festival_kinimatograofu_thessalonikis

59ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ || 1-11/11/2018

Προβολή ταινίας Νιότη / Genesis του Φιλίπ Λεσάζ

Η ταινία Νιότη του καναδού σκηνοθέτη Φιλίπ Λεσάζ έκανε πρεμιέρα την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου στην αίθουσα «Σταύρος Τορνές», στο πλαίσιο του 59ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το φιλμ εντάσσεται στο αφιέρωμα «Μαθήματα ζωής», που παρουσιάζεται με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και περιλαμβάνει πέντε ταινίες σε ελληνική πρεμιέρα, οι οποίες με κοινό άξονα την εκπαίδευση, παραδίδουν πολύτιμα και οικουμενικά μαθήματα ζωής με τρόπο όχι διδακτικό, αλλά απόλυτα ουσιαστικό.

Πριν από την έναρξη της προβολής, ο σκηνοθέτης πήρε τον λόγο, εκφράζοντας τη μεγάλη του χαρά για το ότι επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα και το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Παράλληλα, ευχαρίστησε θερμά τόσο το κοινό για την προσέλευσή του όσο και το Φεστιβάλ για την επιλογή και προβολή της ταινίας του. Επιπλέον, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η συμμετοχή του φιλμ στην ενότητα «Μαθήματα ζωής» του προκάλεσε ένα οξύμωρο συναίσθημα, καθώς ο ίδιος ελπίζει πως οι ταινίες του δεν γίνονται αντιληπτές από το κοινό ως μαθήματα ζωής ή ως κατευθυντήριες γραμμές συμπεριφοράς. «Αποφεύγω συστηματικά να προβαίνω σε αξιολογικές κρίσεις των χαρακτήρων στις ταινίες μου, θέλω απλώς να φανερώσω τη δική μου όψη της πραγματικότητας, μέσα από τις εμπειρίες μου και την επικοινωνία με τους υπόλοιπους ανθρώπους», ανέφερε σχετικά.

Αμέσως μετά την προβολή, ακολούθησε Q&A. Ο Φιλίπ Λεσάζ αναφέρθηκε στο τρίτο σκέλος της ταινίας, του οποίου η πλοκή διαφοροποιείται πλήρως από τα δύο πρώτα σκέλη. Ο σκηνοθέτης εξήγησε πως ο ίδιος θεωρεί ότι το καταληκτικό σκέλος της ταινίας είναι το πιο δυνατό της σημείο. Την ίδια στιγμή, όμως, κατανοεί πλήρως το ότι είναι και το πιο δύσκολα διαχειρίσιμο από το κοινό, καθώς απαιτεί από τον θεατή ένα λογικό -και υπό μία έννοια ποιητικό- άλμα. «Έχοντας εξερευνήσει το ξύπνημα της αγάπης στις ηλικίες 16-18 ετών, ανατρέχω, μέσα από τον επίλογο της ταινίας, στην αρχή των πάντων, στο πρώτο ερωτικό σκίρτημα δύο έφηβων παιδιών. Ήθελα να απεικονίσω εκείνο το στάδιο, στο οποίο τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Σε εκείνη την ηλικία, το μόνο που αρκεί είναι η επιθυμία για επαφή», διευκρίνισε σχετικά.

Στη συνέχεια, μιλώντας για τον τίτλο της ταινίας, δήλωσε πως πέρα από την εμφανή βιβλική αναφορά, ο τίτλος (σημ: ο πρωτότυπος γαλλικός τίτλος παραπέμπει στη βιβλική Γένεσις, αλλά μεταφράζεται και ως “γέννηση, απαρχή” στην καθομιλουμένη) αναφέρεται στην αρχή, στο ξεκίνημα, στην πρώτη στιγμή κατά την οποία προσεγγίζουμε έναν άλλο άνθρωπο. «Είναι μία από τις πιο βαρυσήμαντες στιγμές στη ζωή μας. Όπως άλλωστε είχε αναφέρει και ο συμπατριώτης μου Λέοναρντ Κοέν, η αγάπη είναι ο μόνος μηχανισμός επιβίωσης», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η επόμενη ερώτηση του κοινού σχετιζόταν με τη χρονική περίοδο στην οποία τοποθετείται η πλοκή της ταινίας, δεδομένου ότι κανείς από τους νεαρούς πρωταγωνιστές της δεν διαθέτει συσκευές προηγμένης τεχνολογίας. Ο Φιλίπ Λεσάζ διευκρίνισε πως σκοπίμως συσκοτίζει το χρονικό πλαίσιο της ταινίας, επιθυμώντας να εκφράσει ένα οικουμενικό και διαχρονικό μήνυμα. «Προσπαθώ να οικοδομήσω μια προσωπική ατμόσφαιρα και οι χρονικοί προσδιορισμοί αποτελούν συχνά εμπόδιο. Πάνω απ’ όλα, θέλω να καταδείξω πως όσο και να διαφέρει ο τρόπος ζωής της σύγχρονης γενιάς, το συναίσθημα του έρωτα δεν μπορεί να υποστεί ριζικές αλλαγές. Ευελπιστώ ότι όσοι από τους θεατές μοιράζονται τις ίδιες ευαισθησίες με μένα, θα βιώσουν μια ενσυναίσθηση, ανεξάρτητα από το πλαίσιο στο οποίο διαδραματίζεται η ταινία», δήλωσε σχετικά.

Κλείνοντας, ο καναδός σκηνοθέτης αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ο βασικός ανδρικός χαρακτήρας του τρίτου σκέλους της ταινίας, ο νεαρός Φελίξ, εμφανίζεται και σε μια παλαιότερη ταινία του (σημ: η ταινία The Demons, του 2015), ενώ παράλληλα μοιράστηκε με το κοινό μία από τις βασικές επιδιώξεις του, όσον αφορά τη σκιαγράφηση της Σαρλότ, του βασικού γυναικείου χαρακτήρα της ταινίας. «Συζητώντας με όσες γυναίκες γνωρίζω, αυτές με τις οποίες έχω συνδεθεί ερωτικά, τις φίλες μου, αλλά και μέλη της οικογένειάς μου, συνειδητοποίησα ότι σχεδόν οι μισές από αυτές έχουν υποστεί, σε κάποιο σημείο της ζωής τους, κάποια μορφή σεξουαλικής βίας ή κακοποίησης. Θα ήταν μεγάλη μου παράλειψη να μην αναφερθώ στο πόσο σκληρό και δύσκολο είναι να βιώνεις τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα της εφηβείας ως γυναίκα», κατέληξε ο ίδιος.

Το αφιέρωμα «Μαθήματα ζωής» υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους. Πρόκειται ουσιαστικά για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα του ΕΣΠΑ που ασχολείται με την εκπαίδευση και την απασχόληση. Μερικοί από τους στόχους της προσπάθειας αφορούν:

  • Στην ανάπτυξη και αξιοποίηση των ικανοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας,
  • Στη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης, της Δια Βίου Μάθησης, της ευαισθητοποίησης για την περιβαλλοντική εκπαίδευση,
  • Στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και
  • Στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της κοινωνικής ένταξης ευάλωτων κοινωνικά ομάδων (ΕΚΟ).

Είναι η τρίτη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού, Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» χρηματοδοτεί αφιέρωμα.

epixeirisiako_programma

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο«ΛΑ ΠΟΥΠΕ» στο Από Μηχανής Θέατρο
Επόμενο άρθροMOTTET feat Ξένια Γαργάλη στο EL CONVENTO DEL ARTE
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.