Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3428 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Στις κορυφογραμμές του τίποτα, Τόλης Νικηφόρου

Σε χαραμάδες μυστικές δειλά ανατέλλει το χαμόγελο. πρώτα τα χείλη κυριεύει σκορπίζει ύστερα και διαχέεται αναζητώντας τις πηγές αστράφτει στην επιδερμίδα εγκαθιστά προφυλακές στα υψώματα πυκνώνει τις λεπτές ρυτίδες βυθίζεται και λούζεται μέσα...
nikos_karouzos

|Νίκος Καρούζος

Ξόδεψα μακρινούς περίπατους για να καταλάβω: Η ζωή δεν έχει και τόση ζωή μέσα της∙  
song_of_the_day_3

This Love / Craig Armstrong

https://www.youtube.com/watch?v=gEsUiQIyzd8 *
katerina_aggelaki_rouk

To σώμα είναι η νίκη και η ήττα των ονείρων, Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ

Το σώμα είναι η Νίκη των ονείρων όταν ασύστολο σαν το νερό σηκώνετ’ απ’ τον ύπνο με κοιμισμέν’ ακόμα τις βούλες τις ουλές, τα τόσα τα σημάδια τους σκούρους...

Ο πόνος που ξεχνάω, Διονύσης Καρατζάς

Βρήκε νερό η μάνα μου και ψήλωσε. Με θυμήθηκε και μου ζητούσε αγκαλιά. Ήταν η ώρα που πότιζα το χώμα. Άκουσα ανάσα γύρω μου και σιγανό φιλί να φτάνει. Μέσα...

Να κοιμάσαι, Paul Eluard

Να κοιμάσαι με τον ήλιο στο ένα μάτι και με το φεγγάρι στο άλλο μ’ έναν έρωτα στο στόμα κι ένα ωραίο πουλί μέσ’ στα μαλλιά στολισμένη σαν...
jacque_prevert

|Jacques Prevert

Χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια δεν θα ήταν αρκετά να περιγράψω το μικροσκοπικό δευτερόλεπτο της αιωνιότητας στο οποίο με αγκάλιασες στο οποίο σε αγκάλιασα.    

|Anna Akhmatova

  Εάν πρέπει να έρθεις, Γιατί όχι τώρα;    
giorgos-veis

Εκεί είναι, Γιώργος Βέης

Για τα καλοκαίρια που έρχονται για όσα μας υπόσχονται από τώρα και μας φτιάχνουν τη μέρα δεν χρειάζεται να περιμένουμε ας κοιταχτούμε μόνο στα μάτια όχι βιαστικά κι επιπόλαια όπως...