Νέο album

Δημήτρης Μητσοτάκης 
Δεν χωράμε όλοι 

Singles 2017-2020

«Δεν χωράμε όλοι» τιτλοφορείται η νέα δισκογραφική δουλειά του Δημήτρη Μητσοτάκη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος. Πρόκειται για μία συλλογή 13 τραγουδιών σε στίχους, μουσική, ενορχήστρωση και ερμηνεία του ίδιου του τραγουδοποιού. Τα κομμάτια κυκλοφόρησαν κατά την περίοδο 2017-2020 σε μορφή ψηφιακών singles στις σελίδες του δημιουργού σε Spotify https://spoti.fi/3lXiuzi και YouTube https://bit.ly/39QGTEdEδώ παρουσιάζονται σε Remastered έκδοση υπό την ηχητική επιμέλεια του ηχολήπτη Γιάννη Πετρογιάννη που ήταν και ο υπεύθυνος παραγωγής όλου του υλικού.

Συνθέσεις που έχουν δοκιμαστεί και έχουν κάνει ήδη κάνει την πορεία τους τόσο σε ζωντανές εμφανίσεις, σε διαδικτυακές ακροάσεις αλλά και στα ερτζιανά όπως το εμβληματικό «Κυρά Κατίνα», σε συνεργασία με τους Θραξ Πανκc, το εμπρηστικό «Κούλη θ’ αλλάξω επίθετο», το ομώνυμο «Δεν χωράμε όλοι», το ονειρικό «Μην ακούς κανένα», το δυναμικό «Πρέσα» και μία σειρά άλλων τραγουδιών με τη στόφα του σινγκλ, σε ήχους ροκ αλλά και μπολιασμένους με ηχοχρώματα από την Ελληνική παράδοση. Ο δυνατός στίχος του τραγουδοποιού, με σαφείς κοινωνικές αναφορές στο σήμερα, αλλά και στην υπαρξιακή μας ανησυχία, δεν μένει στην αντανάκλαση των γεγονότων και των συναισθημάτων αλλά παίρνει σαφή θέση κάτω από την κριτική του ματιά.

Μια σειρά εξαιρετικών μουσικών δίνουν το προσωπικό τους χρώμα σε αυτήν την πολυποίκιλη συλλογή: Καλλιόπη Βασιλείου (κρητική λύρα, φωνή), Πάνος Γκίνης (κιθάρες), Πέτρος Κασιμάτης (τρομπέτα), Παναγιώτης Κατσιμάνης (κιθάρα), Γωγώ Μητσοτάκη (ταμπουράς, φωνή), Ιωάννα Μητσοτάκη (φωνή), Γιάννης Πετρογιάννης (κιθάρες, φυσαρμόνικα), Κυριάκος Πέτρου (βιολί), Παντελής Πέτρου (μπάσο, φωνητικά), Κώστας Πλατανιάς (κιθάρες), Γιώργος Σταυρίδης (νταούλι, θρακιώτικη λύρα), Κώστας Φόρτσας (γκάιντα), Βαΐτσης Χαρακοπίδης (γκάιντα), Νίκος Χριστόπουλος (τύμπανα) και ο Δημήτρης Μητσοτάκης (τύμπανα, κρουστά, μπάσο, κιθάρες, πλήκτρα, μπαγλαμά, μεταλλόφωνο, φωνές).

***

Ο Δημήτρης Μητσοτάκης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 28 Απρίλη του 1967. Μεγάλωσε και σπούδασε στην Καλλιθέα και ζει στην Αθήνα. Από 19 ετών εργάστηκε ως μουσικός και το 1994 δημιούργησε, και συμμετείχε ως στιχουργός, συνθέτης και ντράμερ, το συγκρότημα ΕΝΔΕΛΕΧΕΙΑ με το οποίο και κυκλοφόρησε 9 δισκογραφικές δουλειές ως τη διάλυση του, τον Απρίλη του 2009. Από το 2010 εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές και μεγάλες ανοιχτές συναυλίες, ερμηνεύοντας ο ίδιος το σύνολο της δημιουργίας του. Έχει εκδώσει 4 λογοτεχνικά βιβλία: ΚΑΥΤΗ ΣΟΥΠΑ (Ελλην. Γράμματα 2007), Η ΜΟΝΟΚΑΤΟΙΚΙΑ (Τόπος 2009), ΥΠΟΓΕΙΟΣ (με συνδημιουργό τον Αλ. Σικιαρίδη – Τόπος 2013), ΣΚΙΣΜΕΝΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ (Τόπος 2019), 3 προσωπικές δισκογραφικές δουλειές, ΕΥΔΑΙΜΟΝΕΣ (Λύρα 2010), Ο ΜΠΕΡΝΤΕΣ (Universal 2012), “KATΡΑΚΥΛΕΣ” (Όγδοο 2015, με Γρ. Κλιούμη) και πλήθος ψηφιακών singles από το 2017 μέχρι σήμερα. Εργάζεται ως μουσικός επιμορφωτής στο ΚΕΘΕΑ Διάβαση από το 1994. Διευθύνει το Μουσικό εργαστήρι του Γεωπονικού Πανεπιστήμιου της Αθήνας από το 2007. Έχει παρουσιάσει μουσικές παραγωγές στο ραδιόφωνο. Έχει δύο κόρες.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΌταν σε κάνω να γελάς |Γιώργος Γελαράκης
Επόμενο άρθροΤο μεσημεριάτικο φως |Νίκος Καρύδης
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.