Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3428 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Κάθετος Έρωτας, Νίκος Λυγερός

Δεν ξέρεις πότε αρχίζει ο έρωτας. Με ποια κίνηση, με ποια σιωπή. Ένα αναμμένο κερί, ένα κομμάτι μουσικής. Δεν ξέρεις πότε γίνεται. Ξέρεις όμως πότε έγινε. Θαρρείς πως...

Πολιτογράφηση, Erich Fried

άσπρα χέρια κόκκινα μαλλιά μπλε μάτια   άσπρες πέτρες κόκκινο αίμα μπλε χείλη   άσπρα κόκκαλα κόκκινη άμμος μπλε ουρανός    
Federico_Garcia_Lorca

Νανούρισμα στον αποκοιμισμένο καθρέφτη, Federico Garcia Lorca

Κοιμήσου. Μη φοβάσαι το βλέμμα το περιπλανώμενο. Κοιμήσου. Ούτε η πεταλούδα ούτε ο λόγος, ούτε η κρυφή αχτίδα της κλειδαριάς δε θα σ’ αγγίξουν. Κοιμήσου. Όπως η καρδιά μου, έτσι κι εσύ καθρέφτη μου. Κήπος όπου...
song_of_the_day_4

Η στιμγή που περνάει και χάνεται / Σταμάτης Σπανουδάκης

https://www.youtube.com/watch?v=-zvIYiSW0c8 *Ορχηστρικό ''Η στιγμή που περνά και χάνεται'' - *Συνθέτης: Σταμάτης Σπανουδάκης - *Έτος κυκλοφορίας: 1994

Αν μπορούσε να ονομάσει…, Luis Cernuda

Αν ο άνθρωπος μπορούσε να ονομάσει εκείνο που αγαπάει, αν ο άνθρωπος μπορούσε να σηκώσει την αγάπη του στον ουρανό σαν ένα σύννεφο στο φως αν όπως...

Τα τρυφερά κατώφλια, Ντίνος Χριστιανόπουλος

Μου ’πες πως η αγάπη σου δεν ξέρει από φιλί, δεν έχει χάδια, δεν κάνει γι’ αγκαλιάσματα, κι αν θέλει η έξαψή μου τρυφερότητες, σ’ άλλα κατώφλια...

|Julio Cortazar

Κι όταν όλος ο κόσμος έφευγε και μέναμε οι δυο μας ανάμεσα σε άδεια ποτήρια και βρώμικα σταχτοδοχεία, τι όμορφα που ήταν να ξέρω πως βρισκόσουν εδώ σαν μια όαση, μόνη...

Γράμμα ξενιτεμένου, Ezra Pound

Τι να τα κάνεις τα λόγια, δεν έχουν τέλος τα λόγια. Δεν έχουν τέλος τα όσα κλείνουμε στη καρδιά.    
kiki_dimoula

Υποκατάστατο, Κική Δημουλά

Σκορπίζουν τῶν δακρύων οἱ μεγάλες συγκεντρώσεις. Μνήμη καὶ παρὸν ψάχνουν νὰ κρυφτοῦν ἀπὸ τὴ διαύγειά τους.   Ἀραιὰ ποῦ καὶ ποῦ καμιὰ τουφεκιὰ πότε ἀπὸ κεῖνο τὸ εὐκρινὲς χαράκωμα ἡ λύπη...

Τρία ποιήματα από την Ελένη Α. Σακκά

Η μοναξιά της λήθης   Συναντήθηκαν μέσα σ’ ένα ποίημα, ακουμπούσε με τα χέρια του τα γράμματα ένωνε φωνήεντα, σύμφωνα, έβαζε τόνους όπου και όταν χρειαζόταν αργά και σταθερά, για να...