Γράφει ο Δημήτρης Δανάμπασης Ηθοποιός, Μέλος του Σ.Ε.Η., Εκφωνητής, Παραγωγός ραδιοτηλεοπτικών διαφημίσεων.

*

Η πολύ μεγάλη μεταδοτικότητα της «Όμικρον» όπως ήταν λογικό και αναμενόμενο χτύπησε το θέατρο και τον κινηματογράφο που δεν έχουν πάψει τα τελευταία δυο χρόνια να δέχονται απανωτά χτυπήματα.

Μπορεί οι αίθουσες να παραμένουν ανοιχτές, όμως στην ουσία το θέατρο υπολειτουργεί, αφού οι σκηνές ανοίγουν και κλείνουν διαδοχικά καθώς η πανδημία με τις μεταλλάξεις τις συνεχίζει να χτυπά συντελεστές και ηθοποιούς, καθιστώντας πολλές φορές προβληματική την συνέχιση των παραστάσεων. Κάτι που είναι φανερό από τις πρόβες κιόλας, που όπως λένε οι ίδιοι οι παραγωγοί, δεν γνωρίζουν εάν τελικά θα καταφέρουν να φέρουν εις πέρας τις προγραμματισμένες και πολλές φορές χρηματοδοτούμενες παραστάσεις τους.

Και τα δεδομένα αλλάζουν συνεχώς…..

Αντικαταστάτες επί των αντικαταστατών, ώστε σε περίπτωση κρουσμάτων οι παραγωγές να μπορούν να συνεχίζουν κανονικά, απανωτά τεστ και πάει λέγοντας. «Ζούμε σε περίεργες εποχές», μας λέει ο Δημήτρης Δανάμπασης με αφορμή και τη συμμετοχή του στην παράσταση του ΚΘΒΕ ‘Η δολοφονία του Μαρά’, σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη.

Και φυσικά εκτός του οικονομικού ρίσκου, οι προσωρινές διακοπές των παραστάσεων λόγω κρουσμάτων κορονοϊού έχουν αντίκτυπο στην καλλιτεχνική δημιουργία και την ψυχολογία των ίδιων των ηθοποιών. Αίθουσες μισοάδειες, μισοάδειο και το χειροκρότημα με την ψυχοσύνθεση του κοινού να αλλάζει μέρα με τη μέρα…

Ποιος δεν θυμάται τις ουρές στα ταμεία, τότε που ο κόσμος διψούσε για θέατρο και συνήθως προαγόραζε το εισιτήριό του μέχρι και ένα μήνα πριν. Βέβαια, δεν είναι όλα σκοτεινά, υπάρχει και η φωτεινή πλευρά, αυτή που μας κάνει να αισιοδοξούμε και αυτό φαίνεται στις παραστάσεις που απευθύνονται στους νέους, καθώς οι νέοι νιώθουν πιο ασφαλείς…

Το σίγουρο είναι ότι η αλλαγή του καιρού μας κάνει να ελπίζουμε ολοένα και περισσότερο…τα επιδημιολογικά φαινόμενα μειώνονται σταδιακά, τα μέτρα αίρονται, το χειροκρότημα θα επανέλθει αυτή τη φορά πιο δυνατό ενώ η μαγεία του θεάτρου παραμένει ζωντανή…

Γιατί όπως πολύ σοφά λέει και ο Κάρολος Κούν: «Η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά δεν υπάρχει θέατρο».

Ο Δημήτρης Δανάμπασης γεννήθηκε το 1983 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Είναι επαγγελματίας ηθοποιός μέλος του Σ.Ε.Η. και εκφωνητής Voice Over Artist. Αριστούχος απόφοιτος το 2017 με (υποτροφία) από την Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Ανδρέα Βουτσινά. Παράλληλα το 2015 ολοκλήρωσε με επιτυχία των κύκλο σπουδών του τμήματος κινηματογράφου Art On Camera (Σενάριο-Σκηνοθεσία-Παραγωγή-Μοντάζ-Φωτογραφία). Ως ηθοποιός έχει συμμετάσχει σε αρκετές κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς επίσης και σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Έχει σπουδάσει Πληροφορική και Multimedia. Δούλεψε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Star fm, Heart fm στην Θεσσαλονίκη ως production manager και τα τελευταία χρόνια ασχολείται επαγγελματικά με τις παραγωγές και εκφωνήσεις ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών μηνυμάτων, ενώ παράλληλα έχει συνεργαστεί με διάφορα Studios ηχογραφήσεων. Τα τελευταία χρόνια έχει εργαστεί ως Υπάλληλος Υποδοχής και Ενημέρωσης πελατών (Ticketing Customer Service) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

 


 

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΟ Μοναχικός, Friedrich Nietzsche
Επόμενο άρθροΗ Φωτογραφία της Εβδομάδας
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.