Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3426 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Ο θησαυρός του χρόνου, Μένης Κουμανταρέας

Τι είναι το πένθος; Ρωτάς κι εσύ, παλιέ συνάδελφε κι αδελφέ μου. Θα στο πω με άλλα λόγια. Όταν βγαίνεις να φας έξω, διότι δεν...

Χωρισμός, Αντώνης Αντωνάκος

Το κρεβάτι στρωμένο, σχεδόν απείραχτο, μονάχα λίγο τσαλακωμένο στις άκρες απ’ τον άντρα και τη γυναίκα που κάθισαν με την πλάτη γυρισμένη ο ένας...

|Giovanni Verga

Βλέπεις, η καρδιά κουράζεται κι εκείνη, και φεύγει κομμάτι κομμάτι όπως χαλάνε τα παλιά ρούχα στη μπουγάδα. Τώρα μου λείπει το κουράγιο, και οτιδήποτε μου...

Όχι Άλλο, Μ. Ντυράς

"Δεν είμαστε δύο. Ο καθένας μας είναι μόνος του".    

|Mikhail Bulgakov

Δεν θέλω τίποτα από τη ζωή εκτός από το να σε βλέπω. Αλλά σε συμβουλεύω ξανά να μ ‘αφήσεις. Θα γκρεμιστείς μαζί με μένα.         *Mikhail Bulgakov
nikos_alexis_aslanoglou

Τα μάτια σου ανεβαίνουν, Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

Τα μάτια σου ανεβαίνουν εντός μου πλημμυρίζοντας μες στον ψιθυρισμό του δάσους και στο δρόμο καθώς μετεωρίζεσαι ίδιο πουλί θαλασσινό γιατί μόνον εσύ ξανοίγεις και ρημάζεις δρόμους   γιατί...

Μια ερωτική επιστολή, Julio Cortazar 

Όλα όσα από σένα θα ήθελα είναι τόσο λίγα κατά βάθος γιατί κατά βάθος είναι όλα, αυτά τα πράγματα του τίποτα, καθημερινά, η μυρωδιά του κορμιού σου, αυτό που...

ΣΩΚΡΆΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΡΜΟΎ, Ανθή Θεοχάρη

Όταν κοιτάζεις στα μάτια οι φωνές σωπαίνουν Έχω μέσα μου έναν άθεο άστεγο που τρέχει στην εκκλησία για να φάει ψωμί Μέσα μου υπάρχει ένας νευρικός που...