Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3429 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

“Ο Αδάμ και το μήλο” του Αλέξανδρου Αδαμόπουλου |Βιβλιοκριτική της Δήμητρας Ρούσσου

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΥ Ο Αδάμ και το μήλο Εκδόσεις Οδός Πανός. ISBN 978-960-477-438-8   Αριστουργηματική λογοτεχνία  Γράφει η Δήμητρα Ρούσσου   «Ο Αδάμ και το μήλο» είναι μια σαγήνη, ένα δόκανο· κρυφή...
maria_poludouri

Σαν σήμερα γεννήθηκε η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη 

(1 Απριλίου 1902 - 29 Απριλίου 1930) Γιατί μ’ αγάπησες  Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες στα περασμένα χρόνια. Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα και σε βροχή, σε...

|Christian Johann Heinrich Heine

Αγάπαγαν ο ένας τον άλλονε, μα δίχως γι ' αυτό να μιλήσουν. Με μίσος αλλάζανε βλέμματα κι από έρωτα θέλαν να σβήσουν.   Εχώρισαν έπειτα, φύγανε, μες τα όνειρα μόνο...

Ό,τι αναδιπλώνει τα κύτταρα, Γεωργία Τρούλη

Μέσα στην τροπική βροχή να έρχεσαι Με εκείνο το Μαροκινό λουλούδι για ομπρέλα Διάθλαση στο τζάμι Χνώτο απογευματινού αέρα στο παράθυρο Την ίδια ώρα που στο επάνω δωμάτιο...

Απαγόρευση κυκλοφορίας, Paul Eluard

Τι να κάναμε, η πόρτα ήταν φρουρούμενη Τι να κάναμε, ήμασταν κλειδωμένοι Τι να κάναμε, οι δρόμοι ήταν κλεισμένοι Τι να κάναμε, η πόλη ήτανε κατεστραμμένη Τι να...

Λευκές Νύχτες, Fyodor Dostoevsky

«Είμαι ονειροπόλος. Ξέρω τόσα λίγα για την πραγματική ζωή που δεν μπορώ να αντισταθώ στο να ξανά-ζήσω τέτοιες στιγμές όπως αυτές στα όνειρα μου, γιατί...

Άτιτλο, Γιάννης Ευσταθιάδης

Βρέχει πάλι απόψε μέρες Σεπτεμβρίου φετινές μα οι σταγόνες πέφτουνε σε χρόνια ασύμμετρα και μακρινά στα μάτια σου Mυρτάλη βρέχει κι όμως δεν είναι το βρεγμένο χώμα που ανασαίνω μα η μυρωδιά...

Αποδοχή, Ολυμπία Θεοδοσίου

Η φορά του χρόνου αδάμαστη, βαδίζω πάνω στις σπασμένες πλάκες των λεπτών. Σταματώ να κοιτώ τον καθρέφτη εαυτό. Περιφέρομαι γύρω από τον άξονα του άδειου σπιτιού. Βρίσκομαι ακόμα στην γυάλα της ζωής. Τρέφομαι...

Σονέτο XVIII, William Shakespeare

Να σε συγκρίνω με μια μέρα θερινή; Εσύ υπερέχεις σε απαλότητα και χάρη· λυγίζει αέρας τα τριαντάφυλλα του Μάη και δεν κρατούν τα καλοκαίρια μας πολύ.   Άλλοτε καίει...

Ελευθερία και κάτι, Νίκη Μισαηλίδη

Ελευθερία μια λέξη μεγάλη κι αυτή σαν άλλες πολλές μα κλειστές κλειδαριές.     Αγώνες κι ιδρώτες απ’ το παρελθόν ταξίδια στο χρόνο μια άδεια ηχώ καλπάζει πάνω σε άλογο λευκό.     Ελευθερία μια λέξη μεγάλη...