Θεσσαλονίκη, 30/09/2021

 

                       ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

                     

William Kentridge, Notes Towards a Model Opera 2015, 11’ 22’’

στο  56ο Φεστιβάλ Δημητρίων

Σε συνεργασία με το MOMus Μητροπολιτικό Οργανισμό Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης

Το «Notes Towards a Model Opera» είναι ένα από τα πιο σπουδαία έργα του William Kentridge, του καλλιτέχνη που έχει αναγνωριστεί διεθνώς για τα σχέδιά του, τις ταινίες, τις παραστάσεις του στο θέατρο και στην όπερα.

Το έργο «Notes Towards a Model Opera» αποτελείται από μια σειρά εικόνων από ζωγραφικά σχέδια του Kentridge που βασίζονται στην μακρόχρονη πορεία έρευνας του, όπως μια σειρά καλλιγραφικών σχεδίων με μελάνη πάνω σε σελίδες κινεζικών βιβλίων. Είναι μια συναρπαστική εμπειρία για τον θεατή – ένα κολάζ από εικόνες και φιγούρες που εναλλάσσονται γεμάτες χρώματα και μουσική. Ταυτόχρονα ασχολείται με τη δυναμική της διαπολιτισμικής διάχυσης και της πολιτισμικής μεταμόρφωσης.  Ο καλλιτέχνης ασχολείται με τα πολύπλευρα ίχνη της αποικιοκρατίας στην αφρικανική ήπειρο.

Ο καλλιτέχνης δεν αρκείται σε μια μορφή τέχνης ούτε χρησιμοποιεί διακριτά καλλιτεχνικά μέσα, αλλά συνθέτει με μαεστρία κάθε τεχνική και φόρμουλα για να μας παράσχει ένα μοναδικό έργο. “Μπορείς να δουλέψεις με ήχους, με ποίηση, με κείμενα, μέσω του θεάτρου – όλα αυτά είναι δυνατά όσον αφορά την διευρυμένη αίσθηση που έχει ένας καλλιτέχνης” έχει δηλώσει ο ίδιος.

Το «Notes Towards a Model Opera» δεν κινείται γύρω από μια άκαμπτη χρονολογική σειρά της δημιουργικής του εξέλιξης, ούτε γύρω από ένα προκαθορισμένο σύνολο θεμάτων – ο καλλιτέχνης, προτιμά την υποβλητική, ποιητική δύναμη των εικόνων.

Το έργο έχει αυτοβιογραφικά στοιχεία. Η αρχή γίνεται από το Παρίσι από όπου ξεκίνησαν οι καταβολές του Kentridge στην τέχνη αλλά και οι αισθητικοί μετασχηματισμοί του μπαλέτου μέσα από τον μοντερνισμό. Οι μετασχηματισμοί αυτοί βρήκαν το δικό τους έδαφος σε διαφορετικά ιδεολογικά περιβάλλοντα, όπως η Μόσχα, η Σαγκάη και η πατρίδα του, το Γιοχάνεσμπουργκ. Το έργο είναι μια σύνθεση τρικάναλης προβολής και κάνει μια αναφορά στα οκτώ μοντέλα όπερας της «Πολιτιστικής Επανάστασης» στην Κίνα, ενώ χρησιμοποιεί το μπαλέτο τόσο ως καλλιτεχνική πράξη όσο και ως μέρος της διαχρονικής και διατοπικής έννοιας του χορού.

Συντελεστές:

Χορογράφος και χορευτής ,Dada Masilo.

Η μουσική σύνθεση και ηχογράφηση, Philip Miller.

 

Διάρκεια Έκθεσης: 03 έως 15 Οκτωβρίου 2021, Αποθήκη Γ΄ Λιμάνι

Ώρες έκθεσης: 13.00-20.00

 

Υποδοχή και Ξενάγηση στον χώρο

Ώρες Ξενάγησης: 12.00-18.00 Δε-Τρ-Τε-Πε-Κυ  και  15.00-21.00 Πα-Σα.

Είσοδος ελεύθερη

 

Η Έκθεση είναι COVID FREE

Οι θεατές εισέρχονται κατόπιν υποχρεωτικής επίδειξης, κατά την είσοδο στο χώρο πιστοποιητικού εμβολιασμού ή πιστοποιητικού νόσησης, που εκδίδεται 30 μέρες μετά τον πρώτο θετικό έλεγχο, με ισχύ έως 180 ημέρες μετά από αυτόν.

Συνδυαστικά με αστυνομική ταυτότητα ή δίπλωμα οδήγησης ή διαβατήριο ή άλλο αποδεικτικό ταυτότητας, προκειμένου να διενεργηθεί έλεγχος ταυτοπροσωπίας

Οι παραπάνω υποχρεώσεις περιλαμβάνουν και ανηλίκους, δώδεκα (12) ετών και άνω.

 

Πρόγραμμα 56ου Φεστιβάλ Δημητριων: edimitria.gr

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΗ Απουσία, Αργύρης Χιόνης
Επόμενο άρθρο/ Sade /
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.