Το Ήρθες Αργά ακούστηκε για πρώτη φορά τη χρονιά του 1944 από την υπέροχη φωνή της Κάκιας Μένδρη. Μία από τις σημαντικότερες ερμηνεύτριες του ελαφρού τραγουδιού κατά την περίοδο του μεσοπολέμου που προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Αττίκ. Τη μουσική έχει συνθέσει ο Γιάννης Βέλλας και τους στίχους ο Κώστας Κοφινίωτης, δύο από τους πιο επιτυχημένους δημιουργούς εκείνης της περιόδου.

Αργότερα, το τραγούδι ερμήνευσαν εκπληκτικά η Ελίζα Μαρέλλι, ο Στάθης Δρογώσης και η Αρλέτα.

Τον Οκτώβριο του 2017 παρουσιάζεται μία ιδιαίτερη διασκευή από τους «Les Au Revoir»  .Οι Les Au Revoir  στο Ήρθες Αργά* διατηρούν την tango αισθητική του τραγουδιού, εμπλουτίζοντας την ενορχήστρωσή του με ηλεκτρονικές πινελιές, υπέροχες μελωδίες από ακουστική κιθάρα και έντονη ερμηνεία.

Στο video clip του Ήρθες Αργά το σενάριο αποτυπώνει τον έρωτα που γεννιέται και ζει μέσα από τις κινήσεις του tango, έχοντας σαν σκοπό να αναδείξει την ομορφιά του πιο ερωτικού χορού. Τη σκηνοθεσία του video clip υπογράφει ο Δημήτρης Συλβέστρος.

Οι Les Au Revoir είναι:
Αλεξάνδρα Μπουνάτσα (Τραγούδι)
Κώστας Καραμήτσος (Πλήκτρα)
Λεωνίδας Αναγνώστου (Ακουστική Κιθάρα)

*Το τραγούδι Ήρθες Αργά συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο τους album «Retro’ Clock».

 

Στίχοι – Lyrics

 

Μπορεί να σ’ έφερε τ’αγέρι τις μαργαρίτες που μαδά
Μπορεί να σ’ έφερε το κύμα στην αμμουδιά που τραγουδά
Μπορεί να σ’ έφερε η χαρά, μπορεί να σ’ έφερε η λύπη
μα ειν’ αργά,πολύ αργά να μου ξυπνήσεις καρδιοχτύπι.

 

Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά για να μου φέρεις τη χαρά
Μιαν άλλη πέρασε τα χάδια της με κέρασε
Κάποια βραδιά μου πήρε την καρδιά

 

Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά πως θες αλήθεια να στο πω;
Δεν ερωτεύομαι μαζί σου κι αν πλανεύομαι
Ήρθες αργά ακόμα εκείνη αγαπώ.

 

Μπορεί να σ’ έφερε τ’ αγέρι τις μαργαρίτες που μαδά
Μπορεί να σ’ έφερε το κύμα στην αμμουδιά που τραγουδά

 

Ήρθες αργά στο δρόμο της ζωής μου
Ήρθες αργά για να μου φέρεις τη χαρά
Δεν ερωτεύομαι μαζί σου κι αν πλανεύομαι
Ήρθες αργά ακόμα εκείνη αγαπώ.

 

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΕλιγμός |Οδυσσέας Ελύτης
Επόμενο άρθροTο Τραγούδι της Ημέρας
Η Κατερίνα Καραβαγγέλη γεννήθηκε το Καλοκαίρι του 1990 στη Δράμα. Αεικίνητη και ανήσυχο πνεύμα από τότε που θυμάται τον εαυτό της. Από μικρή ηλικία την γοήτευε η κίνηση και η μυθολογία. Έψαχνε να βρει τον εαυτό της κάπου ανάμεσα στις αρχετυπικές μορφές των μύθων και τα βήματα του χορού. Ασχολήθηκε με διάφορα είδη χορού από κλασσικό μπαλέτο μέχρι φλαμένκο και σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τελικά, την κέρδισε η κίνηση και έγινε δασκάλα γιόγκα. Παραδίδει μαθήματα Prana Vinyasa Flow και αφηγείται με το δικό της τρόπο ιστορίες, συνδυάζοντάς τες με την παιδική γιόγκα, τη μουσικοκινητική και άλλες μορφές τέχνης. Αγαπά... Τα βιβλία, τα παιδιά, τη μουσική και τις πανταχού πηγές φωτός. Εμπνέεται… Από τα παιδικά βιβλία και τον έρωτα. Απολαμβάνει… Να τρώει στο πάτωμα και να κάνει βραδινές βόλτες υπό το φως της Σελήνης. Δεν μπορεί να αντισταθεί... Σε ένα κομμάτι πίτσα και στα πατατάκια. Γοητεύεται… Από την αυθεντικότητα των ανθρώπων και την αρμονία των λέξεων. Οραματίζεται... Έναν κόσμο όπου ο καθένας θα κινείται στο δικό του ρυθμικό παλμό, θα ανασαίνει ελεύθερα και θα τραγουδάει την προσωπική του μελωδία, όπου και όπως την έχει αυτός ονειρευτεί. Οτιδήποτε αποπνέει αέρα τέχνης και αγάπης. Οτιδήποτε στο χωροχρόνο ερωτικό. Οτιδήποτε από έρωτα για έρωτα. Ένα ποίημα. Ένα απόσπασμα λογοτεχνικό. Ένα χωρίο θεατρικό. Ένα τραγούδι. Μία κριτική. Μία ταινία. Μία φωτογραφία. ‖Lettere d’amore‖ Η στήλη της στο περιοδικό Ologramma.