Σόδομα & Γόμορρα

του Ζαν Ζιρωντού

μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Βακχικόν

sodoma_kai_gomora

Η ανέφικτη τέλεια ένωση του ζεύγους είναι το κεντρικό θέμα στα Σόδομα & Γόμορρα. Ο άγγελος εξ ουρανού έρχεται να παρατηρήσει και να προειδοποιήσει: μόνο ένα ζευγάρι που αγαπιέται αληθινά είναι ικανό να σώσει τον κόσμο από τον όλεθρο της καταστροφής.

Τα Σόδομα & Γόμορρα άρχισαν να γράφονται το 1939. Ολοκληρώθηκαν τον χειμώνα του 1941 με 1942 και κυκλοφόρησαν το 1943, μέσα στη γερμανική Κατοχή. Είναι φυσικό η διάθεση του συγγραφέα τους να είναι σκοτεινή, απαισιόδοξη.

Η παρούσα έκδοση μεταφράστηκε από το πρωτότυπο και κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά.

Ο Ζαν Ζιρωντού (Bellac, 29 Οκτωβρίου 1882 – Παρίσι 31 Ιανουαρίου 1944) φοίτησε στην περίφημη École Normale Supérieure, επιλέγοντας να ειδικευθεί στις «γερμανικές σπουδές». Ταξίδεψε στη Γερμανία, στις Η.Π.Α. και στο Παρίσι, συχνάζοντας στα φιλολογικά στέκια.

Καθοριστική υπήρξε η γνωριμία του με τον μεγάλο θεατράνθρωπο Λουί Ζουβέ, που τον βοήθησε να ανακαλύψει τη βαθύτερη κλίση του: το θέατρο. Από το μυθιστόρημά του Siegfied et le Limousin εμπνέεται το καταφανώς ανώτερο ομώνυμο θεατρικό Ζίγκφριντ (1928). Από τότε, σχεδόν κάθε χρόνο έγραφε ένα νέο έργο: Αμφιτρύων (1929), Ιουδήθ (1931), Ιντερμέτζο (1933), Τέσσα (1934), Ο Πόλεμος της Τροίας δεν θα γίνει (1935), Ηλέκτρα (1939), Οντίν (1939).

Μες στη δύσκολη συγκυρία του Β’ Παγκοσμίου πολέμου, ο Ζιρωντού επέστρεψε στο θέατρο με τα Σόδομα & Γόμορρα (1943). Πεθαίνει τον Ιανουάριο του 1944 χωρίς να προλάβει να δει τη χώρα του απελευθερωμένη. Ο φίλος του Λουί Ζουβέ θα ανεβάσει το 1946 την πολύ γνωστή, και στο ελληνικό κοινό, «προφητική» του κωμωδία Η τρελή του Σαγιό (1945).

 

Βιογραφικό σημείωμα μεταφραστή

Ο Νεκτάριος – Γεώργιος Κωνσταντινίδης είναι αριστούχος διδάκτωρ του Τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (υπότροφος ΙΚΥ), κριτικός θεάτρου, μεταφραστής και καθηγητής γαλλικών, εκπονεί, από το 2016, μεταδιδακτορική έρευνα στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, με θέμα «Το γαλλόφωνο θέατρο στην ελληνική σκηνή του 21ου αιώνα».  Κείμενά του δημοσιεύονται σε επιστημονικά περιοδικά, εφημερίδες, και διαδικτυακές σελίδες που σχετίζονται με το θέατρο στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Μεταφράσεις γαλλόφωνων θεατρικών έργων έχουν εκδοθεί και παρουσιαστεί από ελληνικούς θιάσους. Είναι μέλος του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου και της Επιστημονικής Επιτροπής του περιοδικού «Θεατρογραφίες».

 

Συγγραφέας: Ζαν Ζιρωντού

Μεταφραστής: Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης

Εξώφυλλο: Shibari

Χρονολογία: Απρίλιος 2017

Είδος: Ξένο θέατρο

ISBN: 978-618-5286-56-9

Σελίδες: 124

Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Βακχικόν, Ασκληπιού 17, 106 80, Αθήνα

Tηλ: 2103637867  ||  Vakxikon.gr  ||  Email: info@vakxikon.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας | 31/5/2018
Επόμενο άρθροΤο Ποίημα της Ημέρας | 31/5/2018
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…