dimotiki_pinakothiki_thessalonikis 53o_Festival_dimitriwn_2018

 

Μανώλης Μπαμπούσης

Προσοχή εκτελούνται έργα

Εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 1 Οκτωβρίου 2018, ώρα 20:00, στο Αλατζά Ιμαρέτ, η έκθεση του Μανώλη Μπαμπούση, Προσοχή εκτελούνται έργα. Η έκθεση διοργανώνεται από τη Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης και εντάσσεται στο πρόγραμμα των 53ων Δημητρίων.

Ο Μπαμπούσης, γνωστός εικαστικός καλλιτέχνης, εκθέτει ένα έργο μεταβλητών διαστάσεων στον χώρο – σε διάλογο με βιντεοπροβολές σχεδίων ανατομίας, φωτογραφιών και κειμένων του, συγκροτώντας μια ενιαία μεγάλη εγκατάσταση.

Πολυάριθμα χάρτινα κοντάρια, φέρουν στην κορυφή τους την εικόνα του ίδιου προσώπου, σχηματίζοντας ένα πλήθος, ένα τέμπλο απέναντι μας που μας κοιτάζει μετωπικά. Σε μια εποχή όπου κυριαρχεί η υποκρισία, οι κυνικές ανταλλαγές, φαίνεται να μας χαμογελά ή να μας δείχνει τα δόντια του, ενώ στην πραγματικότητα υφίσταται μια εξωτερική πίεση, έναν καταναγκασμό.

Μ’ έναν ανατρεπτικό, κριτικό και συνάμα ποιητικό λόγο, ο Μπαμπούσης με μια αποφθεγματική διατύπωση δίνει μια λαβή στο θεατή να σκεφτεί χωρίς να επιχειρεί να τον πείσει ή να τον νουθετήσει.

Η επιφάνεια του δέρματος σύρεται ως μια θεατρική αυλαία που αποκαλύπτει με ακρίβεια την επιστημονική ανάγνωση της ανατομίας του ανθρώπινου σώματος, της μη ορατής μορφής και λειτουργίας του. Αυτήν τη σχέση του εσωτερικού, της πρόθεσης, και του εξωτερικού, του αποτελέσματος, ο καλλιτέχνης την μεταφέρει στο πεδίο της ποίησης, της εικαστικής έκφρασης και της κοινωνικής ζωής.

Στο επίπεδο της κοινωνικής ζωής ο καλλιτέχνης σχολιάζει τις εξαρτήσεις και τις δεσμεύσεις του ιδιωτικού από το δημόσιο, της καλλιτεχνικής δημιουργίας από τους θεσμούς της τέχνης.

Παράλληλα, οι βιντεοπροβολές Ανατομίες Ι, ΙΙ, με μουσική του Joachim Latarjet, που προβάλλονται στην έκθεση, μας καλούν με την ευρηματική ροή και την υπαινικτική αμεσότητα των φωτογραφικών εικόνων να προβληματιστούμε γύρω από την πραγματικότητα στην οποία ζούμε. Θίγει κριτικά πολυδιάστατα ζητήματα που αφορούν τόσο τις διαφορετικές διαδρομές και εμμονές του Μπαμπούση, όσο και διαχρονικά ζητήματα της ανθρώπινης συνθήκης.

Ο επιμελητής της έκθεσης, Μανώλης Μαυρομμάτης, σημειώνει για την έκθεση και το έργο του Μανώλη Μπαμπούση: «…Ο Μπαμπούσης σκέπτεται δυαδικά, και στην ανάλυσή του ο συλλογισμός ορίζεται από την αντιπαράθεση του αόρατου (του μη-προσβάσιμου) και του ορατού (του προσβάσιμου) και είναι η ανατομία και το δέρμα, είναι οι φλέβες και το αίμα κ.ο.κ. δηλαδή εν τέλει, είναι η επικοινωνία του προσβάσιμου και του μη-προσβάσιμου μέσω ενός κοινού συστήματος που φαίνεται να τα οργανώνει και τα δύο…»

«…τα βίντεο, του Μπαμπούση, η φωτογραφία, οι συστατικές δομές και οι οργανώσεις των δομών, οι κατασκευές, τα αντικείμενα και οι συσσωρεύσεις τους, εννοούν ότι το φωτογραφικό αντικείμενο έφυγε από τον τόπο του και ότι διαχύθηκε στα αντικείμενα που το συγκροτούν: η διάχυση είναι η λειτουργία της ανάλυσης στο χώρο και ο συλλογισμός της διαχείρισης του χώρου είναι η συγκέντρωση του αρχείου των συστατικών στοιχείων μιας πρόσληψης που έγινε εκεί και της οποίας μαζεύονται -κομμάτι, κομμάτι- οι μνήμες, εδώ».

Η πρώτη φωτογραφική δουλειά του Μπαμπούση από μια δράση του Volterra 1973, προβλήθηκε εκείνην την εποχή ως slide show, ενώ αργότερα η εκθεσιακή παράθεση των μεγάλων διαστάσεων τυπωμάτων του, συνέθετε έναν εννοιολογικό και πλαστικό διάλογο, ανεξάρτητα χρονολογικής ή θεματικής συνάφειας, ευνοώντας περισσότερο την ανοικτή ερμηνεία και τη δημιουργία διαφορετικών συνειρμών.

Ο Μανώλης Μπαμπούσης σπούδασε αρχιτεκτονική και αναστηλώσεις στη Φλωρεντία και στη Ρώμη. Η δουλειά του επικεντρώνεται στους θεσμούς, στη μνήμη και στο περιβάλλον. Χρησιμοποιεί ως μέσα τη φωτογραφία, τα σχέδια, τις κατασκευές, τις εγκαταστάσεις, και τα κείμενα. Το 2013 παραιτήθηκε από τακτικός καθηγητής της ΑΣΚΤ, όπου δίδασκε φωτογραφία από το 1999, διαφωνώντας με την μη ένταξη της φωτογραφίας ως κατεύθυνσης της ΑΣΚΤ. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις σε μουσεία και χώρους τέχνης, όπως στο Μουσείο Μπενάκη, 2011, Νew Υork Photofestival, 2009, Camec, La Spezia, 2008, Photography House 2008, Γενί Τζαμί, Mουσείο Φωτογραφίας, Θεσσαλονίκη 2007, Αναδρομικές εκθέσεις σε ΜΜΣΤ και ΕΜΣΤ, Αθήνα, 2003, και έχει συμμετάσχει σε δεκάδες ομαδικές στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως Fridericianum Museum, (συλλογή του ΕΜΣΤ), Documenta 14, Κάσελ, 2017, Eidos-Idées, Besançon, 2014), κ.α. Έργα του βρίσκονται σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές. Έχουν εκδοθεί πολυάριθμες μονογραφίες του, μεταξύ άλλων από το ΕΜΣΤ, το Μουσείο Μπενάκη, το Camec, τις εκδόσεις Eξάντας, εκδόσεις Futurα.

 

Διάρκεια έκθεσης: 1 Οκτωβρίου έως 3 Νοεμβρίου 2018 Αλατζά Ιμαρέτ

Κασσάνδρου 91-93, τηλ. 2310 278587 και 2313 318538 E-mail pinakothiki@thessaloniki.gr

Ώρες λειτουργίας:

Τρίτη έως Σάββατο 11.00 έως 18.00

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΘεατρική Ομάδα Ενηλίκων με τον Κοραή Δαματή στο εργαστήρι της “Αθηναϊκής Σχολής”
Επόμενο άρθροTo Tραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…