Ντιν-νταν, ντιν-νταν

 

Επιστρέψατε στους ποιητές. Ο κόσμος ρημάζεται και θα ρημαχτεί. Να γλυκάνει ο πόνος και να σας προσφερθεί παρηγορία, ίσως και η δύναμη ν’ αντέξετε, μπας κι ανοίξει ο δρόμος ο θαμπός. Είμαστε μόνοι μας όπως ήμασταν πάντα, και το φίδι απ’ την τρύπα πρέπει να το βγάλουμε εμείς. Ετούτη η γενιά. Αργήσαμε μόνο κι έχει θεριέψει. Φαίνεται πως δε μας μένει πολύς καιρός. Μακριά από επιβουλές, και διχόνοιες, ενωμένοι και νουνεχείς, όσοι νογούν από μας, ότι ελεύθερο αληθινά, είναι το εύψυχον. Διαβάστε ξανά Σολωμό και Κάλβο. Παπαδιαμάντη, ακόμα και Παλαμά. Νίκο Παναγιωτόπουλο για όσους τον ξέρουν. Μπορεί και Μπρεχτ και Σοφοκλή και Ρίτσο κι Ελύτη και Σεφέρη και Γκιμπράν και Χικμέτ κι Έλιοτ. …

Κυρίως όμως Σολωμό και Κάλβο. Μάθετε τραγούδι και σκοποβολή. Ανοίξτε το βρώμικο μπαούλο σας στην αποθήκη. Καθαρίστε το, φυλάξτε  μέσα αλεύρι, λάδι και κρασί. Πετάξτε τ’ άχρηστα σχολικά βιβλία των παιδιών σας στα σκουπίδια. Μάθετέ τους γράμματα κι ελληνικά, εσείς οι ίδιοι, οι φίλοι σας και οι παρέες των συντρόφων σας που θα ξαναγεννηθούν. Αναλαμβάνω Λογοτεχνία και Θεατρική Παιδεία. Να ξαναγίνουμε Δάσκαλοι με ό, τι της προκοπής μπορεί να διδάξει ο καθένας. Απεταξάμην τις στρατιές των σταυροφόρων πτυχιούχων εκπαιδευτικών των παραμορφωμένων, των δεξιόστροφων κι αριστερόστροφων τσιπροκαμμένων λαγομητσοτάκηδων της συμφοράς. Tου φραγκολεβαντίνικου γραικυλικού τουρκοπερονόσπορου. Της εθνικής μειοδοσίας και του κοινωνικού και ιδεοληπτικού ερέβους. Διαβάστε ξανά και μάθετε μαζί με αυτά, με τα παιδιά σας, την Αγωγή του Πολίτη, φυλάσσοντας ως κόρη οφθαλμού την Ιστορία για να ξεφεύγουμε από τις κακοτοπιές, χωρίς αίμα άδικο. Ανοίξτε το σκονισμένο σας  μπαούλο. Βγάλτε από μέσα, καμιά καλή ροκιά κι ένα ριζίτικο. Τον παππού τον Όμηρο, τον Ξυλούρη, τη Βέμπο και την Νταντωνάκη για την Άμυνα. Ένα Ευαγγέλιο και δυστυχώς, την παλιά καραμπίνα. Δυστυχώς.

 

  ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Για χαμηλώστε λίγο τον νου κι ακούστε μέσα σας.  
–Ναι, οκ….
–Κάτω από το λίπος της προπαγάνδας…
 Εντάξει, πού το πας;
–…του φόβου και του κακορίζικου κλαυθμυρισμού της βολής και της ιδιωτικής βουλής του οικονομέτρη,
— Ε λοιπόν;
— εκεί, κοντά στην ψυχή, νιώθετε  έναν λέοντα;
— …
–Καλά, δεν πειράζει, αυτό παίρνει λίγο χρόνο γιατί είναι που «Τρέμ᾿ ἡ ψυχὴ καὶ ξαστοχᾶ γλυκὰ τὸν ἑαυτό της». Aφήστε που θα ‘χαν πρόβλημα στη μετάφραση όλες οι γλώσσες της Οικουμένης γι’ αυτόν τον άπαιχτο Σολωμικό στίχο…
Πάμε ξανά: Νιώθετε έναν Λέοντα φρονήματος να βρυχάται;
–Είναι ο λέων της αντίστασης, του νέου,  μεγάλου ΟΧΙ.

 

 

ΥΓ. Γραμμένο το 2018, γραμμένο σήμερα.

 

Γράφει η Ξένια Πολίτη.

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.