ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Θέατρο των Αλλαγών δέχεται αιτήσεις για την υποτροφία “ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ”*

Η υποτροφία «Ανδρέας Βουτσινάς» αξίας 10.000 Ευρώ δίνεται κάθε χρόνο σε έναν σπουδαστή ο οποίος επιλέγεται ύστερα από ακρόαση. Ο σπουδαστής αυτός παρακολουθεί δωρεάν τα 60 μαθήματα (1440 ώρες) που απαιτούνται για την απόκτηση του τίτλου σπουδών του Θεάτρου των Αλλαγών (ΘτΑ). Η διάρκεια των σπουδών του είναι τριετής. Οι υποψήφιοι πρέπει να είναι πάνω από 18 ετών, μπορεί να έχουν ή να μην έχουν καμία σχέση με το θέατρο, μπορεί να έχουν ή να μην έχουν παρακολουθήσει ποτέ μαθήματα θεάτρου και θα πρέπει να έχουν όρεξη και κέφι για σκληρή δουλειά.

Συγκεκριμένα για το 2022 οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να στείλουν ένα βιογραφικό και μια φωτογραφία (ενσωματωμένη στο βιογραφικό πάνω αριστερά) στο email info@toc.gr μέχρι τις 20 Νοεμβρίου και θα τους καλέσουμε για να κλείσουμε ραντεβού για συνέντευξη.

Η ακρόαση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27 Νοεμβρίου 17.30 – 19.00. Κατά την ακρόαση οι υποψήφιοι θα πρέπει να έχουν ετοιμάσει για να παρουσιάσουν έναν μονόλογο της αρεσκείας τους από το παγκόσμιο δραματολόγιο (ελληνικό ή ξένο, σύγχρονο ή κλασικό) καθώς επίσης και ένα τραγούδι (ελληνικό ή ξένο). Για περισσότερες πληροφορίες και διευκρινίσεις επικοινωνήστε με το ΘτΑ στα 210 5248251 και 2105246833 ή μπείτε στο http://theater-school.com/el/i-sxoli/ypotrofies/ypotrofiavoutsinas

*ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΣ
Ο Ανδρέας Βουτσινάς γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1932 στο Χαρτούμ Σπούδασε υποκριτική και ενδυματολογία στο Old Vic και στη σχολή Δραματικής Τέχνης και Τραγουδιού του W. Douglas, ενώ φοίτησε και στη σχολή του L.Strassberg. Το 1957 έγινε μέλος του Actors’ Studio. Σκηνοθέτησε περισσότερες από 130 παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου στο Λονδίνο, τον Καναδά, τη Νέα Υόρκη, το Παρίσι και την Ελλάδα. Συνεργάστηκε με διεθνούς φήμης ηθοποιούς, όπως τους Φέι Ντάναγουεϊ, Γουόρεν Μπίτι, Ανν Μπάνκροφτ, Φανί Αρντάν, Ειρήνη Παππά, κ.ά.

Στη διάρκεια της πορείας του συνεργάστηκε, επίσης, με το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, το Εθνικό Θέατρο, την Πειραματική Σκηνή «Τέχνης», το ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, το Θεσσαλικό Θέατρο και με πολλούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου.
Στον κινηματογράφο, έπαιξε σε ταινίες των Μελ Μπρουκς, Ζιλ Ντασέν και Λικ Μπεσόν. Η γαλλική κυβέρνηση του απένειμε τον ανώτατο τίτλο τιμής Commandeur des Arts et des Lettres, καθώς και τον τίτλο Chevalier de Merite. Έφυγε στις 8 Ιουνίου του 2010.

ΓΙΑΤΙ ΜΙΑ ΥΠΟΤΡΟΦΙΑ ΜΕ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ

Η πρώτη μου επαφή με τον Βουτσινά ήταν το 1981 στην Θεσσαλονίκη, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Παρακολούθησα τη γενική δοκιμή της παράστασης του έργου του Ζαν Ζιροντού «Η Τρελή του Σαγιώ» σε σκηνοθεσία δική του. Μαγεύτηκα τόσο πολύ που αποφάσισα να εγκαταλείψω την ιατρική και να ασχοληθώ με το θέατρο. Δεν ξέρω τι με μάγεψε περισσότερο… οι ηθοποιοί πάνω στη σκηνή η ο σκηνοθέτης που έδινε οδηγίες από κάτω (και πολύ συχνά από πάνω καθώς του άρεσε πολύ να ανεβαίνει στη σκηνή, ηθοποιός γαρ) εκείνο που ξέρω είναι ότι έχασα τον ύπνο μου και είδα όλες σχεδόν τις παραστάσεις. Κάτι ανάλογο συνέβη και με την «Ελένη» του Ευριπίδη το καλοκαίρι του 1982 σε δική του σκηνοθεσία πάλι. Αφού παρακολούθησα τις γενικές δοκιμές δεν έχασα παράσταση όλο το καλοκαίρι στην περιοδεία. Μπήκα στην δραματική σχολή του Κ.Θ.Β.Ε. το 1983 και τον συνάντησα πάλι, σαν δάσκαλό μου αυτή τη φορά όταν ύστερα από ένα σεμινάριό του που παρακολούθησα στη σχολή, με πήρε να παίξω στην παράσταση του έργου του Κ.Χιγγινς «Χάρολντ και Μώντ» που ετοίμαζε.

Μου άλλαξε τα μυαλά.

Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα στο θέατρο αν δε σκεφτόμουν πρώτα πως θα το έβλεπε ο Βουτσινάς. Αργότερα με πήρε να παίξω στο Εθνικό Θέατρο στην παράσταση του έργου του Άλαν Μπένετ « Η τρέλα του Βασιλιά Γεωργίου ΙΙΙ». Μια ωραία φιλία αναπτύχθηκε μεταξύ μας μέχρι που έφυγα στην Αμερική με δική του συστατική επιστολή. Εκεί, σημαντικοί άνθρωποι του θεάτρου όπως η Ούτα Χάγκεν, ο Άρθουρ Πεν, η Εστέλλα Παρσονς για να αναφέρω μόνο μερικούς, μου έλεγαν με θαυμασμό για τον μεγάλο δάσκαλο « Έχεις δουλέψει με τον Βουτσινά! Τότε γιατί ήρθες εδώ; Δεν έχεις να μάθεις τίποτα από μας. Εμείς έχουμε να μάθουμε απ’ αυτόν!» Μετά χαθήκαμε.
Όταν ξαφνικά, βρέθηκα το 2009 στη σχολή του στην Θεσσαλονίκη για να δώσω ένα σεμινάριο. Ήρθε και το παρακολούθησε όλο! Όταν έφευγε μου είπε: «Βρήκες τον δρόμο σου!» Δεν τον ξαναείδα από τότε. Όταν έμαθα τον επόμενο χρόνο ότι έφυγε για πάντα, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να κάνω κάτι γι αυτόν. Μια υποτροφία με τ’ όνομά του ήταν το ελάχιστο που μπορούσα να κάνω για να του πω ένα μεγάλο: Ευχαριστώ!

Ευδόκιμος Τσολακίδης

Ευδόκιμος Τσολακίδης/Evdokimos Tsolakidis

Καλλιτεχνικός Διευθυντής/Artistic Director

Θέατρο των Αλλαγών/Theater of Changes

3ης Σεπτεμβρίου 19α 104 32 Αθήνα/19a Tritis Septemvriou st., 104 32 Athens GR

τηλ. 210 5246833, 210 5248251/tel. +30 210 5246833, +30 210 5248251

http://www.toc.gr

email: info@toc.gr

Εγγραφή σε κατάλογο επαφών μας/: http://theater-school.com/el/eggrafi-newsletter

Subscribe our newsletter: http://theater-school.com/newsletter-sign-up

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤα Εις Εαυτόν, Μάρκος Αυρήλιος (7.61)
Επόμενο άρθρο|Mario Stefani
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Κατέχει πιστοποίηση στο σύστημα γραφής Braille και παρακολουθεί σεμινάρια στον τομέα της Συμβουλευτικής Ψυχικής Υγείας. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία και το ραδιόφωνο. Η πρώτη της φωτογραφική έκθεση είχε θέμα το νησί της Φολεγάνδρου και παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2017. Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και έργα της εκτίθενται στην «Ολυμπιακή Δημοτική Πινακοθήκη Σπύρος Λούης» στο Μαρούσι στα πλαίσια της εκδήλωσης «2ο Φεστιβάλ Εικόνας Τέχνης και Πολιτισμού» για το 2017. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τους περίπατους, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του ελληνικού καφέ από την κούπα της μαμάς της. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την πηγαία ευγένεια, τις ευχές, τις πράξεις που έχουν ένα τεκμήριο αγάπης μέσα τους, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό, τα βλέμματα που δεν έχουν ανάγκη από φίλτρα φωτογραφικά για να δείξουν την λάμψη τους. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.