Κάλλια Θεοδοσιάδη

«Ο αέναος κύκλος της Ελευθερίας»

 

Δείτε εδώ την performance:

«Ένα γυναικείο σώμα ως σύμβολο της Ελευθερίας, εμπνεόμενo από τον πίνακα του Ντελακρουά, παίρνει σώμα και μορφή μέσα από μία περφόρμανς στον δημόσιο χώρο του αεροδρoμίου. H ελευθερία που δεν μένει ποτέ σταθερή, αλλάζει συνεχώς και αναπροσαρμόζεται σε κάθε εποχή προκαλώντας έναν αέναο κύκλο αγώνων και επαναστάσεων»

 

Η Ελευθερία ως μια λέξη πολυσήμαντη και πολυδιάστατη μας τοποθετεί σε μια θέση αμηχανίας και αμφιβολίας να την προσδιορίσουμε. Από την άλλη πλευρά η αγωνία του ανθρώπου να ορίσει μια έννοια, μια ιδέα, μια κατάσταση, οδηγεί πολλές φορές σε παρανοήσεις.

Εν όψει της επετείου για τα 200 χρόνια από το 1821 μία περφόρμανς που πραγματεύεται την ευρύτερη έννοια της Ελευθερίας ως ιδέα, ως έννοια, ως σύμβολο σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο, σε διαφορετικούς χρόνους και τόπους.

Στόχος είναι η δημιουργία ανοιχτού διαλόγου θέτοντας ερωτήματα που αφορούν τις επαναστάσεις ανά τους αιώνες στο όνομα της ελευθερίας αλλά και την ευρύτερη έννοια αυτής στο σήμερα. Η ελευθερία εναλλάσσατε και επαναπροσδιορίζεται σύμφωνα με τα εκάστοτε πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της κάθε περιόδου και τα διαφορετικά πολιτισμικά χαρακτηριστικά του κάθε λαού, έθνους, κράτους, φυλής. Σε ατομικό επίπεδο αποτελεί έναν ευρύτερο προβληματισμό μέσω της διαφορετικής πρόσληψης που λαμβάνεται από τον καθένα ανάλογα με τις επιδιώξεις, τις ανάγκες, τις επιθυμίες, την αντίληψη και την ιδεολογία που τον χαρακτηρίζει.

Η Επανάσταση του 1821 είχε την μορφή μίας συλλογικής επανάστασης απέναντι σε έναν δυνάστη, μία ελευθερία κοινή για έναν λαό με στόχο την διαμόρφωση ενός καινούριου έθνους. Εν έτη 2021 ο εχθρός είναι αόρατος και διαφορετικός για τον καθένα. Τα όρια μεταξύ ελευθερίας και ασφάλειας βρίσκονται σε συνεχή στάθμιση καθώς ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις πολιτικές διαστάσεις αντιμετώπισης ενός παγκόσμιου ιογενή εχθρού. Κάθε μεγάλη κρίση έχει αντίκτυπο σε όλες της βασικές δομές που ορίζουν μια κοινωνία πολιτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά. Και η έννοια της ελευθερίας επανέρχεται πλέον στο τραπέζι των αναζητήσεων με την επιτακτική ανάγκη του επαναπροσδιορισμού.

 

Credits:

«Ο αέναος κύκλος της Ελευθερίας»

TITLE: “THE ETERNAL CYCLE OF FREEDOM”

 

«A female body as a symbol of Freedom, inspired by Delacroix’s painting, takes form through a performance in the public space of the airport. A freedom that is never constant, is always changing and adapting to each era, creating a perpetual cycle of struggles and revolutions»

 

Σύλληψη ιδέας – performance: Κάλλια Θεοδοσιάδη

Camera – editing – Φωτογραφίες: Κώστας Χρήστου (#costachr_stoo)

Costachristoo (fujifilm,x20 digital)

 

Βιογραφικό σημείωμα Κάλλιας Θεοδοσιάδη

Η Κάλλια Θεοδοσιάδη είναι χορογράφος-θεατρολόγος απόφοιτος της ανωτέρας επαγγελματικής σχολής χορού Νίκης Κονταξάκη και του τμήματος Θεατρικών Σπουδών της σχολής Καλών τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Με κατεύθυνση τις παραστατικές τέχνες ακολούθησε ειδίκευση σε τεχνικές σωματικού θέατρου και πρακτικής εφαρμογής στην χορογραφία στο “Institute del Teatre” της Βαρκελώνης. Είναι τελειόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος σπουδών «Θέατρο και Κοινωνία: Σκηνική Πράξη και Διδακτική» και ανήκει στην πρώτη γενιά δασκάλων-formados capoeira (βραζιλιάνικη πολεμική τέχνη-χορός) στην Αθήνα.

Διδάσκει σύγχρονο χορό, θεατρική κίνηση και capoeira σε σχολές χορού και θεάτρου. Διδάσκει στα καλλιτεχνικά σχολεία και σε Δημόσια ΙΕΚ Εφαρμοσμένων Τεχνών Χορού και Υποκριτικής και έχει δώσει σεμινάρια σε χορευτές, ηθοποιούς, μουσικούς και τραγουδιστές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ως χορογράφος-κινησιολόγος, χορεύτρια και ηθοποιός έχει συμμετάσχει με διαφόρους φορείς του εξωτερικού και της Ελλάδας (όπως μεταξύ άλλων ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, Μέγαρο Μουσικής, Ρωμαικό Ωδείο, Institut del Teatre, Northcote Theater) σε διάφορα project και festival μπαλέτου, χοροθεάτρου, θεάτρου δρόμου, αρχαίου δράματος, όπερας, commedia del arte, illusion show, divise theater, theater forum, Θέατρο ντοκουμέντο κ.α.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΜια νύχτα, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Επόμενο άρθροΣαν Σήμερα γεννήθηκε ο Samuel Beckett
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.