ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Ατομική έκθεση της ζωγράφου

Μαίρης Στεφάνου

 

Where the Darkness meets the Light

 

Εγκαίνια:

Τρίτη 15 Ιουνίου 2021

ώρα 18:00 – 23:00

 

κείμενο έκθεσης:

Θανάσης Λάλας

 

 

Διάρκεια Έκθεσης: 15 Ιουνίου  – 10 Ιουλίου 2021

 

Κείμενο έκθεσης

Μαίρη Στεφάνου

Ο βιασμός του αναπόφευκτου

 

Ποιος είδε το λευκό της ανυπαρξίας κι έμεινε με δεμένα τα χέρια; Κανείς!

Όλοι είμαστε μέλη αυτής της ατέλειωτης οικογένειας του «κανείς»… Κανείς δεν μπορεί να ελευθερωθεί από το λευκό της Ανυπαρξίας. Σκλάβοι είμαστε της μιας μόνης αλήθειας: Περαστικοί θα είμαστε κι εμείς… Ναι, περαστικοί είμαστε όλοι και το πέρασμά μας φορτωμένο φόβους, ενοχές, κι αδιέξοδα… Κολυμβητές της άγνοιας… Δρομείς μιας διαδρομής που οδηγεί στον αφανισμό, σε ένα «Τίποτα». Χιλιάδες καθημερινά ραντεβού, που μόνο σκοπό τους έχουν, να μας κυλήσουν, σαν τον βράχο του Σίσυφου, στον Άδη. Χιλιάδες απαντήσεις… αλλά παραμένουν αναπάντητες οι βασικές ερωτήσεις: Γιατί ζούμε; Τι είναι η Ζωή; Ποιος έστησε αυτό το παράλογο παιχνίδι για όλους μας; Είμαστε καταδικασμένοι με ανοιχτά μάτια να ζούμε την τύφλωση μας, την αδυναμία μας να δούμε το νόημα στο «Άγνωστο», που στέκει σαν σκιά πίσω από κάθε φανερό λόγο ύπαρξης!

Αν στηριχθούμε στην ιστορία της εμπειρίας, αυτό το «Τίποτα», άλλους τους βυθίζει κι άλλους τους απογειώνει, τους δίνει δυνατότητες που δεν γνωρίζουν αλλά υπάρχουν. Η Μαίρη Στεφάνου, μετά από μια εμπειρία ζωής που την σύστησε στο θάνατο, ανακάλυψε το νόημα της Τέχνης. Η Τέχνη ως απάντηση στα αναπάντητα, η Τέχνη ως αποκάλυψη αυτού που υπάρχει αλλά δεν το βλέπουμε, η Τέχνη ως όραση σε μια κοινωνία που πάσχει από ολική τύφλωση.

Γιατί αυτό είναι η Τέχνη.

Είναι ο άλλος τρόπος να αντιμετωπίσουμε το μοιραίο.

Η τύχη στα ατυχήματά μας.

Η δύναμη που κρύβει η αδυναμία μας να αντέξουμε αυτό που μας σκοτώνει.

 

Η Μαίρη Στεφάνου, σωματικά αντιδρώντας, ανακάλυψε ότι «Ζωή» είναι κίνηση, σώμα σε εγρήγορση, χρώμα συντεταγμένο στην αντιμετώπιση της απειλιτικής παρουσίας του λευκού τοίχου στη ζωή της. Έστησε μια γιορτή χρωμάτων, άφησε το σώμα της να «χορέψει» αγκαλιά με το κόκκινο, το μπλε, το κίτρινο… Δεν σκέφτηκε ποτέ το αποτέλεσμα, το μόνο που την ενδιέφερε ήταν ο χορός, το μόνο που ήθελε ήταν να ζήσει αυτό που κρύβει η χαρά, αυτό που κάνει το «Τίποτα», «Κάτι»!

Είδε το «Κάτι», να μεταβολίζει το σκοτάδι σε φώς, να λέει «ευχαριστώ» στα δώρα της στιγμής, να σέβεται το παρόν σαν παρελθόν και να ζει το μέλλον σαν παρόν. «Η ζωγραφική σε φέρνει στο εδώ και τώρα. Δεν υπάρχει το χθές, δεν υπάρχει το αύριο. Εγώ είμαι ο καμβάς μου», λέει, «Η μόνη αλήθεια μου, το πάθος να ζήσω χωρίς να σκέφτομαι ότι θα χαθώ!» Κοιτάει μπροστά της, στον καθρέφτη της, και πίσω της στέκει ο Τζάκσον Πόλακ (αμερικανός ζωγράφος, γεννήθηκε 27/01/1912 και σκοτώθηκε, 11/08/1956, σε τροχαίο δυστύχημα) που η ζωή του όλη, ήταν δεμένη στην τέχνη του, σημαδεμένη από τη συνεχή πάλη με τα θηρία της νεύρωσης και του αλκοολισμού.

Η Μαίρη Στεφάνου, βλέπει μπροστά στον καθρέφτη της, πίσω της να στέκει “ο ζωγράφος του dripping”, της τέχνης του σταξίματος, που με πιτσιλίσματα, διέφυγε του αδιεξόδου, άνοιξε την πόρτα του αφηρημένου εξπρεσιονισμού.

Η Μαίρη Στεφάνου, «κολυμπάει» με την τεχνοτροπία της, στη φροϊδική θεωρία του ασυνείδητου και «βρέχεται» από τον σουρρεαλιστικό “ελεύθερο συνειρμό των μοτίβων”, την συμβολική του Γιούγκ, παράγει το δικό της σύμπαν νευρώνων που ορίζουν την χαρά και την θλίψη… «Σκουπίζεται» μια για πάντα από την αγωνία της φόρμας και καταφέρνει με το εργο της, να μπει στην μεγάλη καλλιτεχνική οικογένεια της λεγόμενης ενεργητικής ή δυναμικής ζωγραφικής, της λυρικής αφαίρεσης, η οποία βασίζεται στην ελευθερία, τον αυθορμητισμό και την ταχύτητα της κίνησης του δημιουργού της.

Η Μαίρη Στεφάνου, δημιουργεί και σώζεται!

 

Θανάσης Λάλας

 

 

Εγκαίνια έκθεσης: Τρίτη 15 Ιουνίου 2021 18:00 – 23:00

Διάρκεια έκθεσης: 15 Ιουνίου – 10 Ιουλίου 2021

 

Στην γκαλερί τηρούνται όλα τα μέτρα προστασίας όπως αυτά έχουν εξαγγελθεί.

 

ART APPEL GALLERY
Νεοφύτου Βάμβα 5
106 74 Κολωνάκι Αθήνα
Τηλ: 211 11 540 30
Υπεύθυνη γκαλερί: Κατερίνα Σωτηρίου, 6908 788267
artappelgallery@gmail.com
social media: @appel.gallery

 

Ώρες λειτουργίας:
Τρίτη έως Παρασκευή 15:00 – 20:00
Σάββατο 11:00 – 15:00
Κυριακή κλειστά
Δευτέρα κατόπιν ραντεβού
ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρο“H Eποχή του Θερισμού” των Νατάσσα Μποφίλιου, Θέμη Καραμουρατίδη, Γεράσιμου Ευαγγελάτου στην Λάρνακα Κύπρου στις18 Ιουνίου
Επόμενο άρθροΤα παράθυρα, Kωνσταντίνος Καβάφης
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.