Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3431 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Η ακίνητη παρέλαση, Αργύρης Χιόνης

Οι άνθρωποι κρατούσανε νεκρά πουλιά στα χέρια, πουλιά που ήτανε κάποτε χαρμόσυνες αργίες, Κυριακές και εκδρομές στη θάλασσα.     Η φωνή της σιωπής, Εκδόσεις Νεφέλη (2006).

Η ψυχή του ανθρώπου στον Σοσιαλισμό, Oscar Wilde

Έργο τέχνης είναι το μοναδικό αποτέλεσμα μιάς απαράμιλλης καλλιτεχνικής φύσης. H oμορφιά του πηγάζει από αυτόν καθαυτόν τον συγγραφέα του. Δεν έχει να κάνει...

Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο, Friedrich Nietzsche

(15 Οκτωβρίου 1844 - 25 Αυγούστου 1900) Όταν δέχεσαι ένα γάμο, πρέπει να θέτεις στον εαυτό σου το ερώτημα: Πιστεύεις ότι θα μπορέσεις να συζητάς...

Οκτώβριος, Louise Glück

(VI.)   Η λάμψη της μέρας γίνεται λάμψη της νύχτας – η φωτιά γίνεται κάτοπτρο.   Η φίλη μου η γη είναι πικρή – ο ήλιος σκέφτομαι την ξέχασε. Πικρή ή βαριά,...

Gnossienne No.1 / Εrik Satie

https://www.youtube.com/watch?v=F1dTv_WsMRI&t=616s *

Μέρες Αργές, Μέρες Ζεστές, Paul Eluard

Μέρες αργές, μέρες ζεστές Μέρες από σπασμένους καθρέφτες και χαμένους ωροδείχτες Μέρες με βλέφαρα κλειστά στο θαλασσινό ορίζοντα Μέρες μονότονες, μέρες εγκλεισμού Η ψυχή μου που έλαμπε ακόμη...

Μπουφέ, Ντίνος Χριστιανόπουλος

Αν δεν μπορείς να χτίσεις μπορείς να σκάψεις     Αν δεν μπορείς να γίνεις μπορείς να είσαι   (Μικρά ποιήματα, 1960-1978)

Ιστορία, Τάκης Σινόπουλος

Τη φιλούσα στο πρόσωπο παραμιλώντας Απορούσα που δεν είχε φτερά Θάρθει ο ήλιος σε λίγο της έλεγα Με τον ήλιο θαρθουνε πουλιά Μια Πέμπτη πολύ πρωί Την άκουγα που...

Σβήσε το φως, Χρίστος Λάσκαρης

Σβήσε το φως Είναι αργά Αργά για ο, τιδήποτε.