3o Φεστιβάλ Τέχνης, Νίκος Σκεπετζής

 

 

 

Θέατρο Tέχνης Καρόλου Κουν

Όλο σπίτι κρεβάτι κι εκκλησία

Ωδείο Ρεθύμνου (Νερατζέ τζαμί)

Στα πλαίσια του 3ου Φεστιβάλ Τέχνης, Νίκο Σκεπετζή, το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, παρουσιάζει στο Ρέθυμνο 14 και 15 Οκτωβρίου, το εμβληματικό έργο των Ντάριο Φο & Φράνκα Ράμε «Όλο σπίτι κρεβάτι κι εκκλησία» σε σκηνοθεσία Κωστή Καπελώνη και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη.

Η παράσταση έκανε πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη και συνέχισε στην Αθήνα, στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, της οδού Φρυνίχου. Παράλληλα περιοδεύει σε επιλεγμένες πόλεις, στο πλαίσιο της επικοινωνίας του Θεάτρου Τέχνης με το κοινό εκτός Αθηνών.

Το έργο πραγματεύεται την κατάσταση της γυναίκας στον σύγχρονο «πολιτισμένο» κόσμο. Η κατάσταση της γυναίκας είναι παντού και πάντα ίδια. Γυναίκες, αδερφές, μητέρες, φίλες, με ανάγκη για αγάπη και σεβασμό. Μια κραυγή απόγνωσης και σημαία επανάστασης. Σεξουαλική δουλεία και εξέγερση στην κοινωνική και οικογενειακή καταπίεση. Το ισχυροαδύναμο φύλο ανά τους αιώνες. Ένα ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Ένα έργο με λόγο καθημερινό και υπερβατικό που ακουμπάειστην καρδιά, αλλά δίνει γροθιά στο στομάχι. Όλοι μας σε όλες τις φράσεις. Τόσο τρομακτικά οικείο. Ένα υπέροχο κράμα, με δραματικό γέλιο και κωμικό δάκρυ.

Συγγραφείς: Φράνκα Ράμε & Ντάριο Φο

Μετάφραση: Αχχιλέας Καμάρας

Σκηνοθεσία: ΚωστήςΚαπελώνης

Μουσικοί- Στίχοι τραγουδιών: Σταμάτης Κραουνάκης

Σκηνικά -Κοστούμια: ΈλληΛιδωρικιώτη

Επιμέλεια κίνησης: Φαίδρα Σούτου

Μουσικό περιβάλλον: Βάιος Πράπας

Βοηθός Σκηνοθέτη: Τζένη Κόλλια

Βοηθός Σκηνογράφου: Θεοδώρα Βεστάρχη

Τα τραγούδια και τα μουσικά θέματα, βασισμένα σε λαϊκές ιταλικές μελωδίες, επεξεργάστηκαν από κοινού ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Βάιος Πράπας.

 

Παίζουν:

Βασιλική Δέλιου (Μια γυναίκα μόνη) Γιάννα Μαλακατέ (Η μαμά – φρικιό) Ράνια Παπαδάκου (Έχουμε όλες την ίδια ιστορία)

Ωδείο Ρεθύμνου 14,15 Οκτωβρίου, ώρα 9.15μ.μ.

Τιμή εισιτηρίου 12€

Διάρκεια παράστασης 100’

Ο Κωστής Καπελώνης γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1952. Σπούδασε Μαθηματικά στο Πανεπιστημίο Αθηνών (αποφοίτησε το 1976) και Θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου TέχνηςKαρόλουKουν (αποφοίτησε το 1981).

Εργάζεται, ως επί το πλείστον, στο Θέατρο Tέχνης ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, σχεδιαστής φωτισμών κα. Το 1998 Kαλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔHΠEΘEKρήτης. Το 2000-2001 υπηρέτησε στο Kρατικό Θέατρο BορείουEλλάδος. Tο 2002 ίδρυσε τον θίασο Θ όπως Θέατρο, όπου ανέβασε τρεις παραστάσεις. Ως ηθοποιός έλαβε μέρος σε 45 και πλέον παραστάσεις του Θεάτρου Tέχνης (σε σκηνοθεσίες των KαρόλουKουν, Γιώργου Λαζάνη, MίμηKουγιουμτζή, Διαγόρα Χρονόπουλου). Παράλληλα σε πολλές παραστάσεις ήταν βοηθός των Γ. Λαζάνη και Μ. Κουγιουμτζή. Έχει σκηνοθετήσει (στο Θέατρο Τέχνης και αλλού) 55 παραστάσεις, σε έργα των Σαίξπηρ, Τσέχωφ, Ίψεν, Στρίντμπεργκ, Λόρκα, Ιονέσκο, Μπέκετ, Μίλλερ, Κοκτώ, Μπέρνχαρντ, Ρεζά, Μαγιόργκα, Σουρή, Βιζυηνού, Παπαδιαμάντη, Ξενόπουλου, Αναγνωστάκη, Σεβαστίκογλου, Μέντη, Μπουλώτη, Βέλτσου, Φλουράκη κα.) Διασκεύασε για το Θέατρο αφηγηματικά ή θεατρικά κείμενα, για παραστάσεις που σκηνοθέτησε· [Τρικυμία του Σαίξπηρ, Το Αμάρτημα της Μητρός μου του Βιζυηνού, Παραμύθι από Χαρτί (βραβείο δραματουργίας Κ. Κουν, 2003), Ο Λιόντας, Όλιβερ Τουίστ, Η Ζωή είναι Ωραία (από Διηγήματα του Τσέχωφ) κα.]

Από το 1981 διδάσκει σε Δραματικές Σχολές, σε σεμινάρια κα. (ΘεάτροTέχνης, KρατικόΘεάτροBορείουEλλάδος, Ίασμος, Δήλος, στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ).

Έχει γράψει και έχουν εκδοθεί, από το 1997 ως το 2010, ποιήματα με φωτογραφίες, ένα δοκίμιο, μία νουβέλα.

Έχει εκθέσει φωτογραφίες…

Στίχοι του έγιναν τραγούδια από τον Σταύρο  Σιόλα…

Θέατρο στο ραδιόφωνο…

Μια ταινία μικρού μήκους,  «Νειλώ», του Τάσου Μπουλμέτη, (1979).

Λίγα επεισόδια σε σειρές στην τηλεόραση.

 

Ευχαριστώ από καρδιάς και εκτιμώ όλους τους συντελεστές της παράστασης, το Θέατρο Τέχνης και ιδιαίτερα τον Κωστή Καπελώνη που ήρθαν στο Ρέθυμνο, εμπλουτίζοντας έτσι το φεστιβάλ καθιστώντας αυτό, σπουδαιότερο και ποιοτικότερο για τα πολιτιστικά δρώμενα αυτού του τόπου.

Η επιμελήτρια του Φεστιβάλ:  Χρυσούλα Σκεπετζή

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΝυχτερίδες |ΛΕΝΑ ΚΙΤΣΟΠΟΥΛΟΥ
Επόμενο άρθροΠροσευχή, Ντέμης Κωνσταντινίδης
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.