Λιμνάζοντα ύδατα που η ακινησία τους έγινε καθρέφτης

χρόνων και χρόνων από πρόσωπα χωρίς πνοή…

Αναδύονται οι πράξεις

που έφεραν τη μυρουδιά του σάπιου και του ανύπαρκτου.

Ψεύτικα και ασήμαντα που χάθηκαν μέσα σε νερά ακίνητα.

Μια καταχνιά που έρχεται

και έφερε τη συντριβή των ταπεινών και ήσυχων κόσμων μας.

Φύλλα του φθινοπώρου στην άκρη νοτισμένα

γλείφουν τα σφραγισμένα με δάκρυα χείλη…

Στάσιμα νερά που ακουμπούν σε όχθες θλιβερές

και σκιερές από το κάστρο που ξέμεινε στη άκρη

για να θυμίζει τις μάχες που δόθηκαν για το αυτονόητο.

Με μισογκρεμισμένες πολεμίστρες που ανάμεσά τους

ακόμα τρυπώνουν οι ήχοι των αναμνήσεων της μάχης.

Νερά ακίνητα και ασάλευτα

μια ψιχάλα αιμάτινη που ήρθε από κόσμο παράλληλο

άρχισε να σπα το μαύρο και το γκρίζο…

Στάλες αίματος που ταρακουνούν την επιφάνεια του έλους

και μεταφέρουν μέχρι τις όχθες του

τις προδομένες ζωές

για να συνεχίσουν πάνω στα χαλάσματα

του μισογκρεμισμένου κάστρου

τις μάχες για το αυτονόητο …

για μια καρδιά που λαχταρά

ν’ ακούσει το χτύπο της…!

Carpe


 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΠρόγραμμα Εκδηλώσεων Περιφερειακών Βιβλιοθηκών Θεσσαλονίκης
Επόμενο άρθροNα ‘ρχεται η άνοιξη με την Ζωή Παπαδοπούλου στο El Convento Del Arte || 16 Μαρτίου
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.