Αλεξία Κατσαβού
“Emerging Artists 2” στην Αrtforum Gallery
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠOY
ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ-ΓΛΥΠΤΙΚΗΣ
"Emerging Artists 2"
H ARTFORUM GALLERY εγκαινιάζει την έκθεση
"EMERGING ARTISTS 2"
το Σάββατο 08 Φεβρουαρίου 2020
στις 12:00-18:00.
Συμμετέχουν:
ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
ΤΕΛΙΓΙΟΡΙΔΟΥ ΙΣΜΗΝΗ
Η Χριστίνα Κυριάκου, γεννημένη στην...
Όταν η μνήμη παίρνει φως, Διονύσης Καψάλης
Πίσω απ’ τα κλεισμένα βλέφαρα
ο ήλιος πλέκει κορμιά
στιγμές στο μαύρο ύφασμα
λάμψεις φθοράς, πυγολαμπίδες∙
μαυρίζουν στη λευκή σελίδα.
Είναι κατάστικτος κορμιά ο ήλιος
σκιαμαχούν, το φως μου στιγματίζουν
και...
Εις εαυτόν, Κώστας Ταχτσής
Άκουσε!
υπάρχει εδώ μια μουσική
που πέφτει απαλότερα
κι από τα πέταλα
ενός ρόδου…
«Ποιήματα» | Εκδόσεις Γαβριηλίδης.
Επιμέλεια & Eπίμετρο Δημήτρη Παπανικολάου
…από την Αρχή
Κάποιες φορές, πρέπει να γίνεται μονάχα αυτό.
Να στέκεσαι μόνος και να ξεκινάς από την Αρχή.
Φύλακας ερειπίων, Aλέξης Τραϊανός
Ο χώρος όπου και να κοιτάξεις σου επιστρέφει τον πόνο του
Ζω κλεισμένος σ' ένα φιλί
Κανείς δεν είναι μέσα στο ρίγος της νύχτας
Τα κοιμισμένα όνειρα...
Βρες χρόνο, Γιάννης Ρίτσος
«Βρες χρόνο για δουλειά -αυτό είναι το τίμημα της επιτυχίας.
Βρες χρόνο για σκέψη -αυτό είναι η πηγή της δύναμης.
Βρες χρόνο για παιχνίδι -αυτό είναι...
From the sea (De Profundis)
Ένα σπίτι
Τα σκαλοπάτια
Οδηγούν σε θάλασσα / σε πράσινο
Η μουσική παρασέρνει- πτερύγια καρχαρία
Φτιάχνουν τσέλο καμπύλη
Βυσσινή γυναίκα
Βλέμμα βουτηγμένο κοχύλια
Τα δολώματα πυγολαμπίδες στο νερό
Το κρανίο ενός άντρα
Γεμάτο...
Και πάλι εγώ στο τίποτα θα υπάρχω, Τόλης Νικηφόρου
Όταν το κάτι αυτό, το οτιδήποτε
για μένα θα τελειώσει
και πάλι εγώ στο τίποτα θα υπάρχω
θα είμαι εκείνο που τα μάτια σας θαμπώνει
το ύψιλον στα...
“Η Δώρα και ο γάτος που τον έλεγαν Οδυσσέα” του Μάκη Τσίτα
Μάκης Τσίτας
Η Δώρα και ο γάτος που τον έλεγαν Οδυσσέα
Εικονογράφηση: Ρένια Μεταλληνού
Σελίδες: 36, Εξώφυλλο: Σκληρό, Διάσταση: 22x22,
Τιμή: 12,20€, ISBN: 978-618-02-1364-5
Εκδόσεις Μίνωας
Το νέο παραμύθι του...
Γυναίκα μήλο σάρκινο, Pablo Neruda
Γυναίκα, μήλο σάρκινο
και άρωμα από φύκια,
γυναίκα από πηλό και φως
κι ολόγιομο φεγγάρι,
τάχα ποια λάμψη σκοτεινή
βγαίνει απʼ τις κολόνες σου
και ποια πανάρχαιη νυχτιά
σε σένα αγγίζει...









