Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3431 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Αν, Τάκης Σινόπουλος

Απ’ το πρωί ο άνεμος ξεκάρφωνε τον ουρανό. Απ’ το πρωί ο ήλιος κάπνιζε ανάμεσα στα ερείπια. Αν το πρόσωπό σου, το πρόσωπο ασπίδα. Και το σύν- νεφο...
Ε.Ε. Cummings

Τι είναι για μένα, Ε.E. Cummings

Τι είναι το στόμα σας για εμένα; Κύπελλο θυμιάματος θλίψης, Δέντρο φύλλων κοφτερών, Εν’ ανυπόμονο ψηλό καράβι, Φαρέτρα έξοχων βελών. Τι είναι το στήθος σας για εμένα; Λουλούδι νέας προσευχής, Ποίημα...

Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ Άλντινγκτον

Ήσουν εκείνο το μακρινό σικελικό φλάουτο Που πονά τη σκέψη μας ακόμα και τώρα. Ήσουν οι νότες Μίας απόμακρης ευφάνταστης θλίψης Που κάποιοι ελάχιστοι έβρισκαν όμορφη.   *Ένα κορίτσι, Ρίτσαρντ...

|Σταύρος Σταυρόπουλος

Καμιά φορά επικαλούμαι το νερό για να μπορέσουν να συνεχίζουν οι λέξεις. Μην περιμένεις, αν θυμάμαι καλά, αλλά εγώ έχω έρθει κανείς δεν γίνεται να έρθει περισσότερο από μένα...       *Σταύρος Σταυρόπουλος

Επιγραφή, Erich Fried

Πες πού να χαράξω τʼ όνομά σου; Στον ουρανό; Είναι τόσο ψηλά Στα σύννεφα; Είναι τόσο φευγαλέα Στο δέντρο που κόβεται και καίγεται; Στο νερό που παρασύρει τα πάντα; Στο χώμα που ποδοπατείται και μέσα του...

Το ενδιαφέρον: η πιο ριζική μορφή αγάπης, Γιώργος Θανάσης

Θεωρούμε συχνά ότι η θλίψη προέρχεται από κραυγαλέες απώλειες. Συνήθως όμως προκύπτει από τη σιωπή που απλώνεται όταν η ζωή μας αποκλίνει από εκείνο...

Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης

Ποτέ  μου δεν περίμενα ότι θα σε συνήθιζα τόσο πολύ.   Πως θα γυρίζω στο πλευρό Κι αμέσως Θα με παίρνει ο ύπνος.     *Ποτέ μου δεν περίμενα, Χρίστος Λάσκαρης
seferis_giorgos

Θερινό Ηλιοστάσι, Γιώργος Σεφέρης

Α´ Ὁ μεγαλύτερος ἥλιος ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλη τὸ νέο φεγγάρι ἀπόμακρα στὴ μνήμη σὰν ἐκεῖνα τὰ στήθη. Ἀνάμεσό τους χάσμα τῆς ἀστερωμένης νύχτας κατακλυσμὸς...

Με την πρώτη ματιά, Πόλι Ντελάνο

Το να ειδωθούν και να ερωτευτούν τρελά υπήρξε ένα και το αυτό. Εκείνη είχε τους κοπτήρες μακριούς και ακονισμένους. Εκείνος είχε το δέρμα μαλακό και απαλό: ήταν καμωμένοι ο ένας...

Αντηλιά, Τίτος Πατρίκιος

Τίποτα δεν αντιστεκόταν, ήλιος μεσημεριού του Αυγούστου φλόγιζε τον πηχτόν αέρα πύρωνε τις στέγες. Στο καφενείο πίναμε γκαζόζες κι οι σκοτούρες μας βουίζανε σα ζαλισμένες μύγες. Ως τη στιγμή που...