Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3428 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Χθές, Πέννυ Γιώτη

Σήμερα, απομακρύνθηκες περισσότερο από χθές. Και τώρα μιλώ συχνά για' σένα. Κάθε μέρα, έφευγες κι' από λίγο. Και μέχρι να το καταλάβω, έλεγα πόσο πολύ σ' αγάπησα χθές. Σήμερα απομακρύνθηκες οριστικά απο' μένα. Και τώρα, μιλώ...
vafopoulos_giorgos

Στον ίδιο ρυθμό, Γ. Θ. Βαφόπουλος

 3   Σε περιμένω ακόμα κι’ ας το ξέρω πως δε θάρθεις.   Την ώρα αυτή, από μια παλιά συνήθεια, πάντα σκύβω, φυλλομετρώντας άσκοπα κάνα τυχαίο βιβλίο.   Μα ενώ καλά...

Η αναζήτηση, Νίκος Θέμελης

1947 - 20 Αυγούστου 2011 Έτσι μου είχε μάθει ο ίδιος. «Μετά από κάθε γιατί να ψάχνεις το γιατί των γιατί. Εκεί θα βρίσκεις πάντα πάνω από τη...

Προϋπόθεση, Erich Fried

Αν είχε νόημα να ζεις θα είχε νόημα να ζεις Αν είχε νόημα να ελπίζεις ακόμα θα είχε νόημα να ελπίζεις ακόμα Αν είχε νόημα να θες να πεθάνεις θα είχε νόημα να θες να...

Το Σώμα Σου, Αλκιβιάδης Μαλλίδης

«Είμαι όλος το σώμα σου το σωματικό και το ασώματο»   *Εκδόσεις Γαβριηλίδης.

|Δ. Π. Παπαδίτσας

«Αν διψάσεις εγώ θα σου γίνω νερό»        

Η Αμφισβήτηση είναι ευάλωτη, Λευτέρης Πούλιος

Μανιασμένη βροχὴ πάνω ἀπ’ τὰ θαμμένα δάχτυλά μου. Εἶδα τὸ ἀνθρώπινο πλάσμα κάτω ἀπὸ ’να δέντρο ἔξω ἀπ’ τὴ σπηλιὰ Μ’ ἄγριες κουρελιασμένες προβιὲς Καὶ βιβλικὴ γενειάδα –   ἡ Ἀμφισβήτηση εἶναι...

Η τελευταία θάλασσα, Νίκος Καρύδης

Η τελευταία θάλασσα θα ’ρθη αύριο και θα ’ναι σαν ένα κοπάδι άλογα που αφηνιασμένα θα τρέχουν για έν’ ανύπαρχτο τέρμα και θα ’ναι σα μια βροχή που θα...

Για αυτούς που σκάβουν βαθιά, Χρίστος Λάσκαρης

Τον κέρδισε η σιωπή.   Είχε πολύ   μέσα στην Ποίηση βαδίσει.    

Εν όλω, Κλείτος Κύρου

13 Αυγούστου 1921 - 3 Απριλίου 2006   Η ώριμη στιγμή του χωρισμού Μας πρόφτασε βιαστικά Φορέσαμε κι οι δύο από ένα χαμόγελο Ελέγχαμε τις χειρονομίες μας Και ξεφυλλίζαμε Τις μέρες...