Λογίζεται. Μονολογεί:

Συνταιριάζω τις νύχτες μακριά σου

τα φωτεινότερα  αστέρια

ώσπου να γίνουν γράμματα

να σχηματίσουν στη σειρά

με νέον τ’ όνομά σου

τη μια με κεφαλαία,

την άλλη με μικρά.

 

Θροΐζουν πολύ τα φύλλα απόψε

γιατί άραγε σειέται η ψυχή μου;

Πόσο μου λείπεις!

Στο σκοτάδι το άρωμά σου διάχυτο

τον πόθο εντείνει

κι εγώ βαδίζω μόνος.

 

Μακριά ξεχασμένη στο τέλος του χωριού

τον δρόμο φωτίζει μια ξύλινη κολώνα

μέσα στο πορτοκαλί σύθαμπο του ηλεκτρικού

σα να σε βλέπω να περπατάς

-η δύναμη των θέλω φέρνει παραισθήσεις-

τριζόνια και ήχοι νυχτερινοί

φανερώνουν ζωή,

αναρωτιέμαι εκεί που είσαι

ο θόρυβος της πόλης το βράδυ

αν σου είναι παρέα, ενόχληση

ή συνήθεια αναγκαστική

 

τα βήματα αργά

πάω,

που πάω χωρίς εσένα

μόνος κάτω από τον ουρανό

πως μπαίνει μέσα μου η νύχτα

-σα να έχω ξαναζήσει εδώ-

ανοίγονται εντός κι άλλες αισθήσεις

αντιλαμβάνομαι αλλιώς

τα γύρω αλλά και μένα τον ίδιο

συνειρμοί, ενσυναίσθηση, απαντήσεις

κόσμοι βιωματικοί

αναλαμπές αστεριών

που ταξίδεψαν έτη φωτός

για να γίνουν στιγμή

ενώνονται οι τέχνες, οι γνώσεις

η ύλη με αρμονία

σε ένα σύμπαν κβαντικό

 

κι εμείς μ’ αγάπη πορευόμαστε

αν και τα σώματα μας μακριά

διπολικό ολόγραμμα ερωτικό.


*Το ποίημα ”Ολόγραμμα ερωτικό” περιλαμβάνεται στην ποιητική συλλογή ΕΡΩ του Γιώργου Ρούσκα, εκδόσεις Σοκόλη, 2017, σελ. 60-61. 
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροHere comes the sun / The Beatles
Επόμενο άρθροΔευτέρα των λέξεων, Θωμάς Τσαλαπάτης
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.