Αλεξία Κατσαβού
|Le Corbusier
Aν ο ήλιος μπαίνει μέσα στο σπίτι,
μπαίνει λίγο και μες στην ψυχή σου.
Στιγμιαία Ζωή, Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ
Είχα κλείσει όλα τα παράθυρα
που έβλεπαν στον κήπο της σάρκας.
Τα παντζούρια μόνο άγγιζαν,
που έγερναν ξεραμένα
κι άγγιζαν το χώμα.
Μακριά στεκόμουνα
από τη θέα των θνητών αστεριών.
Φυλαγόμουνα,...
Προσωπικό, Μιχάλης Γκανάς
Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει
μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή
δεν αξίζει τον κόπο.
Επειδή σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ ακόμη
κι...
Ἡ ἀγάπη, Κώστας Ουράνης
Ἄ! Τί ὠφελεῖ νὰ καρτερᾷς ὄρθιος στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ
καὶ μὲ τὰ μάτια στοὺς νεκροὺς τοὺς δρόμους στυλωμένα·
ἂν εἶναι νὰ ῾ρθεῖ, θὲ νά᾿ ρθεῖ,...
Η Αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, Milan Kundera
Το τυχαίο είναι που κάνει τέτοια μάγια, όχι το αναγκαίο.
Για να είναι ένας έρωτας αξέχαστος πρέπει τα τυχαία
να συναντιόνται σ΄αυτόν από την πρώτη στιγμή.
*Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι,...
Ένα δύο ή τρία, Philippe Soupault
Να ψάξουμε τα παιδιά
τους γονείς των παιδιών
τα παιδιά των παιδιών
τις ανοιξιάτικες καμπάνες
τις λύπες του φθινοπώρου
τη σιωπή του χειμώνα
***
*(Μετάφραση: Κώστας Ριτσώνης)
Φως, περισσότερο φως…, Johann Wolfgang von Goethe
Να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου,
και τότε θα ξέρεις πώς να ζήσεις τη ζωή σου.
*
Αν ο Θεός με ήθελε διαφορετικό, θα με είχε πλάσει...
Εφόδιο τα τραύματα, Κική Δημουλά
Με κατακρίνεις
ότι συμπεριφέρομαι λιπόψυχα, αργά
όπως κοντοστέκεται η φοβία να εντοπίσει
ποιός κίνδυνος από μακριά
φωνάζει τ’ όνομά της.
Είμαι τρωτή, γι’ αυτό.
Όχι στη φτέρνα μόνο,
το ένιωσα
παρότι ήταν...
Τα Εις Εαυτόν, Μάρκος Αυρήλιος
7.57. Μόνως φιλεῖν τὸ ἑαυτῷ συμβαῖνον καὶ συγκλωθόμενον˙ τί γὰρἁρμοδιώτερον;
Μονάχα ν' αγαπάς αυτό που σου συμβαίνει κι συνυφασμένο με τη μοίρα, τι πιο αρμονικό;
Μικρὴ σουΐτα σὲ κόκκινο μεῖζον, Γιάννης Ρίτσος
Ι.
Πλῆθος λεμόνια
ἐπάνω στὸ τραπέζι
στὶς καρέκλες
στὸ κρεβάτι
κίτρινες λάμψεις
τρέχουν τὸ σῶμα σου
μ᾿ ἀρέσει ποὺ βρέχει
νύχτα μὲ χίλια λεμόνια
καὶ ξαφνικὰ ὁ φακὸς τοῦ δασοφύλακα
νὰ σταματάει τοὺς βρεγμένους...









