theatro_olvio.jpg

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

“TANGO”

Η εμβληματική σάτιρα του Σλάβομιρ Μρόζεκ

για λίγες ακόμα παραστάσεις στο θέατρο OLVIO

Το «Tango» του Σλάβομιρ Μρόζεκ στο θέατρο OLVIO, η παράσταση που κέρδισε το θερμό χειροκρότημα του κοινού και εξαιρετικές κριτικές, συνεχίζει για λίγες ακόμα παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 σε σκηνοθεσία Νίκου Χατζηπαπά. Η μετάφραση του Παύλου Μάτεσι ζωντανεύει στο ακέραιο επί σκηνής.

Ενα από τα πλέον αξιόλογα μεταπολεμικά έργα της παγκόσμιας δραματουργίας, το «Tango» καθιέρωσε τον Μρόζεκ παγκοσμίως ήδη από το πρώτο του ανέβασμα στη Βαρσοβία τη δεκαετία του 1960 από τον θίασο του Έρβιν Άξερ, Teatr Wspocresny.

Ο Μρόζεκ, έχοντας στις αποσκευές του τις εμπειρίες που του χάρισε η επαγγελματική του δραστηριότητα (δημοσιογράφος και γελοιογράφος), «κατέχει» το μάτι του παρατηρητή. Χρησιμοποιώντας το χαρακτηριστικό του χιούμορ και μία διαφορετική αντίληψη του γκροτέσκο –σε σχέση με το θέατρο του παραλόγου στην υπόλοιπη Ευρώπη– σκιαγραφεί τον κοινωνικοπολιτικό του περίγυρο και εκφράζει ένα βαθύ πολιτικό προβληματισμό.  Όπλα της γραφής του, οι ζωντανοί, μεστοί και ακριβείς διάλογοι, η διεισδυτικότητα και η σφαιρική αντίληψη, που σε συνδυασμό με το γκροτέσκο, κρατούν το ενδιαφέρον των θεατών αμείωτο.

Με το «Tango», ο Πολωνός συγγραφέας καταδεικνύει τη σχέση ή τη σύγκρουση κάθε ανθρώπου με την εξουσία και υπαινίσσεται τον ουτοπικό χαρακτήρα της εξέγερσης. Ο Μρόζεκ, μέσα από την ιστορία του Άρθουρ και της οικογένειάς του, απεικονίζει την ιστορία του 20ου αιώνα, που επαναλαμβάνεται μέχρι και σήμερα. Κάθε χαρακτήρας του έργου αντιπροσωπεύει τη δική του γενιά. Όλες οι γενιές συναντώνται, απομακρύνονται και τελικά συγκρούονται σε ένα ατελέσφορο κυνηγητό ελευθερίας με πικρό τέρμα τη βία. Το “Τango” του Μρόζεκ τελικά χορεύεται πάνω στα ερείπια του πολιτισμένου κόσμου.

Έγραψαν για την παράσταση:

«Η δημιουργική σκηνοθεσία του Νίκου Χατζηπαπά (κίνηση Νατάσας Παπαμιχαήλ) όχι απλώς διακρίνει τα […] επίπεδα του έργου, αλλά και τα αναπτύσσει στο οικείο τους μέγεθος δυναμικά και τηλεσκοπικά, το ένα μέσα από το άλλο. Με στόχευση τελική, που επιτυγχάνεται το κυρίαρχο πολιτικό στοιχείο… Με θαυμάσια ατμόσφαιρα, κλίμα “θρίλερ”, “φοβικούς” ρυθμούς, στην ωραία μετάφραση του Μάτεσι…». Λέανδρος Πολενάκης, Εφημερίδα Αυγή

«… η έμπειρη μπαγκέτα του Χατζηπαπά στήνει ένα σκηνικό που θυμίζει λίγο τους πίνακες του Otto Dix […] και πολύ περισσότερο την αισθητική γραμμή του σκηνοθέτη που προσεγγίζει ευσυνείδητα το έργο του και αναδεικνύει απρόσμενες πτυχές του, που αγγίζει το γκροτέσκο με ρεαλιστικό τρόπο, που βλέπει τη φάρσα της ιστορίας με ακλόνητη σοβαρότητα και παρατηρεί τον ήρωα να γίνεται παλιάτσος». Γιώργος Πεφάνης, CNN Greece

«…Ο Νίκος Χατζηπαπάς επιλέγει την ακρίβεια μιας ρεαλιστικής φόρμουλας αφήνοντας την μετάφραση του Παύλου Μάτεσι να ακουστεί στο ακέραιο και να ενσαρκωθεί σύμφωνα με την αυτοδιαθεσιμότητα ενός λόγου περίπου καθημερινού με προεκτάσεις ελεγχόμενης μεγαλορρημοσύνης». Νεκτάριος- Γεώργιος Κωνσταντινίδης, Athensmagazine.gr

«… Με το καυστικό της χιούμορ η παράσταση αξιολογείται ως διασκεδαστική, με πολλά κωμικά στοιχεία, τα οποία με τη σειρά τους, στηρίζουν το δραματικό πυρήνα και το ύφος του θεατρικού πονήματος». Ζωή Τόλη, enetpress

«Οι μεταλλαγές στη διάθεση των ηθοποιών από τη μία κατάσταση στην άλλη, είναι πολύ δυνατές και απρόβλεπτες και δίνουν μία αυθεντική ένταση στις κωμικοτραγικές καταστάσεις οικογενειακής τρέλας, σε ένα έργο με άφθονα γκροτέσκα στοιχεία και πολιτικά μηνύματα. […] Όλοι είναι ίσοι σε αριστουργηματική ποιότητα ηθοποιίας». Γιούλη Φαρατζή, kallitexnes.gr

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

“ΤANGO

Σάτιρα του Σλάβομιρ Μρόζεκ

Μετάφραση: Παύλος Μάτεσις

Σκηνοθεσία, Εικαστική Σύνθεση: Νίκος Χατζηπαπάς

Επιμέλεια κίνησης: Νατάσα Παπαμιχαήλ

Βοηθός Σκηνοθέτη:  Μαρία Βλάχου

Φωτισμοί: Νίκος Βούλγαρης

Σκηνογραφική επιμέλεια: Έλλη Εμπεδοκλή

Μακιγιάζ: Λένια Πριόνα

 

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ

Δημήτρης Γκουτζαμάνης (Άρθουρ), Δημήτρης Μαύρος (Στόμιλ, πατέρας του Άρθουρ), Γιάννης Καλατζόπουλος (Ευγένιος, θείος του Άρθουρ), Ειρήνη Γρέκα (Ελεονόρα, μητέρα του Άρθουρ), Νέλη Αλκάδη (Άλα, ξαδέρφη του Άρθουρ), Μαρία Βλάχου (Ευγενία, γιαγιά του Άρθουρ), Αβραάμ Παπαδόπουλος (Έντι)

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 για λίγες ακόμα παραστάσεις

Διάρκεια: 110 λεπτά με διάλειμμα

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=hKHyvK18XH4

 

Εισιτήρια:

Γενική είσοδος στο ταμείο: 15€

Μειωμένο: 12€

Προπώληση: Viva.gr

Επωφεληθείτε από την προσφορά προπώλησης: 1 εισιτήριο (15 ευρώ) + 1 δώρο: https://goo.gl/DGK4ot

 

Θέατρο OLVIO

Ιερά Οδός 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός, τηλ: 210 34 14 118

Ώρες κράτησης εισιτηρίων: 17:00- 21:00

W www.olviotheater.gr  |  Μ olvio.info@gmail.com  |  FB OLVIO.theater

 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΚάτι χαμογελάει στις σκιές | Ηλίας Φουντούλης
Επόμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Avatar
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων σχέσεων/ Ψηφιακών Μέσων και Επικοινωνίας. Από το 2017 φοιτά στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Παράλληλα παρακολουθεί σεμινάρια στην Συμβουλευτική ψυχικής υγείας και το Ραδιόφωνο. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. ‘Εχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει ,πια, πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… ευγνωμοσύνη, εμπιστοσύνη, ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό. Τώρα το ‘’Ολόγραμμα’’ ξεκινά το ταξίδι του στον κόσμο του Πολιτισμού και των Τεχνών, του Βιβλίου και της Ποίησης, των Μουσείων και των Εικαστικών, της Φωτογραφίας και της Μουσικής με συνεπιβάτες του εσάς…