«Ο αγώνας των τυφλών» στο 24ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

24ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ο  ΑΓΩΝΑΣ  ΤΩΝ ΤΥΦΛΩΝ (1977)

Μια ταινία της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού

Τρίτη 15/3/2022, 18:30 μ.μ.

Αίθουσα Τζον Κασσαβέτης, Αποθήκη 1, Λιμάνι.

 

Η ταινία “Ο Αγώνας των Τυφλών” είναι ένα ντοκιμαντέρ που αποτυπώνει ένα πραγματικό γεγονός, την εξέγερση και τις κινητοποιήσεις των τυφλών, που αποφάσισαν να υψώσουν τη φωνή τους για να θέσουν ένα τέρμα στην καταπίεση και την εκμετάλλευσή τους από το Κράτος και τα φιλανθρωπικά κυκλώματα με αποκορύφωμα την κατάληψη του Οίκου Τυφλών. Μέσα στο αγωνιστικό κλίμα της Μεταπολίτευσης, πάνω από 15.000 τυφλοί, πολλοί από τους οποίους ήταν επαίτες, ξεσηκώθηκαν  ζητώντας Ψωμί, Παιδεία και όχι Επαιτεία.  Με την κάμερα στο χέρι η σκηνοθέτρια παρακολούθησε για δύο χρόνια (1976-77) όλες τις φάσεις αυτής της κινητοποίησης, που έθεσε επί τάπητος τα προβλήματά τους και είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν κάποια πρώτα βήματα για τη λύση τους. Η ταινία αυτή, μέσα απ’ τις σχέσεις που αναπτύχθηκαν στη διάρκεια των γυρισμάτων, έγινε ένα μέρος αυτού του αγώνα, ένα όπλο στα χέρια των τυφλών. Απέναντί τους τα κυκλώματα που τους εκμεταλλεύονταν, με διώξεις και πολλές δίκες (και εναντίον μερίδας του Τύπου που τους συμπαραστάθηκε) και η Αστυνομία. Ωστόσο  η ταινία βοήθησε να γίνουν γνωστά τα αιτήματα των τυφλών και να δημιουργηθεί ένα σημαντικό ρεύμα συμπαράστασης.  Όπου κι αν προβλήθηκε, μεταξύ άλλων και σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αναδείχθηκε ο κοινωνικός της χαρακτήρας και συγκεντρώθηκαν χιλιάδες υπογραφές από σημαντικά πρόσωπα, μεταξύ άλλων από τους Ζαν Πωλ Σαρτρ, Σιμόν ντε Μπωβουάρ, Φελίξ Γκουαταρί, Μισέλ Φουκώ, Κώστα Γαβρά, Ιβ Μοντάν, Σιμόν Σινιορέ, Νίκο Πουλαντζά, Γιάννη Κόκκο, Μίκη Θεοδωράκη, Ρέι Τσαρλς κ.ά.  Δείτε εδώ το τρέϊλερ:  https://mariapapaliou.com/film-detail/%ce%bf-%ce%b1%ce%b3%cf%89%ce%bd%ce%b1%cf%83-%cf%84%cf%89%ce%bd-%cf%84%cf%85%cf%86%ce%bb%cf%89%ce%bd/

Ο Αγώνας των Τυφλών κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας 1977 FIPRESCI (Διεθνής Ομοσπονδία Κριτικών Κινηματογράφου).

Συμμετείχε και διακρίθηκε σε πολλά Διεθνή Φεστιβάλ όπως: το Φεστιβάλ Καννών (Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών) (1978), στο Φεστιβάλ του Μανχάιμ (1978), στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο (1978), στο Φεστιβάλ Ντέι Πόπολι (1978), στο Φεστιβάλ Λε Ζεμό (1978), στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1977) κ.ά.  Αφιερώματα έγιναν σε δεκάδες πόλεις της Ελλάδας και της Ευρώπης.  Η ταινία βρίσκεται από το 1980 στην ταινιοθήκη του Κέντρου Ζορζ Πομπιντού.

Η ταινία θα προβληθεί σε νέα αποκατεστημένη ψηφιακή κόπια (DCP), που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της Δράσης «Χώρα, σε Βλέπω», με αγγλικούς υπότιτλους.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ-ΠΑΠΑΛΙΟΥ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ:  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΝΙΚΟΣ – ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΙΔΗΣ

ΜΟΝΤΑΖ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΕΡΝΙΚΟΣ – ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΛΗ-ΠΑΠΑΛΙΟΥ

ΗΧΟΛΗΨΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΡΜΙΤΖΑΚΗΣ – ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ:  POSITIVE ΕΠΕ

Maria Hatzimichali-Papaliou

Director / Producer 

Mail: m.papaliou@gmail.com

Mob.: +30 6936101112

www.mariapapaliou.com

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροAllura / Chris Spheeris
Επόμενο άρθροΜε το βλέμμα στραμμένο στην Ουκρανία |24ο ΦΚΘ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.