Ο Αγιότατος Έρως «Δεν χάνω τίποτα, έτσι δεν είναι;»

25/01/2020
Γράφει η Μαρία Πανούτσου

Σήμερα στον Αγιότατον

ποίηση Μαρία Πανούτσου

  ΚΑΙ Φώτο: art work by Aleksandra Waliszewska

 

 

Oh, I didn’t create that world, I found it in an old rug
and now I’m just documenting it.
I feed them bread crumbs soaked in cola—
they seem to like it for some reason.
Aleksandra Waliszewska

 

Δύο λόγια

Σήμερα ένα ουσιαστικά – Pas  de deux ou Pas de chat  –  Pas de cheval –  με την ζωγράφο Aleksandra Waliszewska.

 

 

«ο αγιότατος έρως και άλλα τινά»  

Ρapaver rhoeas*

 

Δυο λόγια

Η ερωτική ποίηση που πραγματεύεται την φυσική κατάσταση που προκύπτει αθέλητα στους ανθρώπους και τους  βγάζει για λίγο ή για πολύ, από τον δρόμο που έχουν χαράξει, είναι μια πράξη που έχει όλα τα στοιχεία μιας επανάστασης, μιας προσωπικής επανάστασης, που είναι και η πιο ουσιαστική. Ο έρωτας αφορμή για αλλαγή και αμφισβήτηση συθέμελα του εαυτού μας και των αρχών μας, έρχεται ολόδροσος να μας οδηγήσει σε όχι και τόσο δροσερές και ευχάριστες ψυχικές καταστάσεις. Η ποίηση κατ΄εξοχήν ερωτική, ακόμη και όταν δεν φαίνεται στο πρώτο πλάνο της γραφής, μας ανοίγει ορίζοντες για να έρθουμε πιο κοντά στο  ‘πρόσωπο’ του ανθρώπου που δεν είναι εύκολο να προσεγγίσουμε με άλλο τρόπο.

Η επιλογή μου να αναρτώ και να σας παρουσιάζω δική μου αλλά κι άλλων ποιητών που αγαπώ, ερωτική ποίηση, έχει αυτόν το σκοπό, μια βαθύτερη γνωριμία με τον εαυτό μας και με τον συνάνθρωπο μας. Με το πρώτο τίτλο «ο αγιότατος έρως και άλλα τινά» και με τον δεύτερο τίτλο  Papaver rhoeas*.

*(Μήκων η ροιάς Η ΡΟΔΙΑΚΗ)

 

 

Η αλήθεια και ένα άλογο μονάχο

 

Α’  μέρος

 

Η συνάντηση

 

 

Και περπάταγε απαίδευτη,

μάτωναν τα πόδια,

και η γλώσσα στεγνή.

 

Η θύμηση την τρυπούσε,

σε κάθε βηματισμό,

και η ανάσα της είχε  ένα σύννεφο για όνομα.

 

Πώς να καταφύγει

σε τόπο ιερό,

εκείνη τόσο αφοσιωμένη.

 

Παράβγαινε σε μυστικές εξομολογήσεις,

με τις μπαλάντες  των μοναχών,

και ότι δεν ήθελε να αποστηθίσει.

 

Η οδός προς τον Γολγοθά είχε ανοίξει,

χωρίς Ανάστασης λουλούδια,

και ένα σημειωματάριο άδειο.

 

Πέτρα ήμουν όταν με φώναξες.

Και πέτρα θα γίνω,

Δεν χάνω τίποτα, έτσι δεν είναι;

 

 

Η αλήθεια ως σημείο αναφοράς,

χαρίζεται σε εσένα.

Την χαρά του τρύγου να γεύεσαι.

 

Προϋπήρχε,

η γέννηση μιας ιδέας,

τώρα τα πάθη κι’ η ταφή τους.

 

Με γυμνό μάτι και καρδιά,

σε κοιτάζω από την αρχή αγαπημένε,

εντοπίζω τα ίχνη σου.

 

 

Β’ Μέρος

 

Η αποχή

 

Από εκεί περνούσε ένα άλογο μονάχο.

 

Και εκείνη το ζήλεψε έτσι ελεύθερο που έβοσκε.

Κοιτούσε το σκυμμένο κεφάλι του,

που παράσερνε το λαιμό και τον κορμό προς την γη.

 

Τα πόδια του, αργοκινήσεις πάνω στο νωπό χώμα

και γύρω του, η χλόη δροσερή και τροφαντή

του γέμιζε τα σπλάχνα.

 

Την ώρα του δειλινού την πονούσε πάντα

το στέρνο, τα μπράτσα, η κοιλιά,

και τα χείλη.

 

Ήταν η ώρα που γρηγορούσε

η ηδονή να της μιλήσει.

Τότε άρχιζε ο πόνος, με τις πρώτες λέξεις.

 

Κοίταξε από το παράθυρο μήπως το δει.

Αλλά το άλογο είχε απομακρυνθεί πολύ

και δεν φαινόταν.

 

 

Ορίζοντας άδειος.

Ήταν σκούρο.

Το είχαν φέρει από ένα άλλο τόπο, αζευγάρωτο.

 

 

 

Γ’  Μέρος

 

Ευχή και Κατάρα

 

Και είπε ο θεός σε εκείνη: Η επιθυμία σου θα στρέφεται προς τον άντρα σου, αλλά αυτός θα σε εξουσιάζει. Και της εξήγησε ψιθυριστά, τι σημαίνει αυτό.

Ο Προμηθέας με άκουγε σιωπηλός.

Έπειτα, χωρίς βοήθεια και με δεμένα χέρια, περπάτησε μέχρι την άκρη της σκοτεινής θάλασσας, μέχρι εκεί που δεν υπήρχε πια ούτε γης, ούτε όποια άλλη μορφή, παρά το απέραντο ανύπαρκτο.

 

About: Aleksandra Waliszewska

https://www.vice.com/en_us/article/d74e5j/aleksandra-waliszewska-painting-interview-not

 

 

[Copyright©ΜαρίαΣκουλαρίκου-Πανούτσου]

Επιμέλεια: Αλεξία Κατσαβού

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους της αναρτήσεως είτε ολόκληρης, με οποιαδήποτε μεταβολή του ανωτέρω κειμένου και χωρίς την παράθεση του απευθείας συνδέσμου στην ανάρτηση αυτή που είναι: www.ologramma.art

Οι απόψεις των συντακτών είναι προσωπικές και το ologramma.art δεν φέρει καμία ευθύνη.

Το ologramma.art επιφυλάσσεται για την άσκηση των νομίμων δικαιωμάτων του.
Προηγούμενο άρθροΤο Τραγούδι της Ημέρας
Επόμενο άρθροΑφιέρωση |Μανόλης Αναγνωστάκης
Μαρία Πανούτσου
Η Μαρία Πανούτσου γεννήθηκε στην Αθήνα και υπηρετεί το θέατρο και την ποίηση από το 1979. Σπούδασε μουσική, χορό, θέατρο, ζωγραφική και φωτογραφία στην Ελλάδα, Αγγλία, Πολωνία. Έχει ταξιδεύσει για σπουδές και για συμμετοχή σε Διεθνή Φεστιβάλ θεάτρου, με το Θέατρο Τομή, στην Αγγλία, Σκωτία, Ρουμανία, Γεωργία, Γερμανία, Γαλλία, Πολωνία, Ιταλία, Κύπρο. Έζησε στην παιδική της ηλικία στο Ιράκ, στην Κύπρο και στο Λίβανο. Ξεκίνησε πολύ μικρή το χορό και το θέατρο και με την πρώτη της σκηνοθετική δουλειά βραβεύτηκε με πέντε βραβεία στο Φεστιβάλ Ιθάκης. Σκηνοθεσίας, καλύτερης παράστασης, καλύτερης παρουσίασης νεοελληνικού έργου, βραβείο γυναικείου ρόλου και έπαινος ανδρικού. Τώρα ζει, εργάζεται και μοιράζεται την ζωή της μεταξύ Αθήνας, Κέας και Λονδίνου. Είναι απόφοιτος του Έκτου Γυμνασίου Θηλαίων. Διπλωματούχος της Σχολής Κλασσικού χορού Ε. Ζουρούδη. Διπλωματούχος της Επαγγελματικής σχολής Θεάτρου Αθηνών Έχει σπουδάσει στο GROTOWSKI LABORATORIUM στο Βρότσλαβ της Πολωνίας. Τελειόφοιτος του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών. Σπούδασε στο Open University of London Humanities - Ανθρωπιστικές σπουδές, και συμπλήρωσε την μελέτη της για την Αρχαία Ελληνική Τραγωδία με την παρακολούθηση: Αθηναϊκή Δημοκρατία, 5ος αιώνας, στο Open University of London. Παράλληλα με το θέατρο και την τέχνη η Μαρία Πανούτσου έχει εκδώσει 3 ποιητικές συλλογές, «ΚΑΛΕΣΜΑΤΑ», «SALUADER» και «ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΔΑΚΤΥΛΙΟ ΤΟΥ ΚΡΟΝΟΥ ή ΟΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΟ CITY» που έχουν εξαντληθεί και ετοιμάζει την έκδοση της νέας ποιητικής συλλογής με τίτλο «Η ΠΟΛΗ». Μελέτησε Ζωγραφική και Αγιογραφία με τον ζωγράφο Δ. Πάλμα, και Κεραμική με τον γλύπτη Ν. Σκλαβενίτη. Ζωγραφίζει από το 1982 και χρησιμοποιεί ποικίλα υλικά για τον σκοπό αυτόν. Δουλεύει τον πηλό κατασκευάζοντας έργα αποκλειστικά με το χέρι και όχι με τον τροχό. Με την Φωτογραφία και τις αρχές της κινηματογραφικής τέχνης, ασχολήθηκε την περίοδο 1980-90 όπου έγινε δεκτή και στο International Film school of London. Επίσης στο θέατρο παρουσιάζει θεατρικές παραγωγές όταν έχει να πει κάτι που την απασχολεί πολύ. Μελετά το ανέβασμα έργου του Σταμάτη Πολενάκη και του κύπριου ποιητή, Ανδρέα Τιμοθέου… Τελευταία θεατρική δουλειά της, 2015 με την παράσταση «Άσπρο Φως Ιστορίες έρωτα και αναρχίας» στο θέατρο Ειλισσός.