festival_kinimatograofu_thessalonikis

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

#summertiff – Ανοιχτή προβολή Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018, 21:30, Λιμάνι Θεσσαλονίκης, είσοδος ελεύθερη

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σας προσκαλεί κι αυτό το καλοκαίρι να απολαύσετε το ωραιότερο σινεμά κάτω από τα αστέρια, σε ένα από τα πιο αγαπημένα σημεία της Θεσσαλονίκης, το Λιμάνι της πόλης.

Τι συμβαίνει όταν μια σέξι απατεώνισσα και ο παρανοϊκός βοηθός της συναντούν έναν καθωσπρέπει δικηγόρο για να μάθουν από αυτόν πού κρύβεται η λεία της σπείρας; Μια από τις πιο ξεκαρδιστικές κωμωδίες που μας χάρισε το σύγχρονο σινεμά, το φιλμ Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα του Τσαρλς Κράιτον, με ένα ανεπανάληπτο καστ – Τζέιμι Λι Κέρτις, Κέβιν Κλάιν, Τζον Κλιζ – θα προβληθεί με ελεύθερη είσοδο, τη Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018, με θέα τον Θερμαϊκό κόλπο. Παρέα μας, η δροσερή Fischer, η μπίρα που αγαπάει τον καλό κινηματογράφο και θα συμπληρώσει ιδανικά την εκδήλωση κερνώντας το κοινό.

Wanda_1

►Ώρα προσέλευσης: 21:00 – ώρα έναρξης προβολής: 21:30

►Χώρος: Λιμάνι Θεσσαλονίκης, μπροστά από το Μουσείο Κινηματογράφου

Η δράση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Οργανισμό Λιμένος Θεσσαλονίκης, με τη χορηγία της Fischer και με την υποστήριξη του Δήμου Καλαμαριάς, του Δήμου Νεάπολης-Συκέων και της εταιρείας catering Σαμιωτάκης.

Μέγας Χορηγός: COSMOTE TV.

Πρόκειται για άλλη μια δωρεάν ανοιχτή προβολή που διοργανώνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, έπειτα από το All that Jazz επίσης στο Λιμάνι και το Φρανκεστάιν Τζούνιορ στο Δήμο Παύλου Μελά πέρυσι, καθώς και το Chinatown, επίσης στο Λιμάνι (2016), το οποίο παρακολούθησαν περισσότεροι από 2.500 θεατές.

Η ταινία

Ένα ψάρι που το έλεγαν Γουάντα / A Fish Called Wanda

(ΗΠΑ, 1988)

Σκηνοθεσία: Τσαρλς Κράιτον / Charles Crichton. Με τους: Jamie Lee Curtis, Kevin Kline, John Cleese, Michael Palin. Έγχρωμη, 108΄.

Η Γουάντα είναι μια φιλήδονη κακοποιός που προσπαθεί να ανακαλύψει που έχει κρύψει τη λεία ο φυλακισμένος, πλέον, αρχηγός της σπείρας. Ο Ότο είναι ο βοηθός της, ένας παρανοϊκός τύπος με μεγάλο προσόν του να λέει ασυνάρτητες ιταλικές φράσεις που λειτουργούν στη Γουάντα ως αφροδισιακό. Θύμα τους, ο δικηγόρος του φυλακισμένου αρχηγού, τυπικός άγγλος, τον οποίο προσεγγίζει η Γουάντα με σκοπό να εκμαιεύσει κάποιο στοιχείο. Συνεργάτης τους είναι ένας εκτελεστής με τραύλισμα και υπερβολική αγάπη για τα ζώα. Το Ένα Ψάρι Που Το Έλεγαν Γουάντα είναι μια από τις πιο απολαυστικές κωμωδίες της τελευταίας εικοσαετίας, με απίστευτα κωμικούς χαρακτήρες κι ευφυέστατους διάλογους, που τιμήθηκε με το Όσκαρ β΄ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του Κέβιν Κλάιν.

wanda_4

Σε συνεργασία με:

organismos_limenos_thessalonikis

Xορηγός:

fischer

Mε την υποστήριξη:

dimos_kalamarias              dimos_neapolis_sykewn                samiotakis_catering

xorigoi

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΣε πλάθω λίγο λίγο κάθε νύχτα | Μιχάλης Γκανάς
Επόμενο άρθρο«Τόπος συνάντησης»: Έκθεση Ζωγραφικής στη Μυτιλήνη
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…