WOMAN EVOLUTION 200 – Η ποίηση συναντά την εικαστική έμπνευση 113 σύγχρονων εικαστικών για τη Γυναίκα | ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Γυναίκα και η εξέλιξη της τα τελευταία 200 χρόνια αποτελεί τη θεματολογία της διαδικτυακής εικαστικής έκθεσης με τίτλο WOMAN EVOLUTION 200. Πρόκειται για την τρίτη κατά σειρά έκθεση του διαδικτυακού PROJECT – 12MONTHSARTonline της πολιτιστικής ιστοσελίδας art-profiles.net.

Η Γυναίκα και η εξέλιξή της τα τελευταία 200 χρόνια, από την Ελληνική Επανάσταση έως σήμερα κατόρθωσαν να εμπνεύσουν 113 σύγχρονους εικαστικούς από Ελλάδα, Κύπρο και άλλες χώρες. Πως διαμορφώθηκε ή άλλαξε ο ρόλος της; Υπάρχουν ακόμη στερεότυπα που προσπαθεί η Γυναίκα να υπερσκελίσει, να αμφισβητήσει ή να ανατρέψει; Εξακολουθεί να δέχεται «χτυπήματα» που οφείλονται στον τρόπο που ένας άντρας την αντιμετωπίζει; Έχει ίσα δικαιώματα; Ποιες γυναικείες προσωπικότητες αποτέλεσαν πρότυπα σε διαφορετικά πεδία δράσης στην Ιστορία των τελευταίων 200 ετών, ξεκινώντας από τις γυναίκες που ξεχώρισαν για τη δράση και το σθένος τους στην Ελληνική Επανάσταση του 1821;

113 έργα παρουσιάζονται σε αυτήν την έκθεση, ενώ παράλληλα παρουσιάζεται το επίσημο βίντεο της έκθεσης στο κανάλι του Dimitris Lazarou, του ανθρώπου που οργανώνει το project.

                                         

Η βραβευμένη σκηνοθέτις και ηθοποιός Μαρία Κατσιώνη επιμελείται και επιλέγει ποιήματα για τη Γυναίκα τα οποία απαγγέλονται από την ίδια και την ηθοποιό και χορογράφο Γεωργία Καραμέρου. Ακούγονται ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη, του Τάσου Λειβαδίτη, της Κικής Δημουλά, του Κωστή Παλαμά, του Γιάννη Ρίτσου, του Νίκου Εγγονόπουλου και του Γιώργου Παυλόπουλου. Στο κείμενο που έγραψε ειδικά για την έκθεση, η Μαρία Κατσιώνη σημειώνει:

«Μ΄ αρέσει που είμαι γυναίκα! Μια γυναίκα κάθεται δίπλα μου,μια άλλη περιμένει στην ουρά, μια γυναίκα πάει στο πάρκο με την κόρη της, κάποια άλλη ψάχνει να βρει δουλειά, κάποια άλλη δουλεύει, κάποια μαγειρεύει και κάποια κοιμάται γιατί δουλεύει το βράδυ.

Γυναίκες πρωταγωνίστριες  της καθημερινής μας ζωής,πρωταγωνίστριες στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, όχι μόνο βρίσκονται στο επίκεντρο των γεγονότων αλλά προκαλούν τα γεγονότα. Η κοινωνία όμως δεν έδωσε ποτέ τον ακριβή ορισμό για τη γυναίκα γιατί η ίδια ορίζει αυτό που είναι. Η ίδια ορίζει την ομορφιά της,  έχει τη δικιά της φωνή και το δικό της εσωτερικό πάθος.»

Η έκθεση παρουσιάζεται στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.art-profiles.net/448553929

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το επίσημο βίντεο της έκθεσης στον ακόλουθο σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/watch?v=pf51acLK420&t=38s

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΑπόγευμα Μαΐου Κυριακής  |Γιώργος Μαρκόπουλος
Επόμενο άρθροΕπίλογος, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.