Αρχική Δημιουργοί Δημοσιεύσεις από Αλεξία Κατσαβού

Αλεξία Κατσαβού

3425 ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ 0 ΣΧΟΛΙΑ
Γεννήθηκε το Φθινόπωρο του 1990. Έχει αποφοιτήσει από το Τμήμα Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας αλλά και από το Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Ασχολείται ερασιτεχνικά με την φωτογραφία. Αγαπά… τα παιδιά, τα βιβλία, το θέατρο, την ιταλική μουσική, την ησυχία, τη χειμωνιάτικη λιακάδα, την καλοκαιρινή βροχή, τα ταξίδια που ανανεώνουν τις ανάσες της, τη γεύση του καφέ. Συγκινείται με… τους γενναιόδωρους ανθρώπους, την ευγένεια, τις ευχές, τα γράμματα σε σχήμα καλλιγραφικό με κόκκινο στυλό. Επιμένει… να κοιτάζει τον ουρανό γιατί ξέρει -πια- πως δεν έχει μόνο σύννεφα αλλά έχει και ήλιο και φεγγάρι και αστέρια... Πιστεύει… στο Αόρατο, στο Καλό, στις Συναντήσεις των ανθρώπων. Αισθάνεται… Ευγνωμοσύνη, Εμπιστοσύνη, Ελευθερία… Ξεκινά… και ολοκληρώνει την ημέρα της με την ίδια πάντα ευχή… Από μικρή ονειρευόταν να σκαρώσει το δικό της περιοδικό.

Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο ποιητής Κώστας Ουράνης

(12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) Νά ῾ξερες πῶς λαχτάριζα τὸν ἐρχομό σου, Ἀγάπη ποὺ ἴσαμε τὰ σήμερα δὲ σ᾿ ἔχω νιώσει ἀκόμα, μὰ ποὺ ἔνστικτα...
ntinos_hristianopoulos

Το ξεγύμνωμα, Ντίνος Χριστιανόπουλος

Χυδαίος μεσολαβητής η νύχτα πάλι, με τα γλυκά δολώματα της κόλασης, μιαν αποτρόπαιη αγκαλιά θα σου προσφέρει, μιαν αγκαλιά που δε μιλάει, που δε γελάει, που δε γνωρίζει...

|Βύρων Λεοντάρης

…Ας ήταν να βρεθούμε έξω από μένα έξω από σένα γιατί περνάει η ώρα και βραδιάζω.     *Βύρων Λεοντάρης

Ποίηση, Λίλλυ Ιουνίου

Στο σπίτι μας δεν υπάρχει ταβάνι μόνο μια θάλασσα και άπειρα παράθυρα οι πόρτες ευωδιάζουν ανοιγοκλείνοντας τα θεμέλια γίνονται ρόδες γίνονται κούνιες δεν θα βρεις έπιπλα θα βρεις ανθρώπους τους αλλάζουμε ρούχα συνεχώς χροιές και...
montale_eugenio

Το ξέρεις, να σε ξαναχάσω πρέπει…, Eugene Montale

Το ξέρεις, να σε ξαναχάσω πρέπει και δεν μπορώ. Σαν καλoστοχευμένη βολή με ξεσηκώνει κάθε έργο, κάθε κραυγή ως και η αλμυρή ανάσα που ξεχειλίζει απ’ τους μόλους...

Δύο ποιήματα του Γιάννη Τρανού

Ο άντρας Καπνίζει Στο δωμάτιο Υπάρχουν Άλλη μια γυναίκα Και τρεις άντρες Ο άντρας δεν τους Δίνει σημασία Συνεχίζοντας το Ταξίδι Με το Μυαλό του Καπνίζει αριμανιως Η στάχτη Από το τσιγάρο Χαϊδεύει Τον ιδρωμένο του Αγκώνα Τρομάζει μα Δεν καίγεται Η στάχτη μέχρι...

Δύο σημαντικές επανεκδόσεις από τον Μάνο Κοντολέων και τις Εκδόσεις Πατάκη

Δελτίο Τύπου   Δύο σημαντικές επανεκδόσεις από τον Μάνο Κοντολέων και τις Εκδόσεις Πατάκη Ο Μάνος Κοντολέων είναι ο πλέον χαρακτηριστικός σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας που με σταθερή...

“Μετά από αυτό που προηγήθηκε” της Μαρίας Χρονιάρη

             Δ Ε Λ Τ Ι Ο  Τ Υ Π Ο Υ                  Μαρία...
napolewn_lapathiotis

Το βασίλεμα που πέφτει, Ναπολέων Λαπαθιώτης

Το βασίλεμα που πέφτει,μαλακό κι αργό σαν χάδι, δεν είν΄άγγελμα, μονάχα ,των ονείρων που θα’ρθούν: όλων όσων θα πεθάνουν είναι σύμβολο το βράδυ κι όλων όσων θα...
katerina_gwgou

‘Ενα πρωί θ’ ανοίξω την πόρτα και θα χαθώ, Κατερίνα Γώγου

Ένα πρωί θ' ανοίξω την πόρτα και θάβγω στους δρόμους όπως και χτες. Και δεν θα συλλογιέμαι παρά ένα κομμάτι απ' τον πατέρα κι ένα κομμάτι απ΄τη θάλασσα -...