές μέρες με μαγιώ ή το ποιες εικόνες του καλοκαιριού θα μας συνοδεύσουν αυτό το καλοκαίρι; Τι μετράει για εμάς και τι θέλουμε να αλλάξει σε βάθος χρόνου και όχι στιγμιαία. Πολλές γυναίκες βάζουμε τον πήχη πολύ ψηλά όσον αφορά την εμφάνισή μας με τις πρώτες ζέστες του καλοκαιριού. Και αυτό δεν αφορά μόνο το βάρος μας, αλλά και το μαύρισμα που κάθε χρόνο το θέλουμε όλο και νωρίτερα από τα μπάνια μας γιατί προτιμούμε το τεχνητό μαύρισμα. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Λοιπόν, θέτουμε ψηλά τον πήχη και νομίζουμε πως για να βγούμε στην παραλία πρέπει να έχουμε όσο το δυνατόν κορμί μοντέλου. Και αναρωτιέμαι κατά πόσο είναι αυτό δυνατόν όταν ένα πραγματικό μοντέλο, πέρα από τα φλας και τη διασημότητα, ακολουθεί ειδική διατροφή, γυμνάζεται και δεν κάνει καταχρήσεις στην καθημερινότητά του. Πώς λοιπόν εμείς περιμένουμε χωρίς καμιά απολύτως σοβαρή προσπάθεια και με πρόσκαιρες «λύσεις» να μοιάσουμε σε ένα τέτοιο πρότυπο; Άλλα τα μέτρα και τα σταθμά ενός μοντέλου και άλλα για τους ανθρώπους τους καθημερινούς που δεν ξοδεύουν χρόνο και χρήμα σε διατροφολόγους και προσωπικούς γυμναστές. Κι αυτό δεν είναι κάτι κακό φυσικά. Όλοι διαθέτουμε προσωπικότητα και ακολουθούμε το στυλ ζωής που μας ταιριάζει. Οι εξωφρενικές εξαντλητικές δίαιτες της τελευταίας στιγμής σίγουρα δεν κάνουν θαύματα και ο εθισμός στην κατανάλωση λιπαρών δεν εξαλείφεται εν μία νυκτί. Λυπάμαι αλλά έτσι είναι. Και πάλι αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος που αγχωνόμαστε τόσο για την περιβόητη αυτή μας εμφάνιση με μαγιώ στην παραλία, όταν κυκλοφορούμε κάθε μέρα φορώντας ό,τι μας αρέσει. Γιατί να αλλάξουμε τώρα το τι μας αρέσει; Επειδή είναι μαγιώ; Α, ναι, όλοι φοράμε μαγιώ στην παραλία για ευνόητους λόγους! Και στην παραλία είναι ευπρόσδεκτοι όλοι ανεξαρτήτως σωματότυπου, χαρακτηριστικών κ.ο.κ. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρίνει ή να χλευάσει την εικόνα ενός άλλου ανθρώπου όταν κανείς απολύτως δεν είναι τέλειος. Ακόμη και οι εξωτερικά «τέλειοι» μπορεί να κουβαλούν κάποιο ψεγάδι ή κάποιο σημάδι διακριτό ή μη.

Το καλοκαίρι, η πιο ζεστή, ξέγνοιαστη για τους περισσότερους εποχή του χρόνου δυστυχώς κρατάει πολύ λίγο. Γι’ αυτό είναι κρίμα να το σπαταλούμε με το να αναλωνόμαστε αποκλειστικά και μόνο στην εξωτερική μας εικόνα. Δεν υπάρχει τίποτε πιο γοητευτικό από έναν άνθρωπο που γεύεται τη μαγεία της θάλασσας και του ήλιου, που ψηλαφεί στα δάκτυλά του τους κόκκους της άμμου, που μετράει τα αστέρια με το δροσερό κυκλαδίτικο αεράκι… Ας εστιάσουμε στις εικόνες που βρίσκονται έξω από εμάς, σε κάτι που μας γεμίζει ζωή κι όχι έλλειψη και άγχος. Το υγιές, δυνατό σώμα είναι αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε πρώτα απ’ όλα για να έχουμε καλή φυσική κατάσταση κι όχι για τα κλικ και τις φωτογραφίες που θα ανεβάσουμε στο διαδίκτυο. Χαρείτε λοιπόν την αλμύρα της θάλασσας όσο μπορείτε, πέρα από παραμέτρους, «αν» και ανασφάλειες. Η θάλασσα είναι δώρο για όλους και φυσικά όχι για τους λίγους. Ναι, για όλους. “Και” φέτος παραλία!


Γράφει η Βασιλική Ρούσκα.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΚαλοκαιρινό Camp στο Μουσείο – ΦΕΞ
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Θεολογία στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο τμήμα με ειδίκευση στην Οικουμενική Θεολογία και σήμερα συνεχίζει με διδακτορικές σπουδές στη Δογματική και πιο ειδικά στην Αισθητική Θεολογία. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της έγραφε πολλά και διάφορα και έλεγε πως θα γίνει συγγραφέας. Ποιήματά της έχουν διακριθεί και δημοσιευθεί σε συλλογικούς ποιητικούς τόμους. Γράφει στα ηλεκτρονικά περιοδικά «Πεμπτουσία» και «City Culture» και οι δημοσιεύσεις της έχουν ξεπεράσει τις εκατό σε αριθμό. Έχει παρακολουθήσει πολλά επιμορφωτικά σεμινάρια τέχνης αφού τα κείμενα και οι σπουδές της ασχολούνται κυρίως με την τέχνη και τον πολιτισμό. Έχει δουλέψει με ΑμεΑ και σε εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά. Αγαπημένος της προορισμός η Μήλος!