Ορισμός: η θεατρική στιγμή κατά την οποία οι ήρωες του έργου αγνοούν την αλήθεια που μόνο οι θεατές ξέρουν.

Δρουν σε μια πλάνη εισχωρώντας όλο πιο βαθιά στο σκοτάδι και αγνοώντας όλα τα σημάδια που οδηγούν στην αλήθεια.

Σαν μαριονέτες μιας ανώτερης δύναμης κατευθύνονται προς την εκπλήρωση ενός σκοπού.

Πόσες φορές ένιωσες μαριονέτα;

Πόσες φορές έβαλες παρωπίδες κι έτρεξες στην καταστροφή σου; Είτε αυτή ήταν ερωτική, είτε επαγγελματική ή οποιαδήποτε άλλη καταστροφή που εσύ επέλεξες.

Ίχνη της αλήθειας ή ακόμη και η ίδια η αλήθεια εμφανιζόταν μπροστά σου κι εσύ έκλεινες τα μάτια από πείσμα, από ελπίδα, από αγάπη…γιατί κι η αγάπη ακόμη μπορεί να σε καταστρέψει.

Ήσουν τραγικός ήρωας που έπρεπε να έρθει το τέλος για να καταλάβεις ότι αυτό που στόχευες δεν άξιζε. Ακόμη κι αν οι θεατές φώναζαν απ’ τα καθίσματα όσα δεν έβλεπες, εσύ επί σκηνής έδινες το δικό σου ρεσιτάλ.

Ωστόσο στην ζωή υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες. Το θέμα είναι όμως: τι έμαθες;

Η καταστροφή μια και τα μαθήματα πολλά.

Μίλα με τη ζωή, μάθε από αυτήν.

Μίλα και με τον εαυτό σου, ρώτα τον «γιατί;», «πώς;», «τί;»

Κι ίσως κάποια στιγμή πάψεις να είσαι μαριονέτα του παρελθόντος, των παθών, των ανθρώπων.


 

*Γράφει η Βάσια Πετράκη.
Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθρούμνος ερωτικός, Τόλης Νικηφόρου
Επόμενο άρθροΚολοσσός, Sylvia Plath
Είναι φοιτήτρια ελληνικής φιλολογίας, κάτι που αγαπά υπερβολικά. Την εισαγωγή της σε αυτή τη σχολή την οφείλει στο σχολείο της, το Λεόντειο, όπως και την ανακάλυψη της καλλιτεχνικής της έκφρασης. Η συμμετοχή της σε σχολικούς λογοτεχνικούς διαγωνισμούς την έκανε να βρει την τέχνη μέσα της. Διδάσκει φιλολογικά μαθήματα και εργάζεται σε γκαλερί τεχνης, προσπαθεί δηλαδή να είναι κοντά σε ο,τι αγαπά πιο πολύ: τα κείμενα και την τέχνη. Η συγγραφή είναι για εκείνη ο καλύτερος τρόπος έκφρασης. Το συναίσθημα με κάθε λεπτομέρεια. Την συναρπάζουν οι λέξεις και η ιστορία τους, έχουν μεγάλη αξία και γι’αυτό κρέμεται απ’τα χείλη των ανθρώπων. Να ακούει τι λένε και τι κρύβουν πίσω από τις λέξεις. Άλλωστε ο κόσμος της ορίζεται απ’τις λέξεις, αφού αυτές δίνουν ζωή στις σκέψεις της. Σκοπός της είναι να γεμίσει ένα ράφι με βιβλία…δικά της.