Τρία ποιήματα του Χάρολντ Πίντερ

 

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Καραγιαννόπουλος

 

Γνωρίζω αυτό το μέρος

Γνωρίζω αυτό το μέρος.

Είν’ αλήθεια.

Καθετί που κάνουμε

διορθώνει το διάστημα

μεταξύ του θανάτου κι εμού

κι εσού.

 

Φάντασμα

Ένοιωσα απαλά δάχτυλα γύρω απ’ τον λαιμό μου

σαν κάποιος να προσπαθούσε να με στραγγαλίσει

 

Σκληρά ήταν τα χείλη όσο και γλυκά

σαν κάποιος να προσπαθούσε να με φιλήσει

 

Τα ζωτικά μου κόκκαλα έτοιμα να σπάσουν

έχασκα στα μάτια ενός άλλου

 

Είδα πως ήταν ένα πρόσωπο γνώριμο

ένα πρόσωπο τόσο γλυκό όσο κι άκαμπτο

 

Δε χαμογελούσε δεν έκλεγε

είχ’ ορθάνοιχτα τα μάτια και το δέρμα του ήταν κατάλευκο

 

Δε χαμογέλασα δεν έκλαψα

άπλωσα το χέρι μου κι ακούμπησα το μάγουλό του

 

 

Λαγνεία

Υπάρχει ένας βαθύς ήχος

που φτάνει ως τον λόφο

εσύ γυρνάς απ’ το φως

που φωτίζει τον μαύρο τοίχο.

 

Μαύρες σκιές τρέχουν

στον ρόδινο λόφο

χαμογελούν καθώς ιδρώνουν

χτυπούν την μαύρη καμπάνα.

 

Ρουφάς το υγρό φως

που κατακλύζει το κελί

και μυρίζεις την λαγνεία του δυνατού

καθώς τινάζει την ουρά του.

 

Γιατί η λαγνεία του δυνατού

στέλνει έναν βαθύ ήχο στον τοίχο

και η λαγνεία του δυνατού

-αυτή η γλυκιά μαύρη επιθυμία-

ακόμη σε θωπεύει.

 

 

*Τα ποιήματα είναι παρμένα από την ιστοσελίδα: poemhunter.com.

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.