Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3428 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.
Pablo_Neruda

Εσύ, Pablo Neruda

(12 Ιουλίου 1904 - 23 Σεπτεμβρίου 1973) Εσύ ανάμεσα σε όλα τα όντα, έχεις το δικαίωμα να με βλέπεις αδύναμο...    
panos_thasitis

Μοναξιά, Πάνος Θασίτης

Όλοι ανακαλύπτουμε μια μέρα κάτι χάνουμε κάτι δίνουμε και παίρνουμε τις ίδιες μαχαιριές. Όμοια τα στίγματα στα πρόσωπά μας.   Αλήθεια, θα μπορούσε νάμαστε φίλοι, θα μπορούσε… Αν σε μιαν ελάχιστη...

Απέναντί σου

Δεν στάθηκα ποτέ απέναντί σου. Έκανα βουτιά μέσα σου. Ήξερα εκ των προτέρων την γλώσσα σου...       *** https://www.youtube.com/watch?v=1ej1SI4BRv8&fbclid=IwAR1NfslGfvxu0yt7BtsP6QNqqwbKxOQzBIewvazafmS5zeGyViI2pLikZKI

Ένα ημισφαίριο στα μαλλιά, Charles Baudelaire

Άσε με ν’ αναπνεύσω ώρα πολλή, πολλή, το μύρο των μαλλιών σου, να βυθίσω όλο το πρόσωπό μου σαν άνθρωπος λουσμένος στα νερά κάποιας...

Το ψηφίο, ο άνθρωπος, Γεωργία Τρούλη

Πόσο εύκολα παλιώνει κάτι μέσα σε δυο χρόνια Και πόσο εύκολα μπαλώνεται η διαδρομή τόσων χρόνων αναλογικά  μ’ ένα ψηφίο Πόσο χρόνο θέλει για να ζυμωθεί κρασί-...

‘Ατιτλο, Σωτήρης Ρούσσης

Τα λεωφορεία χώροι ιεροί απ' την αγωνία των ανθρώπων χορτασμένα
ntinos_xristianopoulos

Βρόχος, Ντίνος Χριστιανόπουλος

Τώρα που σ’ έχω διαγράψει απ’ την καρδιά μου, ξαναγυρνάς όλο και πιο πολύ επίμονα, όλο και πιο πολύ τυραννικά· δεν έχουν έλεος τα μάτια σου για...
giorgos_ioannou

Τα Χίλια Δέντρα, Γιώργος Ιωάννου

Όλοι λακίζουν, ούτε καν ρωτούν. Και δε σε φτάνει ο πυρετός, έχεις και τύψεις, γιατί ποτέ σου δεν κατάλαβες ποιοι σ’ αγαπούσαν    
Pablo_Neruda

Μ’ αρέσει άμα σωπαίνεις, Pablo Neruda

Μ' αρέσει άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία κι ενώ μεν απ' τα πέρατα με ακούς, η φωνή μου εμένα δε σε φτάνει. Μου φαίνεται ακόμα...

Αϋπνία, Arseny Tarkovsky

Τις νύχτες τρίζουν τα έπιπλα. Κάπου στάζει απ’ τη σωλήνα. Από το καθημερινό βάρος στους ώμους Εκείνη τη στιγμή ελευθερώνονται, Εκείνη τη στιγμή παραδίδονται στα πράγματα Οι άφατες ανθρώπινες...