Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3417 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Ο Έρωτας, Pascal Bruckner  

Ο Έρωτας δεν είναι σπάνιος. Σπάνιος είναι ο αμοιβαίος έρωτας και ο έρωτας που διαρκεί.     *Ο Έρωτας, Pascal Bruckner

Φιλοσοφείς τρυφερότητα, Νίκος Καρούζος

Φιλοσοφείς τρυφερότητα χωρίς φιλοσοφία· στέργεις αιωνιότητα μονάχα με το βλέμμα· είσαι μια ζωντανή βαθειά σελίδα σώματος π’ αστράφτει σε παρθενικότητα. Ο χρόνος είν’ ακόμη για σένα            ...

Η Τέχνη της Συγνώμης και η Ελευθερία, Manuel Schoch

Αν εστιάσουμε σε κάποια κατάσταση που μας έχει πληγώσει στο παρελθόν και αφιερώσουμε όλες τις σκέψεις μας στο πως θα πάρουμε εκδίκηση, η εμμονή...

Η Αγάπη, Μάνος Λαμπράκης

Αγάπη είναι η πράξη που προηγείται της βεβαιότητας, το ναι που λέγεται πριν υπάρξει λόγος να ειπωθεί. Είναι το άνοιγμα προς τον άλλον χωρίς...

|Walt Witman

Ήμασταν μαζί. Ξεχνώ τα υπόλοιπα.     *Walt Witman

H λύπη, Caub

H λύπη (όταν δεν εκφράζεται και) δεν εκφορτίζεται με το κλάμα και μένει για πολύ απωθημένη, τρώει και καταστρέφει την ψυχή και το σώμα.     *Caub (1763)

Πράγματα που θα καούν στην κόλαση, Σοφία Σταθάκη

Ο τρόπος που για σένα κλαίω, οι παλμοί που συγχρονίζονται με τα ποιήματα, όσα δεν μου λες, όσα δεν σου λέω, πράγματα που θα καούν στην κόλαση, θα...
gkorpas_thomas

Σπασμένος καιρός, Θωμάς Γκόρπας

/.../ κι εσύ κάθεσαι πλάι μου, πάντα Πνιγμένη μες στα μάτια μου, πάντα Δεμένη απ’ τη σιωπή με την καρδιά σου Λαβωμένη σαν μικρό πουλί και την Ομορφιά...

Νυχτερινά, Δ. Π. Παπαδίτσας

της Magali, της Τατιάνας   Ι Ν’ ακούς πάντα Ν’ ακούς το μεγάλωμα της νύχτας Ν’ ακούς των χεριών τον ψαλμό το ξεκόλλημα της πέτρας απ’ τον τοίχο Ν’ ακούς...

|Friedrich Sorge

Δεν υπάρχουν αποστάσεις πολύ μεγάλες, υπάρχουν μόνο συναισθήματα πολύ εύθραστα.     *Friedrich Sorge