ΤΟ ΤΟΥΝΕΛ ||ΕΡΝΕΣΤΟ ΣΑΜΠΑΤΟ

to tounel
«Όλοι ξέρουν ότι σκότωσα τη Μαρία Ιριμπάρνε Χάντερ. Όμως κανείς δεν ξέρει πώς τη γνώρισα, ποια ήταν ακριβώς η σχέση μεταξύ μας και πώς μου μπήκε η ιδέα να τη σκοτώσω. Θα προσπαθήσω να τα διηγηθώ όλα αμερόληπτα γιατί, αν και υπέφερα πολύ εξαιτίας της, δεν έχω την ανόητη αξίωση να είμαι τέλειος».
Ένας άντρας απόλυτα μοναχικός, εσωστρεφής και ενοχικός διαπράττει ένα έγκλημα πάθους∙ σκοτώνει την μοναδική γυναίκα που κατανοεί την σκέψη και τις αισθήσεις του.
Ο Χουάν Πάμπλο Καστέλ απεχθάνεται τους ανθρώπους και ζει αποστασιοποιημένος, παγιδευμένος σε ένα προσωπικό αδιέξοδο∙ η εξαιρετική του ευφυΐα σε συνδυασμό με την μανιώδη ανάγκη του να αναζητά «τους λόγους» τον οδηγεί σε μέρη σκοτεινά και δύσβατα.
Ο ήρωας αδυνατεί να συμπαθήσει τους ανθρώπους, αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό, όχι γιατί υποτιμά τη φύση τους, παρά γιατί πάντοτε εντοπίζει στις πράξεις τους την ασυγχώρητη στα μάτια του ματαιοδοξία.
Στο έργο  του αυτό ο Ερνέστο Σάμπατο επιλέγει έναν ήρωα τυπικά ανήθικο και τον εξομοιώνει με τον κοινό αναγνώστη επιθυμώντας να καταδείξει την ομοιογένεια του είδους μας στην μοναξιά, στα πάθη και στο σκοτάδι. Ο συγγραφέας με αφοπλιστική ειλικρίνεια και αριστοτεχνία περιγράφει έναν μεγάλο έρωτα από την γέννηση έως και την θνήση του με σκοπό να επισημάνει ως μέγιστη ανθρώπινη ανάγκη τον αυτοπροσδιορισμό!
**Ο Ερνέστο Σάμπατο γεννήθηκε στην επαρχία Ρόχας του Μπουένος Άιρες το 1911. Μελέτησε φιλοσοφία και πήρε το διδακτορικό του στη Φυσική στο πανεπιστήμιο της Λα Πλάτα. Στη συνέχεια έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο Παρίσι, φοίτησε στη Σορβόννη και εργάστηκε στο εργαστήριο Κιουρί. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έχασε την πίστη του στην επιστήμη, οπότε από το 1945 αφιερώθηκε αποκλειστικά στη λογοτεχνία. Το Τούνελ, το πρώτο του εκδομένο μυθιστόρημα (είχε προηγηθεί η Βουβή πηγή, έργο που δεν κυκλοφόρησε), το οποίο διαπνέεται από μια βαθιά υπαρξιακή προβληματική, είχε μεγάλο αντίκτυπο, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, ενώ μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο. Μαζί με δυο άλλα μείζονα λογοτεχνικά του έργα, το Περί ηρώων και τάφων (1961) και Αβαδδών ο Εξολοθρευτής (1974, Βραβείο Καλύτερου Ξένου Μυθιστορήματος στη Γαλλία) συνιστούν την άτυπη τριλογία που τον καθιέρωσε ως εξέχουσα μορφή της λατινοαμερικάνικης λογοτεχνίας. Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε επίσης αρκετά δοκίμια. Συγγραφείς τόσο διαφορετικοί όπως ο Καμύ, ο Γκριν και ο Τόμας Μαν, ο Κουαζίμοντο, ο Πιοβένε και ο Γκομπρόβιτς έγραψαν με θαυμασμό για το έργο του, το οποίο τιμήθηκε με τα βραβεία Θερβάντες, Μενέντες Πελάγιο, Χερουσάλεν και το χρυσό μετάλλιο του Κύκλου των Καλών Τεχνών της Μαδρίτης. Σημαντική ήταν εξάλλου η ακτινοβολία του στον πολιτικό και δημόσιο βίο της Αργεντινής, και το 1984, λόγω του κύρους του, ο Σάμπατο ορίστηκε επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής για την Εξαφάνιση Προσώπων, η οποία διερεύνησε την τύχη των ανθρώπων που εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια του δικτατορικού καθεστώτος Βιντέλα. Πέθανε λίγο πριν συμπληρώσει τα εκατό του χρόνια το 2011.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.